Na de 3-0-pandoering die Maaseik in de Supercup van Roeselare had gekregen, trokken de Limburgers met een bang hartje naar Schiervelde voor de eerste confrontatie met de kampioen in de competitie. Dat Roeselare zonder receptie-hoekspeler Benjamin Hardy zou aantreden, die verplichtingen had bij de Australische nationale ploeg, kon het team van Vital Heynen niet geruststellen. Doordat veel jonge mensen bij de kern gevoegd zijn, beleeft de vicekampioen veel ups e...

Na de 3-0-pandoering die Maaseik in de Supercup van Roeselare had gekregen, trokken de Limburgers met een bang hartje naar Schiervelde voor de eerste confrontatie met de kampioen in de competitie. Dat Roeselare zonder receptie-hoekspeler Benjamin Hardy zou aantreden, die verplichtingen had bij de Australische nationale ploeg, kon het team van Vital Heynen niet geruststellen. Doordat veel jonge mensen bij de kern gevoegd zijn, beleeft de vicekampioen veel ups en downs. Maar tegen de eeuwige rivaal toonden de Limburgers dat ze geleerd hadden van de bolwassing. "We focusten deze keer meer op ons eigen spel", zegt opposite Kay Van Dijk. Het leidde naar een 2-3-overwinning. Iedereen opgelucht waarschijnlijk ?Kay Van Dijk : "Een mooie overwinning, maar je moet het een beetje in perspectief zien : zij speelden zonder Hardy, wisselden veel, gebruikten verschillende opstellingen en verloren tijdens de match Nico Freriks(zie hiernaast, nvdr). We speelden erg goed, maar kenden weer nog te veel ups en downs." Heb je er vertrouwen in dat de stabiliteit komt ?"O ja, het gaat erg gestaag vooruit. Een rustig stijgende lijn." Vanavond mag het alvast niet misgaan. Jullie moeten nog eens tegen Waasland aan de slag in de beker, na een bijzonder moeizame 2-3-uitoverwinning. "We kwamen daar 2-0 voor met erg goed volleybal en toen zakten we weg in de derde set. We hebben nog x aantal wedstrijden om uit te zoeken waaraan dat ligt. Maar nu moeten we Waasland gewoon verslaan." Door dat systeem van die golden set (zie rechts) kan alles nog. Vind je het een goede zaak ?"Ik vind dat er veel te veel wordt veranderd aan de regels in het volleybal, op den duur weet je van niks meer. Kijk naar de puntentelling, de libero, de golden set, het transferbeleid, je mag bepaalde schoenen niet meer dragen ... Ik denk dat volleybal de enige sport ter wereld is waar zoveel gekloot wordt met regeltjes. Daardoor kan ik eigenlijk geen mening meer geven." Allemaal initiatieven om de sport aantrekkelijker te maken, zou je kunnen denken."Maar de mening van de spelers wordt nooit gevraagd. Wie bepaalt wat aantrekkelijk is ? Mensen die over die regeltjes beslissen, snappen vaak geen snars van volleybal. Met het oude puntensysteem had je matchen van twee à drie uur die op een gegeven moment veel aantrekkelijker waren dan de wedstrijden nu, waarbij de eerste zestien punten er eigenlijk niet toe doen. Pas daarna begint iedereen ineens redelijk goed te volleyballen. Tot dan moet je de zaak telkens uitzitten."