Hoe heb je Oleg ontmoet ?

Samen met mijn vader, Jean-Claude Collignon, waakte ik over het huis waar Anderlecht zijn jonge buitenlanders onderbrengt. In die tijd waren ze pas in België. Oleg viel op, hij was zacht en attent. We kennen elkaar sinds zijn aankomst in 1996 en we leerden elkaar te waarderen. Ik had een klein handig boekje van Oekraïne. Wanneer ik er niet was, schreef ik hem een briefje in het cyrillisch. Dat was niet gemakkellijk. Nu kan ik overweg met het Oekraïens. Dat mag ook wel, want we wonen al twee en een half jaar samen. Aan trouwen denken we niet, w...

Samen met mijn vader, Jean-Claude Collignon, waakte ik over het huis waar Anderlecht zijn jonge buitenlanders onderbrengt. In die tijd waren ze pas in België. Oleg viel op, hij was zacht en attent. We kennen elkaar sinds zijn aankomst in 1996 en we leerden elkaar te waarderen. Ik had een klein handig boekje van Oekraïne. Wanneer ik er niet was, schreef ik hem een briefje in het cyrillisch. Dat was niet gemakkellijk. Nu kan ik overweg met het Oekraïens. Dat mag ook wel, want we wonen al twee en een half jaar samen. Aan trouwen denken we niet, we wilden eerst een kind. Oleg en ik zitten op dezelfde golflengte. We willen dat ze haar grenzen kent, dat ze zich voegt naar de elementaire regels van de maatschappij. Het is gemakkelijker om tegen alles ja te zeggen, maar nee is nee ! Olegs moeder was streng en daar is hij nu dankbaar voor. Hij praat ook Oekraïens met Adeline. Ze moet haar roots kennen, want ik ben net zomin als Adeline al in Oekraïne geweest. Ze is nog te jong voor zo'n reis, zeker omdat ze de neiging heeft om onophoudelijk te wenen als iets haar niet aanstaat. Vorig jaar gingen we naar Tenerife en ze huilde de hele reis. Adeline bracht ons echt in verlegenheid. Ze heeft de fysiek van Oleg, maar mijn karakter. Ik ben al tien jaar onderwijzers in een kleuterschool. Dat heb ik maar één jaar opgegeven, het jaar dat ik zwanger was van Adeline. Nu gaat ze naar de crèche. Het enige probleem zijn de vakanties. Mijn beroep is enorm geëvolueerd. Ouders leren hun kinderen veel minder, die taak laten ze aan ons. Mijn werk boeit me enorm, onder andere omdat het gevarieerd is. Het eerste jaar was ik vooral mama, het derde jaar ben ik onderwijzeres geworden.We zullen haar niet dwingen, maar als ze talent heeft, zullen we haar steunen.Nog een tweede. Ik ben enig kind, maar Oleg heeft een zus met wie hij veel speelde. Oleg is nog niet helemaal overtuigd. Hij wil geen tweede kind met het temperament van Adeline.Na de geboorte van Adeline gaan we nog zelden naar de bioscoop, zelfs al willen onze ouders babysitten. We willen haar gewoon niet achterlaten. 's Avonds kijken we niet samen naar de televisie. Ik kijk niet naar voetbal. Ik ga alleen naar het stadion om Oleg te zien en om de sfeer te proeven, om mensen te ontmoeten. Thuis praten we nauwelijks over voetbal. Verder lees ik dezelfde kranten en kijk ik naar dezelfde films als Oleg. Ik wandel en tennis ook graag. Winkelen ? Nee, hoewel ik graag cadeaus koop voor anderen.Zwemmen met dolfijnen. Ik ben gek van dieren.Hij is soms melancholisch. Je moet hem een duwtje in de rug geven. Hij luistert niet naar klassieke muziek. Soms naar populaire Oekraïense muziek, maar hij verkiest moderne muziek, op voorwaarde dat het niet te luid is.In Wemmel, ergens rustig. Onze ouders hebben de supervisie op de werkzaamheden. De vader van Oleg is electricien, maar hij kan van alles wat. Het wordt een moderne villa met veel licht.door Pascale Piérard,