Solliedje uitgezongen

Glen De Boeck is een jubileumcoach op Daknam: de 25e blijkbaar in 25 jaar Roger Lambrecht aan het hoofd van Lokeren. Het trainerskerkhof op Daknam is een crematorium geworden, wegens intussen te weinig plaats. Roger Lambrecht verdient een betere afscheidstournee dan deze calvarietocht, maar medelijden is niet op zijn plaats. Lokeren plukt de rotte vruchten van een falend (sportief) beleid van al enkele jaren. Geen medelijden nodig met Trond Sollied, een coach die bij Lokeren teke...

Glen De Boeck is een jubileumcoach op Daknam: de 25e blijkbaar in 25 jaar Roger Lambrecht aan het hoofd van Lokeren. Het trainerskerkhof op Daknam is een crematorium geworden, wegens intussen te weinig plaats. Roger Lambrecht verdient een betere afscheidstournee dan deze calvarietocht, maar medelijden is niet op zijn plaats. Lokeren plukt de rotte vruchten van een falend (sportief) beleid van al enkele jaren. Geen medelijden nodig met Trond Sollied, een coach die bij Lokeren tekent, weet hoe het afloopt (als de punten niet volgen). Lambrecht is daarin de duidelijkste voorzitter in de hoogste klasse. Trainers zijn wegwerpproducten voor hem, maar enig fatsoen mag bij een ontslag toch verwacht worden. De slechte tijding van een journalist krijgen, is een stuitend gebrek aan respect, al haalt Sollied er wellicht een keer de schouders bij op. Quo vadis, Lokeren ? De zichtbare irritatie bij Steve De Ridder in een tv-interview wijst op hoogspanning in de kleedkamer. Logisch gelet op de precaire situatie, maar gevaarlijk wanneer in de strijd om het behoud solidariteit nodig zal zijn. De Boeck is een goeie crisismanager met adelbrieven op dat vlak, maar nooit was de toestand zo ernstig toen hij eraan begon. De tijd is kort en het programma is pittig. Zulte Waregem is zaterdag al een must-win! 't Is dat hij het zelf ook gezegd had: Fred Rutten is geen tovenaar. Ondanks de nieuwe wind, de humane aanpak, de gewijzigde veldbezetting kan de Nederlander van Milic geen solide verdediger maken, Bakkali niet beletten dat hij zich slag om slinger vast dribbelt, van Morioka ineens een snel handelende nummer tien maken of van de zwoegende Santini een volwaardige nummer één in de spits bij Anderlecht. Rutten had zijn elftal goed neergezet, het blok was best compact met een al meteen soevereine Kara en een verdienstelijke Kayembe naast de actieve Kums. En met een poging tot veel beweging van de spelers in de rug van Santini. De prestatie was ook behoorlijk, maar de pijnpunten zijn (logisch met dezelfde voetballers) ook gebleven: individuele fouten achterin (en Didillon die veel camoufleert) en gebrek aan klasse voor doel. Het is voor Rutten hopen op een snelle terugkeer (op niveau) van Trebel en Dimata en een pijlsnelle integratie van nieuwkomer Zulj, want dit elftal schreeuwt nog altijd om een kwaliteitsinjectie. Anders kan wat niemand voor mogelijk houdt altijd gebeuren: Anderlecht in play-off 2.