Lukasz Teodorfuck

Doelpunten mogen we nu al even niet meer verwachten van de topschutter van Anderlecht. Dat overkomt de beste spitsen ter wereld, tot en met de wedstrijd tegen Charleroi bleef LukaszTeodorczyk wegen en werken, was hij aanspeelbaar en belangrijk in het spel van Anderlecht. Sinds AA Gent gaat het steil bergaf, blijkbaar ook met zijn humeur. Want geen goals, oké, maar een minimum aan manieren, mogen we dat nog vragen van een professionele voetbalspeler die ambassadeur is van het fiere institu...

Doelpunten mogen we nu al even niet meer verwachten van de topschutter van Anderlecht. Dat overkomt de beste spitsen ter wereld, tot en met de wedstrijd tegen Charleroi bleef LukaszTeodorczyk wegen en werken, was hij aanspeelbaar en belangrijk in het spel van Anderlecht. Sinds AA Gent gaat het steil bergaf, blijkbaar ook met zijn humeur. Want geen goals, oké, maar een minimum aan manieren, mogen we dat nog vragen van een professionele voetbalspeler die ambassadeur is van het fiere instituut Anderlecht dat klasse en stijl altijd heeft gekoesterd? Doelpunten waren maandenlang het handelsmerk van Teodorczyk, keer op keer de broodnodige levenslijn voor Anderlecht en voor coach Weiler, maar nu is zijn nieuwe handelsmerk dus de middenvinger. Niet een keer in een ongelukkige reactie, maar altijd en overal en naar iedereen. Dat Anderlecht na twee jaar zonder succes, in een moeilijk seizoen met veel nieuwkomers en een nieuwe, onervaren coach zijn huisstijl en voetbaltraditie even ondergeschikt heeft gemaakt aan het resultaat, tot daar. Maar dat zijn sterspeler zich almaar vaker gedraagt als een primair, dat mag de club niet aanvaarden. Nog twee kansen krijgt Anderlecht om zijn 34e titel alsnog wat glans te geven en Teodorczyk om (na een goal) zijn wijsvinger boven te halen. Hij mag hem zelfs op zijn lippen leggen... Wat een teleurstelling, alweer, KV Oostende. Nauwelijks een week na een knappe prestatie tegen AA Gent ging KVO onverklaarbaar slap ten onder in Waregem. Een collectieve wanprestatie, tot wanhoop van coach YvesVanderhaeghe die voor de zoveelste keer dit seizoen moet vaststellen dat zijn elftal er met de pet naar gooit. Alles zat fout bij Oostende, tot de keuze van het schoeisel toe: voortdurend wegglijden daardoor was kenmerkend voor het gebrek aan focus en betrokkenheid bij de spelers. Onbegrijpelijk en onvergeeflijk. Kévin Vandendriessche op de rechterflank was een kleine ramp, Brecht Capon werd keer op keer overlopen door Hamalainen en achterin kwamen ze voortdurend te laat om de loopbewegingen van Zulte Waregem te neutraliseren. Dat Franck Berrier het na afloop nog bij de scheidsrechter ging zoeken ook, is te gek voor woorden. De kustploeg mag straks enkel zwaar ontgoocheld zijn wanneer het met een veel groter budget en meer kwaliteit in de spelerskern achter Charleroi eindigt. Maar met KV Oostende kan 't vriezen of kan 't dooien: de spelers zijn hun coach en hun genereuze sponsor een klinkende revanche verschuldigd.