Harm Vanhoucke: ' Bjorg en ik, wij waren twee dezelfden. Op de fiets geboren lichtgewichtklimmers, ernaast even goedlachs en gedreven als slordig en vergeetachtig. Zoals voor de eerste etappe in de Ronde van Polen, toen ik mijn rugnummers in het hotel had laten liggen. Pas enkele minuten voor de start kreeg ik er nieuwe van de organisatie. Omdat ik een moeilijk uit te trekken sprintpak aanhad, snelde Bjorg te hulp. In zeven haasten spelde hij de rugnummers op - bijna hadden we de start gemist. Ik moest erom lachen: 'Goed gedaan, je mag dat nog eens doen!'
...