Gilets mauves

Het engelengeduld van de getergde Anderlechtfans is op. Na maanden van apathie en berusting, was er zondag revolte. Een schreeuw om herstel van het instituut, een terugkeer naar de ziel en de identiteit van de club. Ondanks de geforceerde aanvoer van 'Anderlecht-DNA' stond de club nooit verder van waar ze altijd heeft voor gestaan. Het businessgebeuren heeft naar verluidt een geweldige (positieve) evolutie doorgemaakt, maar daar heeft de fan op de tribune geen boodschap aan. Veel supporters met abonnem...

Het engelengeduld van de getergde Anderlechtfans is op. Na maanden van apathie en berusting, was er zondag revolte. Een schreeuw om herstel van het instituut, een terugkeer naar de ziel en de identiteit van de club. Ondanks de geforceerde aanvoer van 'Anderlecht-DNA' stond de club nooit verder van waar ze altijd heeft voor gestaan. Het businessgebeuren heeft naar verluidt een geweldige (positieve) evolutie doorgemaakt, maar daar heeft de fan op de tribune geen boodschap aan. Veel supporters met abonnement blijven gewoon thuis, liever een filmpje in de zetel dan de treurspelen in het Park. Marc Coucke heeft de fans zwaar teleurgesteld, hij moet nu 'buiten' wat niet vanzelfsprekend is: de club is van hem. Straks volgt de zomer van de laatste kans voor Coucke, want nóg zo'n horrorjaar zal de eergierige voorzitter voor zichzelf en zijn club niet verdragen. Supporters met een kort geheugen wil ik er aan herinneren dat het verval al veel langer is ingezet, onder het vorig bewind, verbloemd door een paar gelukkige titels. Maar de nieuwe bazen hebben de complete make-over die absoluut noodzakelijk was, niet goed aangepakt. Straks komt er weer een nieuwe trainer en een stoet nieuwe spelers met meerwaarde is nodig. De behoorlijke eindsprint had Anderlecht doen dromen, van plaats twee zowaar, maar tegen Antwerp straalde paars-wit vooral onvermogen uit. Yannick Bolasie was nog altijd zijn energieke zelf, maar speelde z'n zwakste match, Yari Verschaeren blijft een zeldzaam lichtpunt maar kan het gewicht van het offensieve compartiment niet alleen dragen. Adrien Trebel stapelde ondanks veel ijver de balverliezen op en Francis Amuzu mist precisie en overzicht bij de laatste pass. En achterin zakt James Lawrence almaar nadrukkelijker door het ijs, Andy Najar is een pluspunt, maar hapte na een dik uur logisch naar adem. En Kara Mbodji is verdedigend de beste, wat tegelijk een probleem is. Anderlecht is een elftal dat ondanks een heel goeie doelman op elk moment kan gepakt worden. En in de dug-out zit een coach van wie iedereen weet dat hij er straks niet meer is en hij straalt ook uit dat hij dat best oké vindt. Anderlecht breekt dit seizoen alle records, negatieve dan, met onder meer al 16 nederlagen, met als mogelijk 'orgelpunt' voor het eerst in meer dan een halve eeuw geen Europees voetbal. 21 jaar geleden werd Anderlecht nog net gered met een klutsgoal van Gaston Taument op Beveren, in sminuut 94 van de laatste wedstrijd. Drie jaar later stormde Anderlecht naar de tweede ronde van de Champions League...