Peter Nulj

Een redelijke non-match van Peter Zulj op Daknam. Het blijft wachten tot de Oostenrijkse voetballer van het jaar zijn stempel drukt op het vooralsnog haperende spel van Anderlecht. Vorige week tegen Club had hij duidelijk moeite met het tempo, maar tempo zat er vooral niet in de wedstrijd tegen Lokeren. Lopen en werken doet Zulj zeker en hij liet al eerder zien dat hij goeie voeten en vista heeft, een strak schot ook in het linkerbeen. Maar tegen Eupen en Zulte Waregem speelde hij verticaal, bracht...

Een redelijke non-match van Peter Zulj op Daknam. Het blijft wachten tot de Oostenrijkse voetballer van het jaar zijn stempel drukt op het vooralsnog haperende spel van Anderlecht. Vorige week tegen Club had hij duidelijk moeite met het tempo, maar tempo zat er vooral niet in de wedstrijd tegen Lokeren. Lopen en werken doet Zulj zeker en hij liet al eerder zien dat hij goeie voeten en vista heeft, een strak schot ook in het linkerbeen. Maar tegen Eupen en Zulte Waregem speelde hij verticaal, bracht hij zelf met passes en loopacties diepgang in het voetbal van Anderlecht en dat is nu alweer een paar wedstrijden verdwenen. Het is veelzeggend dat de zeventienjarige Yari Verschaeren tegenwoordig het kompas is waarop paars-wit vaart. De aanpassingsperiode is blijkbaar nog niet voorbij, van de drie nieuwkomers is Zulj voorlopig de minste. Kara Mbodj brengt stabiliteit in wat een seizoen lang een wankele defensie is geweest, in het bibberende slot in Lokeren was hij gedecideerd belangrijk. En Yala Bolasie maakte al belangrijke goals en is heel aanwezig. Anderlecht won dus, met dank aan een kwartet verguisde voetballers... Dennis Appiah en Antonio Milic verloochenden zichzelf met twee heel goeie voorzetten, Ivan Santini (een geweldige vooractie!) en Pieter Gerkens (naast Verschaeren de enige met diepgang in het centrum) scoorden met fraaie kopballen. Allemaal een beetje hun gram gehaald. En voorts bloedde het hart van voetbalromanticus Fred Rutten bij het zien van zoveel voetballende onmacht van zijn elftal. Controle en een goeie organisatie (met wel bange slotminuten): daar moet de paars-witte fan het mee stellen. En in de top 6 strompelen met voetbal dat veeleer met play-off 2 wordt geassocieerd. In Anderlecht verlangen ze nu al naar de zomer. Eigenlijk speelde Zinho Gano best nog een goeie wedstrijd op Mambourg. Zeker voor de rust bracht hij wat de trainer van hem had verwacht: présence, werkkracht, redelijke balvastheid en gepast opduiken voor doel. Helaas kelderde zijn quotering door pijnlijk falen in de afwerking. Twee dure punten verspeeld dus tegen Charleroi en een mindere tweede helft en - nu al wat langer - een mindere vorm bij sterkhouders als Roeslan Malinovsky, Joakim Maehle en een beetje ook bij Leandro Trossard. Gelukkig zit de doelman in bloedvorm: Danny Vukovic heeft het voorbije anderhalf jaar een geweldige evolutie doorgemaakt en hoort bij de allerbeste doelmannen in onze competitie. Een hele geruststelling met het oog op de (zenuw)slopende strijd om de titel.