Alexander Spörloos

Als een speer schoot Alexander Sørloth door onze competitie, de Noorse huurling van Crystal Palace was in geen tijd de beste spits van het land. Snel, sterk, technisch zeer goed, grote motor, overzicht, goeie passing en bepalend met goals en assists in de competitie en in de beker tegen KV Oostende. Het samenspel met Roman Jaremtsjoek verliep wonderwel, Gent snelde naar play-off 1 en voelde zich klaar voor een ambitieuze hoofdrol. Sørloth werd intussen als onbetaalbaar voor...

Als een speer schoot Alexander Sørloth door onze competitie, de Noorse huurling van Crystal Palace was in geen tijd de beste spits van het land. Snel, sterk, technisch zeer goed, grote motor, overzicht, goeie passing en bepalend met goals en assists in de competitie en in de beker tegen KV Oostende. Het samenspel met Roman Jaremtsjoek verliep wonderwel, Gent snelde naar play-off 1 en voelde zich klaar voor een ambitieuze hoofdrol. Sørloth werd intussen als onbetaalbaar voor volgend seizoen ingeschat. Maar dat was toen. Scoren of assists geven doet hij al acht matchen niet meer, maar ook in zijn spel is de negatieve metamorfose opmerkelijk. Sørloth oogt ineens log en traag, de explosiviteit is verdwenen, hij wordt te makkelijk van de bal gezet en zijn dribbel of passes missen geloof. De Noor sleept zich over het veld, mogelijk de prijs van een half jaar weinig ritme en dan zwaar belast in Gent. KAA Gent is op dit moment een hond die wat gromt, soms blaft maar niet kan bijten. In Brussel torsten de Buffalo's de rol van favoriet, het niveau van KV Mechelen na anderhalve maand enkel op het trainingsveld is een vraagteken. Maar het is toch rekenen op de beste Vadis Odjidja, een fitte GiorgiTsjakvetadze en een kortstondige ontwaken van Sørloth om het Gentse seizoen (en gezicht) te redden. Het verhaal van een gemiste carrière? Het is maar hoe je het bekijkt. Mehdi Carcela fladdert als een vlinder door het leven en over het veld. Hij heeft veel geld verdiend (nu nog), een stukje van de wereld gezien en er zijn na zijn bijna-doodervaring in Genk een paar dingen in het leven belangrijker dan voetbal. Met zijn onmetelijke talent zou Carcela een sensationele speler in een grote competitie kunnen zijn, maar populair zijn in klein-Luik is ook best oké. Nooit heeft Michel Preud'homme méér eieren onder een speler gelegd dan onder Carcela, zich begripvoller en coulanter getoond of er meer energie in gestopt. De return is uitgebleven. Zelfs in play-off 1 is de linkspoot speels en ongeïnteresseerd, niet scherp en niet gefocust. Van zijn plaats op de bank op de Bosuil werd zelfs niet vreemd opgekeken. Van die van Paul-José Mpoku, die andere grote teleurstelling, ook niet. Het worden nog lange weken voor de coach en zijn assistent, gelukkig zijn het in de achtervolging op Standard twee kreupelen, plaats vier moet nog lukken. En dan kan de grondige renovatie beginnen.