Felice Mazuur

Zo gaan we toch niet beginnen? Na de overigens volledig terechte penalty voor KV Oostende verloor Felice Mazzu zich in misplaatst cynisme over 'Charleroi dat niet te snel mag gaan' en 'de voetballiefhebber die tevreden zal zijn dat het spannend blijft'. Je moet maar durven drie dagen nadat Charleroi zelf drie punten pakte dankzij een moment van zinsverbijstering van scheidsrechter AlexandreBoucaut. En Mazzu vond het vreemd dat de (Vlaamse) interviewer hem niet vroeg naar een strafschopfase m...

Zo gaan we toch niet beginnen? Na de overigens volledig terechte penalty voor KV Oostende verloor Felice Mazzu zich in misplaatst cynisme over 'Charleroi dat niet te snel mag gaan' en 'de voetballiefhebber die tevreden zal zijn dat het spannend blijft'. Je moet maar durven drie dagen nadat Charleroi zelf drie punten pakte dankzij een moment van zinsverbijstering van scheidsrechter AlexandreBoucaut. En Mazzu vond het vreemd dat de (Vlaamse) interviewer hem niet vroeg naar een strafschopfase met Mamadou Fall, maar volgens dezelfde logica had FrankAcheampong er dan ook nog één moeten krijgen enzovoort enzovoort. De stress in PO1 weegt het zwaarst van al voor de trainers, zonder concurrentie de man met de grootste verantwoordelijkheid, maar een beetje rede is toch het minimum. De realiteit is dat Charleroi ondanks die zes op zes en een stuntoverwinning op Anderlecht voetballend de ontgoocheling is van play-off 1, veel meer dan bijvoorbeeld Oostende dat weinig punten heeft gepakt, maar wel echt goeie matchen heeft gespeeld. Behalve tegen Oostende kan Charleroi nog altijd bouwen op de solide organisatie, de discipline en het compacte collectief, maar aan de bal is het tragisch slecht. Het beste Charleroi bracht ook vlot voetbal met veel snelheid en diepgang op de flanken. Nu is Charleroi enkel nog 'moeilijk te bekampen' en dat leidt tot draken van wedstrijden. In Brugge kregen de Carolo's overigens ook al een onterechte penalty voor de 1-1 dus de opborrelende onvrede uit het Zwarte Land over de stiefmoederlijke behandeling van Charleroi 'qui dérange en play-off 1' is echt te belachelijk voor woorden. Over zijn potentiële transferwaarde wordt al een tijd minder enthousiast gecommuniceerd, maar tegen Anderlecht zat die toch in de buurt van de bodemkoers. Moses Simon was op een veld met nochtans veel matig presterende voetballers echt de slechtste. De illusie die Simon met z'n twee doelpunten tegen Club Brugge wekte, dat hij net als in het kampioenenjaar bepalend ging zijn in de play-offs, is al lang weer verdwenen. Aan vertrouwen van de coach nochtans geen gebrek, Simon heeft Europees en in de competitie alle kansen gekregen, maar veel te vaak teleurgesteld. Drie goals en vier assists in de competitie is ondermaats. Zondag viel hij op door slechte controles, verkeerde loopacties, foute keuzes en mislukte dribbels. Man-tegen-man vormt hij geen gevaar meer. Een vreemde terugval die blijft duren na opwindende eerste maanden in Gentse loondienst.