Tam Breydel

En zo heeft Club Brugge nu ook zijn laatste zekerheid ingeleverd: zelfs in het vertrouwde Jan Breydel is Club niet meer veilig. Vakkundig uitgeteld door een efficiënt en uitgekookt Zulte Waregem dat eindelijk bracht wat we er al sinds de zomer van verwachten: stabiliteit en kwaliteit voor een plaats dicht tegen de top 6. Het vertrouwen behouden in Francky Dury is altijd de beste optie aan de Gaverbeek.

Maar Club Brugge hielp wel een handje. Het uitpuilende dokterskabinet is zeker een geldig excuus. In het voetbal van IvanLeko zijn secuur uitvoetballende en inschuivende verdedigers én flitsende flanken met een actie en een voorzet belangrijk en zijn elftal heeft op dit moment een groot gebrek aan beide. Poulain en Decarli scoren onvoldoende en op de flanken is het noodgedwongen improviseren - Rits en Amrabat vonden er duidelijk hun draai niet - waardoor nóg meer gewicht op de schouders van Hans Vanaken terechtkomt. En die kan ondanks zijn lang volgehouden topniveau ook een moeilijkere dag hebben zoals tegen Zulte Waregem. En het helpt ook niet dat voorin ná Wesley een grote leegte gaapt. Eén keer gewonnen in zeven competitieduels en bij uitbreiding drie keer in twaalf matchen: dan is er een probleem. Schade is er voorlopig niet: het Europese voorjaar is verzekerd en KRC Genk is nog vlakbij. Maar het is wel de langste moeilijke periode voor Club en zijn coach en die worstelt ermee. Met de sportieve zorgen én de persoonlijke want sinds zijn nacht in de cel is Leko een lijdende mens geworden.

Dakniemand

Voorlopig houdt Trond Sollied de stand nog even ondersteboven want Lokeren schrijft geschiedenis die het niet wil schrijven: thuis verliezen van Charleroi en niet eens 3000 fans op de kille tribunes. Voetballen deed Lokeren niet eens zo slecht en Hupperts had meer kunnen scoren maar zijn elftal gaf - dixit Sollied - zelf goals weg. Dát heeft de Noor nog niet kunnen veranderen, want ook onder Peter Maes waren die fouten legio. Roger Lambrecht houdt zijn oude hart vast want een 1B-ploeg verkoopt niet gemakkelijk, toch niet als je zeventien miljoen wil vangen. Gelukkig is er solidariteit in het Waasland: de aloude rivaliteit tussen Beveren en Lokeren laait op. In de gouden tijden was dat een strijd bovenaan het klassement. Dubbel zoveel volk op de Freethiel maar dubbel zoveel ontevredenen. Van een Custoviceffect was nog niets te merken. Mogelijk had Yannick Ferrera geen ongelijk: niet verliezen met deze groep is al een prestatie.

En zo heeft Club Brugge nu ook zijn laatste zekerheid ingeleverd: zelfs in het vertrouwde Jan Breydel is Club niet meer veilig. Vakkundig uitgeteld door een efficiënt en uitgekookt Zulte Waregem dat eindelijk bracht wat we er al sinds de zomer van verwachten: stabiliteit en kwaliteit voor een plaats dicht tegen de top 6. Het vertrouwen behouden in Francky Dury is altijd de beste optie aan de Gaverbeek. Maar Club Brugge hielp wel een handje. Het uitpuilende dokterskabinet is zeker een geldig excuus. In het voetbal van IvanLeko zijn secuur uitvoetballende en inschuivende verdedigers én flitsende flanken met een actie en een voorzet belangrijk en zijn elftal heeft op dit moment een groot gebrek aan beide. Poulain en Decarli scoren onvoldoende en op de flanken is het noodgedwongen improviseren - Rits en Amrabat vonden er duidelijk hun draai niet - waardoor nóg meer gewicht op de schouders van Hans Vanaken terechtkomt. En die kan ondanks zijn lang volgehouden topniveau ook een moeilijkere dag hebben zoals tegen Zulte Waregem. En het helpt ook niet dat voorin ná Wesley een grote leegte gaapt. Eén keer gewonnen in zeven competitieduels en bij uitbreiding drie keer in twaalf matchen: dan is er een probleem. Schade is er voorlopig niet: het Europese voorjaar is verzekerd en KRC Genk is nog vlakbij. Maar het is wel de langste moeilijke periode voor Club en zijn coach en die worstelt ermee. Met de sportieve zorgen én de persoonlijke want sinds zijn nacht in de cel is Leko een lijdende mens geworden. Voorlopig houdt Trond Sollied de stand nog even ondersteboven want Lokeren schrijft geschiedenis die het niet wil schrijven: thuis verliezen van Charleroi en niet eens 3000 fans op de kille tribunes. Voetballen deed Lokeren niet eens zo slecht en Hupperts had meer kunnen scoren maar zijn elftal gaf - dixit Sollied - zelf goals weg. Dát heeft de Noor nog niet kunnen veranderen, want ook onder Peter Maes waren die fouten legio. Roger Lambrecht houdt zijn oude hart vast want een 1B-ploeg verkoopt niet gemakkelijk, toch niet als je zeventien miljoen wil vangen. Gelukkig is er solidariteit in het Waasland: de aloude rivaliteit tussen Beveren en Lokeren laait op. In de gouden tijden was dat een strijd bovenaan het klassement. Dubbel zoveel volk op de Freethiel maar dubbel zoveel ontevredenen. Van een Custoviceffect was nog niets te merken. Mogelijk had Yannick Ferrera geen ongelijk: niet verliezen met deze groep is al een prestatie.