KV Malaise

Voor het seizoen ingeschaald als een ploeg die opnieuw dicht tegen de top zes zou eindigen, maar nu ineens - dixit voorzitter Timmermans - met Eupen in een duel om het behoud beland. Na de rust voetbalde KV Mechelen een tijd beter, gretiger, met meer vertrouwen en présence voorin, maar daarvoor en in het slot van de wedstrijd vertoonde KV veel tekenen van een degradatiekandidaat. Onzeker achterin - gelukkig blijft doelman Coosemans wél op niveau - weinig samenhang op de middenstrook ...

Voor het seizoen ingeschaald als een ploeg die opnieuw dicht tegen de top zes zou eindigen, maar nu ineens - dixit voorzitter Timmermans - met Eupen in een duel om het behoud beland. Na de rust voetbalde KV Mechelen een tijd beter, gretiger, met meer vertrouwen en présence voorin, maar daarvoor en in het slot van de wedstrijd vertoonde KV veel tekenen van een degradatiekandidaat. Onzeker achterin - gelukkig blijft doelman Coosemans wél op niveau - weinig samenhang op de middenstrook en onvoldoende balvast voorin. Kolovos toonde wel tekenen van beterschap - hij kan nog belangrijk worden - maar het debuut van Beqiraj was een tegenvaller. Met nieuwkomers Sylla, Tainmont en een geprikkelde Verdier is er Achter de Kazerne zeker meer dan genoeg kwaliteit om Eupen af te houden, maar de strijd om het behoud wordt ook in het hoofd gevoerd. Onbekend terrein voor de (meeste) spelers van KV Mechelen (en de trainer), zeer vertrouwd voor die van Eupen (behalve de trainer). Verliezen bij het dolende Sint-Truiden en daarna tegen Moeskroen is nu echt geen optie meer. Aleksandar Jankovic keerde naar eigen zeggen terug naar Mechelen om wat goed te maken. Daar is het nu stilaan wel de hoogste tijd voor... Gewonnen van Eupen en eindelijk weer in de top zes maar de prestatie van Standard tegen de rode lantaarn was opnieuw verontrustend. Voor opvallend schaars gevulde tribunes, op een ongewoon sfeerloos Sclessin gered door een zeldzame kopbalgoal van aanvoerder Pocognoli. Standard wist zich geen raad met de goeie organisatie van Eupen en kreeg vooral voor de rust nauwelijks vat op het kwieke duo Leye- Koné (een zeer geslaagd debuut!). De defensie was kwetsbaar, de goals en nog wat wenkende kansen voor Eupen zomaar weggegeven. Scholz stond voorspelbaar te zwemmen op een ongewone positie op het middenveld, Mpoku en Edmilson liepen over van goeie bedoelingen - het hele elftal overigens - maar acties blijven mislukken en keuzes zijn te vaak verkeerd. Razvan Marin is wel opvallend gegroeid en brengt ideeën en creativiteit, maar hij predikt in dit onmondige elftal in de woestijn. Op de flanken kregen Pocognoli en vooral Fai ondanks wijde boulevards aan ruimte nauwelijks een goeie voorzet getrapt en de spitsen Sá - wel twee goals natuurlijk - en Emond wogen niet op de Eupense defensie. Benieuwd of Sá Pinto nog wat extra wapens krijgt in de strijd om play-off 1. Na het moeizame harken tegen Eupen lijkt dat echt wel aangewezen...