A lain Pascalou is adjunct sportief directeur van Le Mans, dat volgend seizoen opnieuw uitkomt in de Ligue 1, de Franse hoogste klasse. Daar speelde het ook in het seizoen 1997/98, toen Slavoljub Muslin de trainer was. "Een erg aangename man, zeer sympathiek en hartelijk", omschrijft Pascalou zonder aarzeling de man van wie hij toen de assistent was. "Als speler was hij technisch bijzonder begaafd. Een Joegoslaaf, quoi. Als trainer is hij zoals hij was als speler : verliefd op het voetbal. Erg vormend ook. Iemand die veel tijd maakt om op techniek en tactiek te werken. Een buitengewoon interessante en innemende trainer. Erg gemakkelijk ook in de omgang, vind ik. Hij kan streng zijn, maar bovenal is hij toch erg sympathiek. Misschien een beetje gereserveerd tegenover onbekenden, maar warm bij wie hem goed kent."
...

A lain Pascalou is adjunct sportief directeur van Le Mans, dat volgend seizoen opnieuw uitkomt in de Ligue 1, de Franse hoogste klasse. Daar speelde het ook in het seizoen 1997/98, toen Slavoljub Muslin de trainer was. "Een erg aangename man, zeer sympathiek en hartelijk", omschrijft Pascalou zonder aarzeling de man van wie hij toen de assistent was. "Als speler was hij technisch bijzonder begaafd. Een Joegoslaaf, quoi. Als trainer is hij zoals hij was als speler : verliefd op het voetbal. Erg vormend ook. Iemand die veel tijd maakt om op techniek en tactiek te werken. Een buitengewoon interessante en innemende trainer. Erg gemakkelijk ook in de omgang, vind ik. Hij kan streng zijn, maar bovenal is hij toch erg sympathiek. Misschien een beetje gereserveerd tegenover onbekenden, maar warm bij wie hem goed kent." Zijn enorme internationale ervaring is volgens Pascalou Muslins grootste troef. "Hij is tactisch beslagen en kent veel spelers. Zijn voorkeur ging uit naar 4-4-2, maar Le Mans is een ploeg die 3-5-2 speelt en dat heeft hij willen behouden. Misschien is dat wel een vergissing geweest. Dat hij de identiteit van de club niet heeft willen verloochenen, terwijl hij zelf eigenlijk een man van 4-4-2 is."F ranck Azzopardi is de aanvoerder van Niort, club waarvoor hij al zijn hele leven voetbalt. Hij zag Vincent Dufour het voorbije seizoen zijn eerste stappen zetten als proftrainer. Een succes werd dat niet, want Niort degradeert. "Vincent", zegt Azzopardi, "hecht erg veel belang aan de manier waarop je een resultaat bereikt. Volgens hem kan je alleen resultaat boeken als je zelf het spel maakt. Dus heeft hij graag dat zijn ploeg de bal heeft. Misschien hadden we daar de ploeg niet voor. Ons voetbal was best aantrekkelijk in het begin, maar zonder dat het efficiënt was. We kwamen in een negatieve spiraal en daar zijn we niet meer uitgeraakt. Misschien had hij gedacht dat hij meer tijd zou krijgen om zijn ideeën uit te werken, maar zonder resultaten wordt het snel onrustig in het profvoetbal. Ongeacht hoe goed of hoe slecht iemand werkt. Heeft hij het bij Niort niet goed aangepakt ? Mogelijk, maar misschien zegt hij wel dat wij hem niet begrepen. Ik weet het niet."Een idealistische trainer, wordt hij genoemd. Azzopardi : "Hij is op zijn weg blijven doorgaan. Hij bleef maar praten over de kwaliteit van het voetbal, over het perfectioneren van het spel. Sprak zelden over het resultaat. Omdat hij ervan overtuigd was dat om resultaten te boeken zijn ploeg goed voetbal moest brengen. Niet : eerst winnen, dan goed voetbal, maar omgekeerd. Dat is idealistisch. Sommigen zullen zelfs zeggen : utopistisch. Men zegt soms : je moet sterven met je ideeën. Wel, ik denk dat hij zo iemand is. Zó sterk gelooft hij in zijn ideeën. Maar hij is een intelligente man : diep in zichzelf, maar misschien niet tegenover de buitenwereld, zal hij dat kunnen toegeven, denk ik, en als het moet andere wegen inslaan."Hij speelt in 4-4-2, maar verlangt van zijn spelers dat ze zich op elk moment aan veranderende omstandigheden kunnen aanpassen. "Vincent legt veel uit. Zijn aanpak vraagt veel beweging, veel concentratie ook. Daarom denk ik dat hij een ontvankelijke en intelligente groep nodig heeft. En een efficiënte groep ( lachje). Want zoals iedereen zal hij toch eerst moeten winnen, voor hij aan zijn grootse project kan denken." Dufours grootste kwaliteit, zegt Azzopardi, is "dat hij een werker is". Wat hem parten speelt, is zijn jonge leeftijd gecombineerd met geen professioneel verleden als speler. Goed mogelijk dat de anciens van Niort hem niet als hun baas aanvaardden. Azzopardi, een jaar jonger dan zijn ex-trainer : "Door zijn leeftijd stond hij dicht bij de spelers, maar hij heeft een zekere natuurlijke autoriteit ook. Hij heeft kwaliteiten, aan hem nu om ze op professioneel niveau te ontplooien. Als de resultaten met Beveren goed zijn, denk ik dat hij vertrokken is voor een mooie profcarrière. Beveren is de club van Jean-Marc Guillou, dus zullen de spelers er wel allemaal académiciens zijn. Voétballers dus. Dat is alvast een goed begin om de filosofie van Vincent Dufour te begrijpen." Bij de sportkrant L'Equipe maken ze ons niet veel wijzer over Slavo Muslin. "Die zijn we hier een beetje uit het oog verloren", zegt Franck Le Borze. "Hij is hier toch al weg van 1998. Bovendien was hij niet altijd even succesvol, maar dat zegt niet altijd iets natuurlijk." Vincent Dufour kent hij, als volger van het voetbal in de Franse Ligue 2, beter. "Afgelopen zaterdag had ik hem nog aan de lijn. Hij zei me dat hij niet de slaaf van het resultaat wil zijn en daarom een project zocht waar hij de tijd krijgt om aan iets te bouwen. Ik denk dat Beveren met zijn Ivorianen daarmee overeenstemt. In onze Ligue 2 zit je toch al gauw bij een club met de ambitie om te promoveren en dan zit je weer op korte termijn te werken. Daar is het volgens hem ook misgelopen bij Niort. Bij Dufour ligt de nadruk op het voetbal dat mooi moet zijn. Op kwaliteit. Dus heeft hij gewoontes willen veranderen en dat hebben niet alle anciens gepikt. Enkelen hebben hem laten vallen." Sinds zijn ontslag, weet Le Borze, woonde Dufour drie à vier wedstrijden per weekend bij in Frankrijk, Engeland, België en Zwitserland. "Hij moet er wel vijftig gezien hebben. Op alle niveaus, met de bedoeling altijd maar meer tactische bagage op te doen. Ik kan me dus wel voorstellen dat Jean-Marc Guillou bij hem terechtkomt."door Jan Hauspie'Muslin is een buitengewoon interessante en innemende man.''Dufour wil geen slaaf zijn van het resultaat.'