KAA Gent

Veel lof voor Thorup na swingend voetbal op STVV en tegen Cercle. Gent ging dan ook op Genk van start met veel lef en zelfvertrouwen, een beetje overmoedig bleek achteraf. Een half uur zagen de Limburgers sterretjes en werd zelfs Clement bloednerveus. 0-2 had gekund en gemoeten, maar na mistasten van Rosted en Thoelen was de pret over en zag de Deen dat zijn ploeg vooral fysiek onderuit ging. Te veel gegeven en te veel gevraagd in balverlies, tegen de beste ploeg uit België betaa...

Veel lof voor Thorup na swingend voetbal op STVV en tegen Cercle. Gent ging dan ook op Genk van start met veel lef en zelfvertrouwen, een beetje overmoedig bleek achteraf. Een half uur zagen de Limburgers sterretjes en werd zelfs Clement bloednerveus. 0-2 had gekund en gemoeten, maar na mistasten van Rosted en Thoelen was de pret over en zag de Deen dat zijn ploeg vooral fysiek onderuit ging. Te veel gegeven en te veel gevraagd in balverlies, tegen de beste ploeg uit België betaal je dat cash. Dat weet Jess nu ook weer. Dat het geen 0-2 werd, kwam ook door het ontbreken van een goaltjesdief. Gent heeft geen killer à la Samatta, Dimata of Harbaoui en zal daarom tot de laatste speeldag moeten strijden voor de top zes. Gelukkig is er de beker om de euforie voor de weggebleven fans weer aan te wakkeren. Francky Dury gaf de beker weg door op Kortrijk een vriendenmatch te gaan spelen, als dat daar al mogelijk is voor Essevee. Hij zit in een positie dat hij zich dat kan permitteren. De superrealist weet heel goed dat het enige doel dit seizoen overleven is. Hij ziet zijn ploeg wekelijks klungelen achterin. Met de zege tegen Charleroi en de 0-2 tegen Kortrijk leek hij zijn grote gelijk te halen, maar toen begon de defensie weer heel grote gaten te vertonen en werd het een pijnlijke afgang. 46 tegengoals, het meeste van allemaal, is dodelijk. Zelf scoren ze, dankzij Harbaoui, meer dan topzessers als Antwerp en STVV en evenveel als Standard, maar twee sterke verdedigers zullen in de winterstop toch moeten worden aangetrokken, om de onrust aan de Gaverbeek helemaal weg te nemen. Aandoenlijke inzet, overgave en vechtlust, de perfecte mentaliteit, gesymboliseerd in de persoon van Steve De Ridder, die hemel en aarde bewoog om toch dat doelpuntje of kansje te forceren. De Waaslanders lagen amper onder tegen Club Brugge, maar het is het seizoen waarin het allemaal net verkeerd loopt. Een ongelukkige tegengoal, een net gemiste controle in de zestien of de kopbalkans die weer eens niet afgerond wordt. Minder tegengoals dan bijvoorbeeld KAA Gent, maar scoren is een levensgroot probleem. Ook al laat Sollied voelen dat nog veel mogelijk is, toch stijgen de twijfels na weer eens thuisverlies en de wetenschap dat rechtstreekse concurrenten als Excel Mouscron, Waasland-Beveren en Zulte Waregem wel eens winnen van Anderlecht of Club Brugge, terwijl zij dat niet kunnen. Nog negen finales op leven en dood.