Toen Antwerp twee jaar geleden op het veld van Roeselare de terugkeer naar eerste klasse afdwong, na 12 + 1 jaar (Beerschot heeft stamnummer 13, vandaar) was het duidelijk dat er een nieuwe doelman moest komen. Kevin Debaty en Nicaise Kudimbana hadden elk ongeveer de helft van de wedstrijden gespeeld (ook Antonijo Jezina speelde er een paar) maar niemand wierp zich op als nummer een.
...

Toen Antwerp twee jaar geleden op het veld van Roeselare de terugkeer naar eerste klasse afdwong, na 12 + 1 jaar (Beerschot heeft stamnummer 13, vandaar) was het duidelijk dat er een nieuwe doelman moest komen. Kevin Debaty en Nicaise Kudimbana hadden elk ongeveer de helft van de wedstrijden gespeeld (ook Antonijo Jezina speelde er een paar) maar niemand wierp zich op als nummer een. Dat Luciano D'Onofrio en László Bölöni in die zoektocht bij Sinan Bolat, toen 28, zouden uitkomen, was geen toeval. De Roemeense coach betekende bij Standard al veel voor de Genkse Turk. Toen Bolat in januari van 2009 van KRC Genk naar Standard werd getransfereerd, had hij nog maar enkele wedstrijden voor de Limburgers gespeeld, maar al na twee weken gaf de coach Bolat zijn kans en het vertrouwen. De band met Luciano D'Onofrio dateert ook uit die periode bij de Rouches. Het was D'Onofrio die hem naar Standard haalde én later een vijfjarig contract bij Porto bezorgde, toen Bolat in Luik een kruisbandletsel aan de knie had opgelopen en na zijn revalidatie van voorzitter Roland Duchâtelet niet meer mocht worden opgesteld omdat hij weigerde zijn contract te verlengen. Eiji Kawashima moest spelen. Pas toen diens niveau minder werd, zocht de eigenaar van Standard weer toenadering tot Bolat. Te laat. 'Een apart man', zou Bolat later in interviews over de Limburgse politicus zeggen. Apart was ook zijn transfer naar Portugal, na maanden niet te hebben gespeeld. Een zaak van economische rechten, percentages op doorverkoop en het dribbelen van de vaste zaakwaarnemer van Bolat, Kismet Eris. Die was aanwezig bij onderhandelingen en maakte kosten, maar zag nooit een cent. Op de achtergrond speelde D'Onofrio zijn rol. Ook Bolats pogingen om Guy Martens, de trainer die hem opleidde in Genk, naar Portugal mee te nemen, mislukten. Dat Bolat in het voorjaar van 2017 naar België terug wilde, wist het wereldje al langer. Op 20 april 2017 signaleerde hij, op dat moment onder de lat bij Arouca, dat in Het Laatste Nieuws: 'Na een paar jaar van huis weg te zijn geweest, wil ik wel terug naar mijn familie. Als er een interessant bod uit België komt, zal ik zeker twee keer nadenken. Ik wil hoe dan ook niet opnieuw worden uitgeleend.' Het werd dus Antwerp. In juni 2017 stelde eigenaar Paul Gheysens eerst Luciano D'Onofrio aan als sportieve baas, en die vervolgens Bölöni als trainer. Bolat: 'Toen ik hoorde dat hij trainer werd, hoefde ik geen seconde meer na te denken. Ik vond het zelfs niet nodig om hem eerst te spreken.' Het eerste wat de Roemeen zei toen hij zijn oude nieuwe doelman in Doornwerth op stage begroette, was een grap: 'Eigenlijk wilde ik liever Espinoza ( Bolats concurrent bij Standard, nvdr) terug.' De band tussen beiden zou sterk blijven. En het respect evenzeer. De doelman noemt zijn coach nu 'de beste met wie ik ooit werkte', en toen Bölöni in de zomer van 2018, half augustus, door Gazet van Antwerpen werd gevraagd wat hij nog wilde als versterking, zei hij droog: 'Nog vijf Bolats, als het kan.' De buitenwereld had meer twijfels bij de terugkeer van de doelman, die van 2013 tot 2017 amper 49 keer onder de lat stond. In zijn zwerftocht als lid van Porto, met passages bij Arouca maar ook Kayserispor (de ploeg uit zijn geboortestad), Galatasaray (waar hij titel en beker won) en Nacional, was Bolat ook in Brugge gepasseerd. Kort. De klik die Bolat had met Guy Martens vroeger en al langer heeft met Bölöni, heeft hij nu in Antwerpen ook met keeperstrainer Vedran Runje. En die was er in Brugge met de technische staf nooit. Bolat is een doelman die nood heeft aan vertrouwen. Koppel dat aan een gebrekkige voorbereiding en wat onduidelijkheid over een blessure en je krijgt drama. 0-4 tegen Manchester United om te debuteren, een flater tegen Moeskroen, een verschrikkelijk duel tegen Napoli... Amper matchen, eind december niet mee op winterstage, het seizoen moeten afmaken met de beloften en op het einde van dat jaar niet eens aanwezig op het titelfeestje omdat hij er geen zin in had. 'Daarvoor was mijn aandeel te klein.' Bolat, achteraf in interviews over die Brugse periode: 'Gewist uit mijn geheugen. Ik kwam te laat in de voorbereiding en dat kon ik niet meer inhalen. MichelPreud'homme zette me te vroeg in doel, dat gaf hij zelf ook toe. En zelf was ik te hongerig om op dat moment neen te zeggen.' Het was dat beeld dat was blijven hangen, toen Antwerp aan een nieuw avontuur in eerste klasse begon. Op een werf. Maar al in de eerste match tegen Anderlecht speelde Bolat de twijfels weg en haalde dat seizoen vijftien clean sheets. Prestaties die niet onopgemerkt bleven. Eind mei rolde er een oproepingsbrief binnen voor de nationale ploeg. Voor het eerst in vijf jaar. Inmiddels speelde hij vijf interlands op rij. De hele zomer gonsde het ook van de transfergeruchten: Rayo Vallecano deed een bod van 800.000 euro dat werd weggewuifd, Kasimpasa, Galatasaray, Besiktas keken en lagen op de loer. Dat alles zal straks opnieuw het geval zijn, zeker als de Antwerpse burcht weer niet in te nemen valt. Want ook dit seizoen haalt Bolat weer een indrukwekkend aantal clean sheets. Toen het, net als vorig seizoen, na nieuwjaar even minder liep, bleef hij een rots in de branding. Soms arrogant op het veld, wat in schril contrast staat met zijn ware aard. Thuis is hij de meest stille van de familie. Maar op een veld wil hij alleen maar winnen, en daar doet hij alles voor. Ook tijdrekken, ja. In interviews over zijn toekomst blaast de in Turkije geboren doelman warm en koud over de richting die hij uit wil. Half augustus vorig jaar praatte hij nog vooral over een vertrek in Gazet van Antwerpen: 'Ik heb mijn centjes al verdiend, dus zomaar naar eender waar en voor het dubbele vertrekken, zal ik niet doen. Het moet een club zijn waar ik er zeker van ben te kunnen spelen. Aan de andere kant zit ik ook nog een beetje met een ongestilde honger om in het buitenland te slagen. Misschien is het nu of nooit om die stap te zetten. Ik voel dat ik het zou aankunnen.' In andere babbels looft hij dan weer Antwerp. 'De club heeft ambities, en ik ook. Het EK 2020? De weg is nog lang, maar kan plots wel een doel zijn. Toen ik hier tekende was het plan duidelijk: van Antwerp weer een topclub maken. Ik ben bereid de club daarbij te helpen.' En dus klonk het op 23 februari in Het Laatste Nieuws op de vraag of D'Onofrio hem met een Europees ticket zou kunnen overhalen om langer bij Antwerp te blijven: 'Dat hoeft zelfs niet. Als hij morgen met een mooi voorstel komt voor meerdere jaren, zeg ik zeker niet neen. Ik voel me hier goed en de ploeg boert prima. Ik heb veel aan Antwerp te danken en wil de club nog verder helpen groeien, maar dan wil ik zekerheid in de vorm van een contract van drie of vier jaar.' Kortom, het kan alle kanten uit. Alleen een ding is zeker. Bolat, half januari, net voor de Gouden Schoen: 'De afgelopen maanden waren gelukkige maanden. En dat had ik drie jaar lang niet meer meegemaakt.'