Dimitri S(!)oberlin

Een sputterende motor op een slecht moment voor Zulte Waregem, nul op twaalf en elf tegengoals. Verliezen in Brugge en Antwerpen, dat kan, kansloos ingemaakt worden aan de Gaverbeek tegen een rechtstreekse concurrent als KRC Genk is kwalijk, verliezen bij Cercle Brugge onvergeeflijk. Op de Bosuil was Essevee goed, de goal van Gianni Bruno was knap en omdat Antwerp in zijn periode van overwicht niet extra kon scoren, had een punt gekund voor Zulte Waregem. Maar voorin wordt de topvorm van Cyle Larin, blijk...

Een sputterende motor op een slecht moment voor Zulte Waregem, nul op twaalf en elf tegengoals. Verliezen in Brugge en Antwerpen, dat kan, kansloos ingemaakt worden aan de Gaverbeek tegen een rechtstreekse concurrent als KRC Genk is kwalijk, verliezen bij Cercle Brugge onvergeeflijk. Op de Bosuil was Essevee goed, de goal van Gianni Bruno was knap en omdat Antwerp in zijn periode van overwicht niet extra kon scoren, had een punt gekund voor Zulte Waregem. Maar voorin wordt de topvorm van Cyle Larin, blijkbaar al een tijd op de sukkel, toch gemist. En Dimitri Oberlin is vooralsnog geen goeie vervanger. De Zwitserse Kameroener is niet balvast, maakt verkeerde keuzes en is ook niet efficiënt voor doel. Sinds zijn overstap van Zürich naar Salzburg is Oberlin al aan z'n vijfde club toe, Basel betaalde er zelfs 4 miljoen voor, aan de Gaverbeek heeft hij nog niet getoond waarom. Voor een succesvolle ren naar play-off 1 moet Larin gauw weer op niveau zijn, Saido Berahino z'n beste niveau halen en moeten Omar Govea en Ibrahima Seck snel terugkeren. En liefst (maar niet mogelijk) ook Ewoud Pletinckx, in Brugge de beste verdediger van een zeer solide Zulte Waregem. De komende drie weken bepalen de rest van het seizoen voor Francky Dury en zijn troepen: tegen Club Brugge en duels tegen Waasland-Beveren, Charleroi, Moeskroen en Oostende. Onderweg domme penaltyfouten maken is wel af te raden. Harder kon de Anderlechtfan op leeftijd niet met de neus op de harde realiteit gedrukt worden. Een avond en ochtend nostalgisch gemijmerd bij de mooie beelden van en zoete herinneringen aan de gracieuze kunstenaar van het Park, Robbie Rensenbrink, dan op zondagmiddag de beproeving van Jan Breydel waar de ploeg gedomineerd werd door de allerlaatste in de stand. Misschien was het een aparte vorm van eerbetoon, want Rensenbrink liet z'n beste pak ook al een keer in de kast voor een match tegen een kleinere ploeg. 39 procent balbezit voor de rust, hoe ver zit de ploeg daarmee van het beoogde doel aan het eind van de weg die Vincent Kompany heeft uitgestippeld? De kwaliteit én de mentaliteit gingen hand in hand door het allerdiepste dal en dat is niet te verklaren voor een ploeg die een week eerder de beste ploeg van het land tot het uiterste had gepusht. Balverlies, misverstanden, mislukte dribbels en controles, slap in de duels... Enkel omdat Hendrik Van Crombrugge alweer op niveau was, kreeg Anderlecht nog een strohalm aangereikt. Dat heet dan een collectieve wanprestatie. En omdat voetbal soms onrechtvaardig is, één zonder gevolgen.