"Natuurlijk zal die openingswedstrijd op Gent mij een kippenvelmoment bezorgen. Ik moet geen revanche nemen, ben totaal niet rancuneus ingesteld, want ik speelde het altijd en overal correct", opent Matthieu Verschuere. De Franse middenvelder was samen met Mbark Boussoufa en Dario Smoje immers dé chouchou van de AA Gentsupporters. Tijdens het laatste thuis- duel van vorig seizoen, tegen Westerlo, kreeg de 33-jarige Fransman nog een staande ovatie. Een gebaar dat hem raakte, zegt hij.
...

"Natuurlijk zal die openingswedstrijd op Gent mij een kippenvelmoment bezorgen. Ik moet geen revanche nemen, ben totaal niet rancuneus ingesteld, want ik speelde het altijd en overal correct", opent Matthieu Verschuere. De Franse middenvelder was samen met Mbark Boussoufa en Dario Smoje immers dé chouchou van de AA Gentsupporters. Tijdens het laatste thuis- duel van vorig seizoen, tegen Westerlo, kreeg de 33-jarige Fransman nog een staande ovatie. Een gebaar dat hem raakte, zegt hij. Dat de verdedigende middenvelder nog altijd bijzonder geliefd is, bleek eerder deze maand ook net voor aanvang van het Intertotoduel tegen het Tsjechische FC Zlín : minutenlang werd de naam van Verschuere gescandeerd. Bij Tim Matthijs leidde zoiets tot een emotionele uitbarsting en tranen. Zover kwam het niet bij Verschuere. Daarvoor zit de ontgoocheling over zijn gedwongen vertrek te diep. De middenvelder, van nature defensief ingesteldheid, krijgt bij SV Zulte Waregem iets meer offensieve vrijheid en durft ook verbaal in de aanval te gaan. "Als ik mezelf een cijfer moet geven voor afgelopen seizoen, dan verdien ik een zeven op tien", redeneert Ver- schuere. "Ik speelde een bijzonder verdienstelijke heenronde. Heel regelmatig, daar was weinig tot niets op aan te merken. Maar na nieuwjaar kreeg ik plots geen vertrouwen meer van Georges Leekens. Als ik dan eens titularis was, haalde ik niet echt mijn vertrouwde niveau. Je n'ai pas été extraordinaire, mais j'ai toujours répondu présent. Voor mij niet verwonderlijk, want ik miste duidelijk wedstrijdritme en plezier in het voetbal. Daardoor kon ik dat tikkeltje extra niet brengen. Intelligent reageren, was belangrijk. Ik had met de trainer afgesproken om niet op maandag met de invallers te moeten meespelen. Op mijn leeftijd kan je daar nog weinig bijleren, ontbreekt de motivatie. Het was geen gemakkelijke periode, omdat ik thuis zorgen had met Léanne ( zijn zevenjarige dochter heeft een blijvende groei- en spraakachterstand, nvdr). Mentaal was het moeilijk, maar ik leerde in het verleden al voldoende incasseren en positief denken." Uiteindelijk moest Verschuere het afleggen tegen loopwonder Wouter Vrancken en Maâmar Mamouni, een agressief buffeltype, keihard in de duels en vorig seizoen goed voor acht gele kaarten. Verschuere is dan weer een ander soort voetballer : Mister Proper, iemand die zoekt naar de voetballende oplossingen, technisch sterk is en het spel gemakkelijk verlegt door zijn inzicht. "Leekens wilde me niet uitspelen als verdedigende middenvelder, terwijl ik op die positie - bij AA Gent en Sedan - altijd mijn beste wedstrijden speelde. Ik fungeer het best als aflossingspunt tussen verdediging en aanval. Beschouw me maar als een ideale nummer acht. Achter de bal, altijd aanspeelbaar, beweeglijk, beaucoup de volume de jeu, aller dans les points chauds. Ik moet de bal voelen en veel in het spel worden betrokken, anders verlies ik een pak van mijn kwaliteiten", aldus de Fransman die bij SV Zulte Waregem tekende tot 2007. "Mamouni is een echte pitbull, een speler die zich vastbijt in een tegenstander. Die kwaliteiten bezit ik niet. Fysiek staat hij ook steviger op zijn benen. In een 4-4-2-veldbezetting zijn we perfect complementair. Maar die optie werd weinig gebruikt, want meestal opteerden we voor een 3-5-2. Plots was ik de spelverdeler, het doorgeefluik naar de spitsen. Een bizarre keuze, die ik niet begreep. Om een echte nummer tien te zijn, mis ik scorend vermogen, snelheid en diepgang. Ik probeerde professioneel te reageren, door de keuzes van de trainer te respecteren. Naarmate het seizoen vorderde, zag ik ook wel dat het een nutteloze onderneming was. Het was duidelijk dat er niet meer op mij werd gerekend. "In maart wist ik al dat mijn toekomst niet meer bij AA Gent lag. Michel Louwagie bracht mijn makelaar daarvan al vrij snel op de hoogte. Het had geen zin om de armen te laten zakken. Il faut prévoir l'avenir, hein. Een gebrek aan ingesteldheid konden ze mij nooit verwijten, want ik ging altijd voluit. Dat was blijkbaar ook de supporters opgevallen. Als ze twintig minuten lang jouw naam scanderen, dan is dat een sympathiek gebaar, ça touche au coeur. Een uniek moment uit mijn loopbaan." Zijn ongenoegen over een gebrek aan speelkansen maakte Verschuere niet meteen over aan Leekens. "We hadden een correcte relatie, maar ook niet meer dan dat. Echte discussies voerden we bijna nooit", herinnert de Fransman zich. "Waarom ik niet speelde, heb ik nooit gevraagd. Daar had ik totaal geen behoefte aan. ( grinnikt) Blijkbaar was mijn polyvalentie eerder een nadeel dan een voordeel. Ik paste gewoon niet in zijn voetbalopvatting. Leekens houdt van atletische, fysiek sterke spelers. Kijk maar naar eens naar de gestalte die er nu rondloopt. Daartegenover was ik klein duimpje. Dat bleek een handicap. Je hebt dan alleen maar ruimte voor enkele dribbelaars, zoals Boussoufa." Verschuere, die onder Francky Dury in een driehoek met de punt naar onder op het middenveld wordt uitgespeeld aan de rechterkant, voelt zich al goed thuis bij de fusieclub. "SV Zulte Waregem doet me terugdenken aan Sedan", ervaart hij. "Een gezellige provincieclub, waar er niet zoveel druk is en waar er geen vedetten rondlopen. Ik merk alleszins veel solidariteit en de juiste mentaliteit. Als het wat minder goed loopt, dan zal het aan Stefan Leleu, Tony Ser- geant, Tjörven De Brul en mezelf zijn om niet te panikeren en voor het nodige vertrouwen te zorgen. Ik merk veel enthousiasme. Sur le terrain, je dois essayer d'apporter la sérénité. Als ik jongere spelers kan helpen, graag. Ik sta altijd open voor raadgevingen." Voor het eerst in vijftien seizoenen schakelde hij over naar avondtrainingen. Het zal aanpassing vergen in zijn leefgewoonten. "Een merkwaardigheid", zo geeft Verschuere grif toe. "Ik moet me nu heroriënteren. Vanaf september start ik met een opleiding informatica of het kan ook zijn dat ik via internet probeer een trainersdiploma te halen. Mijn levensritme veranderde drastisch, maar het zorgt er wel voor dat ik meer tijd kan vrijmaken voor mijn twee dochters. Het stoort me dus niet. Maar ik merkte ook dat mijn lichaam nood heeft aan beweging. 's Morgens zie ik er niet tegenop om een footingte houden van drie kwartier tot een uur. Het is alleen nog afwachten hoe de jongens die overdag werken de inspanningen in combinatie met de weinige rust tijdens de zware wintermaanden zullen overleven. Dat is momenteel het enige vraagteken." door Frédéric Vanheule'Blijkbaar was mijn polyvalentie voor Leekens eerder een nadeel dan een voordeel.'