Een schoothondje met een grote blonde man aan de leiband gaat ons op het jeugdcomplex in Kessel vooraf. Jan Ceulemans doet zijn ochtendronde, terwijl de dug-out voor het oefenveld zich tegen tien uur langzaamaan vult met dagelijkse gasten. "Heb je Van Meir al gezien ?", vraagt er één, wangen tussen duim en wijsvinger gekneld. Het gewichtsverlies dat de laatste Belgische A-international van Lierse sedert zijn vertrek naar het Standard van Michel Preud'homme leed, wordt op een kilo of zes geschat. "Vorig seizoen moesten de spelers hier dan ook alleen maar in het gras liggen. Walter Meeuws kwam op het einde alleen nog naar Kessel om 's middags zijn maaltijd te nuttigen. Hoezo, wij overdrijven ? Wie kan het beter weten dan wij ? Wij zijn er iedere training, beste vriend. En jij ?"
...

Een schoothondje met een grote blonde man aan de leiband gaat ons op het jeugdcomplex in Kessel vooraf. Jan Ceulemans doet zijn ochtendronde, terwijl de dug-out voor het oefenveld zich tegen tien uur langzaamaan vult met dagelijkse gasten. "Heb je Van Meir al gezien ?", vraagt er één, wangen tussen duim en wijsvinger gekneld. Het gewichtsverlies dat de laatste Belgische A-international van Lierse sedert zijn vertrek naar het Standard van Michel Preud'homme leed, wordt op een kilo of zes geschat. "Vorig seizoen moesten de spelers hier dan ook alleen maar in het gras liggen. Walter Meeuws kwam op het einde alleen nog naar Kessel om 's middags zijn maaltijd te nuttigen. Hoezo, wij overdrijven ? Wie kan het beter weten dan wij ? Wij zijn er iedere training, beste vriend. En jij ?" Op het gras zijn ondertussen vier groepjes aan de slag. Assistent-trainer Jerry Vanacker traint met Archie Thompson en Geir Frigard op afwerking, aan de overkant leidt hoofdtrainer Regi Van Acker een wedstrijdvorm, links werkt looptrainer Ronald Desruelles met Gadiaga op explositeit en rechts René Verniers op techniek. Keepertrainer Eddy Verley is er vandaag niet. Ja, Lierse heeft vijf trainers, vijf nieuwe. "Ontevreden over de resultaten heeft de club gezegd : we veranderen alles, niet alleen de spelers, ook de rest", aldus Van Acker over de middag. "Met vijf man kunnen we gedifferentieerder, specifieker en individueler werken. Frank Leen zegt mij bijvoorbeeld : als we dat eerder hadden kunnen doen, dan stonden bepaalde jeugdspelers al verder. Prioritair was voor mij dan ook een goeie staf, zodat je in vertrouwen met elkaar kunt spreken. Als er één achterbaks begint te doen, dan euh... De staf werd samengesteld op basis van wie er vrij was en volgens de financiële mogelijkheden." "De voorzitter overliep met mij de spelerslijst van vorig seizoen en duidde aan wie allemaal weg moest en wie ook nog zou kunnen vertrekken als hij er een goeie prijs voor zou krijgen - zoals Daems en Vandooren", zegt Van Acker. "Ik heb zelf niemand gesproken noch gebeld, ben op zijn vraag wel eens gaan eten met Walter Meeuws. Dit is een frisse nieuwe spelersgroep met veel progressiemogelijkheden. Veel jonge spelers, maar toch met referenties. Er iets van maken, is mijn job. Het individueel talent tot een geheel vormen, van eigen jeugdproducten als Stef Wils, Stein Huysegems, Stijn Janssens en Cliff Mardulier volwaardige eersteklassers maken ook. Die jongens echt dingen bijbrengen, opbouwen, progressie laten maken via trainen en spelen. Om het allemaal te kunnen laten groeien, moet de druk van de ketel, om die dan stap voor stap weer te laten toenemen. Voor spelers en supporters benadrukten we waar we mee bezig zijn. In bestuurskringen voel je wel dat er een aantal mensen nog aan het zoeken zijn naar de weg die Lierse is ingeslagen. Zij vragen zich af of de strategie die de voorzitter bepaalde na wat er de voorbije jaren is gebeurd, wel de juiste is." "Supporters associëren zich graag met een ploeg die ervoor strijdt, dus dat zullen we op deze groep proberen over te brengen", gaat Van Acker verder. "Een leider is er misschien niet, dus zullen we het als team moeten doen. Frank Leen neemt alles wat op zich, maar van iemand als Jonas De Roeck weet ik dat hij leiderschap in zich heeft. Hij is iemand die op tafel durft te kloppen. Ik dacht dat Lierse ook wel nood had aan zo iemand die iedereen wakker houdt. De nieuwe identiteit van Lierse moet zijn : jong, enthousiast, dynamisch en ambitieus. We willen elke wedstrijd winnen, al beseffen we dat we niet van iedereen kunnen winnen. Elk punt dat we meer halen dan vorig seizoen is bonus." 's Namiddags verschijnt Gaston Vets, bouwondernemer en nieuwe voorzitter van Lierse, een uur en een kwart te laat op onze afspraak. Hij excuseert zich voor uitgelopen belangrijke onderhandelingen, doet in zijn kantoor zijn jas alsook zijn schoenen uit en steekt een sigaret op alvorens met een glimlach toe te lichten waarom er zoveel veranderd is op Lierse. "Voetbal is niet alleen maar meer sjotten", benadrukt hij. "Het financieel aspect primeert, dus moet je een club runnen als een bedrijf. Gezien we met de exploitatie van het stadion nog altijd niet rondkomen, hebben we zonder transfers om ons tekort weg te werken, geen reden van bestaan meer. De fundering van Lierse is zijn jeugd. Daarom besliste ik ook om voor de jeugdwerking 2,5 miljoen meer te voorzien. We moeten ze nog beter maken, specifieker gaan trainen bijvoorbeeld en de stap van 15-17 naar 18-19 jaar verbeteren. Daarom versterkten we de jeugdcoördinatie met Frank Braekmans, die wegens zijn job bij de griffie geen voltijds hulptrainer kon worden. Op termijn moet hij de opvolging verzekeren van Marcel Vets - iemand met veel kwaliteiten en enorme verdienste, maar toch al een stuk in de zestig. Allemaal met de bedoeling : het nog beter laten doorstromen van jonge talenten, van wie we een paar jaar moeten kunnen profiteren alvorens ze te verkopen. Dat is wat we nu deden met de geroemde lichting van '78 - Jürgen Cavens, Carl Hoefkens, Filip Daems en Hans Somers. Hun verkoop was noodzakelijk, namelijk om de club gezond te maken." "Vergeet niet," vervolgt Vets, "dat het veel inspanningen vergde om de licentie te halen. Voor heel wat clubs wordt de tweede licentie halen moeilijker dan de eerste, maar niet voor Lierse. Daarom zeg ik : Lierse heeft dit seizoen zijn eerste trofee al binnen. Weet je, wij zijn ons stadion beginnen verbouwen zonder geld. Alles samen praten we ondertussen toch al over een investering van ongeveer 400 miljoen frank (10 miljoen euro). We moesten het durven riskeren, want ik kan me niet voorstellen dat Lierse zonder de volledige commerciële exploitatie van de nieuwe tribune 2 nog had kunnen bestaan. Voor de Champions League zijn we destijds moeten uitwijken naar Gent, weet je nog. Jammer dat Lierse vier, vijf jaar te vroeg kampioen is geworden." "We zijn in de problemen gekomen toen die 143 miljoen van Standard voor Somers wegvielen, want die was in het financieel plan voorzien", vertelt Vets. "Uiteindelijk kregen we van de stad een lening van 150 miljoen, terug te betalen over tien jaar - inclusief intresten. Omdat we een gebrek aan cashflow ondervonden, vroegen we de stad om een bijkomend overbruggingskrediet van 90 miljoen, dat op 1 september terugbetaald moet worden." Bijna 200 miljoen winst, bevestigt Vets, maakte Lierse op zijn voorbije transferactiviteiten. "We investeerden in zeer beloftevolle jongens als Gadiaga, De Roeck en Imschoot, ook om de kloof tussen de generatie van '78 en die van Stijn Janssens op te vullen. Aangevuld met de maturiteit van Nikolovski en Frigard om de jongens nog beter te maken. Ik hoop dat ze de generatie-Janssens niet gaan overroepen, er geen grote sterren van zullen maken, maar ze krediet willen geven. Ik zeg : laat hen alstublieft stilletjes meegroeien met de groep vooraleer ze international worden." "De generatie van '78 werd groot gemaakt," aldus Vets, "opgeroepen voor de nationale ploeg en een vedettenstatus aangesmeerd alvorens ze er klaar voor was. Vorig seizoen kwam er moedeloosheid bij en is het van kwaad naar erger gegaan. Hun marktwaarde daalde, ja, maar uiteindelijk kregen we er toch nog een mooie prijs voor. Omdat ik het risico niet wou lopen dat hun prijs nog zou dalen, koos ik eieren voor mijn geld. Na tien, twaalf jaar bij dezelfde club hadden ze ook een nieuwe wind nodig. Ik wenste hen in een mooie afscheidsbrief veel succes, en ik ben er ook van overuigd dat ze het zullen maken." Gaston Vets gelooft, zegt hij met klem, zeer sterk in Regi Van Acker, zijn staf en de nieuwe spelersgroep. "Regi is zeer gedreven," merkt hij, "en het is mijn overtuiging dat je zonder gedrevenheid eender waar - in het bedrijfsleven, in de sport - gedoemd bent om... Misschien is één van de redenen waarom hij zo gedreven kan zijn, wel dat hij in zijn trainerscarrière niets gekregen heeft, maar alles heeft moeten afdwingen. Als we in dit overgangsseizoen niet slechter doen dan vorig jaar, dan denk ik dat we gezien het feit dat we nu één van de gezondste clubs zijn en gezien de capaciteiten die in deze groep schuilen, volgend seizoen moeten durven mikken naar plaats vier en vijf. Dat is althans mijn ambitie. De groepsgeest, die in voetbal zo belangrijk is en waar niks meer van overschoot, is nu al terug. Ik denk dat als deze staf en spelerskern evenveel krediet krijgt als we verleenden aan zij die vertrokken zijn, we toch iets verder zullen staan dan nu."Werd er de voorbije jaren ook niet net iets te vaak gedagdroomd in Lier ? Na de titel onder Erik Gerets werd er alleen nog over Europees voetbal en meespelen voor de titel gepraat. Alsof Lier, gemeente van dertigduizend zielen, zich opeens blijvend in de top ging nestelen. Toen het na een half mirakel tegen Famagusta in de Champions League in een poule met Monaco, Leverkusen en Sporting Lissabon werd geloot, rekende het losjesweg op vijf punten. Er was uiteindelijk veel geluk nodig om er één te winnen. In de competitie eindigde het sedertien een keertje als zevende, tweemaal als negende en eens als tiende. Lierse hoort gewoon niet bij de groten, toch ? Laat het misschien eerst maar weer eens proberen de grootste kleine club van 't land te zijn. "Als je kampioen wordt en ook eens de beker wint, is het moeilijk om met de twee voeten op de grond te blijven", vindt Gaston Vets. "Misschien begin je dan als bestuur een beetje te dromen, ja. Misschien is dat de reden waarom bepaalde mensen die lat altijd zeer hoog legden." Terwijl Lierse zich helemaal niet als een echte profclub liet kennen, niet in het minst omdat het het zichzelf met regelmatige ongepaste uitspraken in de media alleen maar moeilijker maakte. "Dat is het enige wat ik het vroegere bestuur kan verwijten", oordeelt Vets. "Te veel supporter, slecht de emoties kunnen bedwingen. Al moet ik benadrukken dat de immer goedbedoelde commentaren van Freddy Van Laer in de pers niet altijd weergegeven werden zoals hij het wou. Vorig seizoen vanaf oktober mocht er niks meer in de pers verschijnen of het keerde zich tegen ons. De trainer, toen al niet meer gemotiveerd, reageerde, de spelers ook. Misschien was dat dus beter niet gebeurd. Natuurlijk, wij voelden al in oktober dat het verkeerd zou lopen. We ontsloegen Walter Meeuws toen niet omdat ons dat heel veel geld zou kosten. Maar misschien nog meer omdat ik wou dat iemand hem opvolgde die bij de club paste. Van Regi of Jan Ceulemans kon toen dus geen sprake zijn, en bovendien wou niemand het voor maar zeven maanden overnemen. Daarom zei ik : ik doe het niet." "Ik vond het hoe dan ook hoog tijd dat het rustiger werd, dat wij voorzichtiger zouden worden", zegt Vets. "Dat we oppasten met wat er in de pers werd gezegd, met hoe we naar buiten kwamen. Dat we ons iets beter gingen verkopen. En ook : dat we iedere krant op gelijke voet behandelden, want bepaalde kranten genoten voorrang. Natuurlijk, tegen dat daar resultaat van komt, zijn we misschien alweer twee, drie jaar verder, hé. Weet je, ik vind dat het bestuur, de begeleiding en de entourage de voorbije jaren niet is meegegroeid met toch prestaties als het winnen van titel en beker. Misschien waren wij nog voor een stukje amateuristisch bezig. Als je als club wil meespelen in het Belgisch voetbal moeten er niet alleen op het veld prestaties neergezet worden, maar ook prestaties verwacht kunnen worden van bestuur en begeleiding. "Feit is dat de ploeg omgeven was door mensen die er eigenlijk van in den beginne bij stonden - van dat amateuristisch clubje dat Lierse dan toch was over tientallen jaren. Die entourage is daaraan blijven plakken, heeft zich een bepaalde status aangemeten en stond niet open voor vernieuwing. Zonder afbreuk te doen aan het verleden en mensen met heel veel verdienste, denk ik dat het hoog tijd was om dat te doorbreken en te proberen echt professioneel te werken. Lierse was op alle vlakken toe aan vernieuwing en verjonging. Daar zijn we nu dus volop mee bezig en ik denk dat we daar vrij goed in slagen."door Christian Vandenabeele