Met hans h(van)aken en ogen

Het verlies in Gent was er voor Club Brugge één met perspectief, door de goeie start en later de sterke tweede helft met voldoende kansen. Het gelijkspel tegen Charleroi was dat van de wanhoop en de frustratie. Om het compacte en lage blok van Charleroi te ontwrichten is snel, creatief en zuiver voetbal nodig en Club bracht niets van dat alles voor de rust, een (klein) beetje meer erna. Zelfs de allerbeste voeten als die van Hans Vanaken stapelden de slordigheden en balverliezen op. Op zul...

Het verlies in Gent was er voor Club Brugge één met perspectief, door de goeie start en later de sterke tweede helft met voldoende kansen. Het gelijkspel tegen Charleroi was dat van de wanhoop en de frustratie. Om het compacte en lage blok van Charleroi te ontwrichten is snel, creatief en zuiver voetbal nodig en Club bracht niets van dat alles voor de rust, een (klein) beetje meer erna. Zelfs de allerbeste voeten als die van Hans Vanaken stapelden de slordigheden en balverliezen op. Op zulke momenten kijkt een zwalpend elftal naar de artiest die met een flits licht brengt aan het einde van de donkere tunnel, maar bij Club zijn die afwezig (Izquierdo, Refaelov), komen ze net terug (Limbombe) of zitten ze niet in de match, zoals Vanaken. Het hoge en bepalende niveau van een jaar geleden haalt hij vooralsnog niet. Maar Preud'homme had ook vragen bij het niveau van een paar anderen. Het uitvoetballen van Benoît Poulain was matig, de offensieve impulsen van de twee backs niet genoeg, Claudemir had een heel slechte dag, Timmy Simons had opvallend veel overtredingen nodig en zelfs de vleesgeworden standvastigheid Ruud Vormer was onhandig aan de bal. En voorin maakte Wesley opnieuw een doelpunt, maar de jonge spits werd net als tegen Anderlecht verraden door zijn temperament, de logische uitsluiting bleef uit, dat viel mee. En helemaal achterin grabbelde doelman Ludovic Butelle naast een even onterechte als houdbare penalty. Het zijn van die dagen dat Michel Preud'homme liever een jaar eerder met retraite was gegaan. De start van Sofiane Hanni in play-off 1 is slecht geweest, maar het instant gefluit van de Anderlechtfans is onrechtvaardig. Hanni heeft dit seizoen al vele malen vaker dan de veel duurdere Nicolae Stanciu een bepalende rol gespeeld in de positieve resultaten van Anderlecht. Maar het volk is geduldig met de Roemeen en hoogst ongeduldig met de Algerijn. Dat coach René Weiler hem nu al twee wedstrijden weer van links laat voetballen, telt blijkbaar niet. In Waregem was het nog uit te leggen omdat Weiler met Adrien Trebel voor een gespierder middenveld koos, maar dat Stanciu thuis steevast op zijn beste positie mag spelen ten koste van Hanni, dat valt niet langer te rechtvaardigen. Het slotkwartier was - toch niet toevallig met Hanni centraal - voetballend het betere van Anderlecht. In Oostende zal het weer Trebel zijn, maar thuis tegen Club Brugge verdient Hanni een kans op zijn beste positie. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT