In Waregem kon Théo Bongonda (20) geen stap buiten zetten zonder aangeklampt te worden voor een selfie. Aan de boorden van de Ría de Vigo valt Bongonda nauwelijks op. 'Als ik met de auto rijd, zie ik soms iemand met een vragende blik opkijken', vertelt Théo Bongonda. 'Ik schat dat hoogstens een op de drie mensen mij op straat herkent. Pas op: Vigo is een echte voetbalstad. Hier zie je niemand met een shirt van Barcelona of Real Madrid rondlopen. Op een enkeling na is iedereen hier fan van Celta.'
...

In Waregem kon Théo Bongonda (20) geen stap buiten zetten zonder aangeklampt te worden voor een selfie. Aan de boorden van de Ría de Vigo valt Bongonda nauwelijks op. 'Als ik met de auto rijd, zie ik soms iemand met een vragende blik opkijken', vertelt Théo Bongonda. 'Ik schat dat hoogstens een op de drie mensen mij op straat herkent. Pas op: Vigo is een echte voetbalstad. Hier zie je niemand met een shirt van Barcelona of Real Madrid rondlopen. Op een enkeling na is iedereen hier fan van Celta.' THEO BONGONDA: 'Het is heel snel gegaan. Ik vertrok naar Marbella voor de winterstage en ik ging er toen nog van uit dat ik gewoon naar België zou terugkeren. Op de derde dag kwam iemand mij vertellen dat ik aan Celta de Vigo was verkocht. Mijn eerste reactie was: wat gebeurt er? Ik heb afscheid genomen van mijn ploegmaats, trainer Francky Dury bedankt en de dag daarna zat ik in het vliegtuig richting Vigo.' BONGONDA: 'Ik wilde vertrekken en ik wist dat er buitenlandse interesse was. Maar ik had nooit gedacht dat het op een paar dagen beklonken zou zijn. Zulte Waregem was dus al lang van plan om mij te verkopen. Vreemd. Want een paar maanden daarvoor had de club een bod van 1,5 miljoen van Club Brugge geweigerd. Ik denk dat ze het geld dringend nodig hadden om de ploeg te versterken. Idrissa Sylla hebben ze om dezelfde reden verkocht.' BONGONDA: 'De reacties op Twitter na mijn transfer waren heftig. (blaast) Ik zou bij Celta in een vergeetput sukkelen. Alsof ik nog nooit een wedstrijd op het hoogste niveau had gespeeld. Een paar jaar geleden heb ik Liverpool afgewimpeld omdat ik geen nummertje wilde zijn in de Premier League. Vorige winter was ik wel klaar voor de stap naar het buitenland. En ik was uitgekeken op de Belgische competitie. Naar mijn gevoel boert de Jupiler League elk jaar achteruit.' BONGONDA: 'Daar moet ik Dury gelijk in geven. Je kan mij op training laten spurten van de ene naar de andere rechthoek of naar het bos sturen voor een duurloop, maar de enige manier waarop ík conditie kweek, is door wedstrijden te spelen.' BONGONDA: 'Die bedenking heb ik mij weleens gemaakt, ja. Dury waarschuwde mij vaak dat ik als eerste naar de bank zou vliegen. Maar hij zat zo achter mijn veren omdat hij iets in mij zag. Zonder Dury verdiende ik nu niet de kost in Spanje. Hij heeft mij in eerste klasse gelanceerd.' BONGONDA: 'Bij Celta val ik ook eens naast de ploeg, maar de tegenstanders heten wel Real Madrid, Barcelona, Atlético Madrid, Valencia... Een goed jaar geleden mocht ik twintig minuten invallen tegen de Koninklijke. Stel je voor. Toen ik Cristiano Ronaldo voorbijliep, voelde ik mij héél klein. Op een bepaald moment zag ik hem in volle voorbereiding op een vrije trap: het gezicht in opperste concentratie, de benen lichtjes gespreid, de armen kaarsrecht langs zijn romp... (beeldt het uit) Tientallen keren had ik hem dat zien doen op tv, nu stond ik op enkele meters van hem. Na die match heb ik mijn shirt gewisseld met mijn rechtstreekse tegenstander Marcelo.' BONGONDA: 'Dat zijn toch geen slechte cijfers voor iemand die meestal als tweede of derde mag invallen? Maar ik was niet helemaal tevreden over mijn eerste seizoenshelft. Om het gemis aan wedstrijden op te vangen volgde ik tijdens deweek een gepersonaliseerd conditieprogramma en dook ik regelmatig de gym in. Naar Spaanse normen ben ik nu zelfs een spierbundel. In mijn ploeg lopen er een paar dikkerds rond van wie je je afvraagt of het wel voetballers zijn. Aan de bal zijn het kunstenaars! Een middelmatige voetballer van Celta, die is god in België. Ik heb sommige jongens, die elk weekend op de tribunes zitten, aangeraden om hun kans te wagen in België.' BONGONDA: 'Het zag er in het begin van dit seizoen naar uit dat ik opnieuw weinig zou spelen. Ik begon op de bank, maar vanaf december heb ik geprofiteerd van de blessure van onze sterspeler Nolito om een basisplaats af te dwingen. Ik voel gewoon dat de trainer (Eduardo Berrizo, nvdr) vertrouwen heeft in mij. Mijn ploegmaats rekenen ook op mij. Volgens hen ga ik de club een pak geld opbrengen. Celta is zo'n typische transitieclub: je blijft er een paar jaar en dan ga je naar een topclub.' BONGONDA: 'Ik ben niet verbaasd dat ze het zo snel hebben opgepikt. Het Spaanse voetbal is hen én mij op het lijf geschreven. We hebben alle vier hetzelfde profiel: we zijn vinnig, dribbelen graag en willen het publiek vermaken. De trucs die we op het veld tonen, hebben we op straat geleerd. Streetstyle, weet je wel.' BONGONDA: 'Ik probeer elke dag te bidden. Dat heb ik van mijn vader meegekregen, wiens familie diepgelovig is. Ik kan je niet zeggen wanneer mijn gebeden mij concreet geholpen hebben. Maar als je mijn parcours bekijkt - van de bank bij Zulte Waregem naar de Primera División - dan moet er toch een hogere macht mee gemoeid zijn.' BONGONDA: 'Wij hebben ons imago tegen. Mentaal moet je heel sterk in je schoenen staan om er niet onderdoor te gaan. Bij mij begon het al in de academie van Jean-Marc Guillou. Buiten het voetbal hadden we weinig omhanden. We zaten opgesloten tussen vier muren, zonder onze ouders en we hadden recht op enkele dagen per jaar vakantie. Na het ondertekenen van je eerste profcontract begint het pas echt. Je familie komt dikwijls op de laatste plaats. Een van mijn zussen is vorig jaar in augustus getrouwd, maar ik kon er niet bij zijn omdat ik midden in de voorbereiding zat.' BONGONDA: 'Voor veel mensen beperkt de dagindeling van een voetballer zich tot trainen, naar huis gaan, in een dikke slee rondrijden en het vorstelijk salaris uitgeven aan gadgets. Ieder zijn mening natuurlijk. Maar ik schaam me niet over mijn loon. Eén persoon mag commentaar geven op de manier waarop ik mijn geld uitgeef en dat is mijn moeder. Zij heeft verschrikkelijk hard gewerkt en zich grote opofferingen getroost zodat ik mij in mijn jeugd om niets hoefde te bekommeren. Nu ontferm ik mij over haar en mag zij van het leven genieten! Ik heb haar gevraagd om te stoppen met werken.' BONGONDA: 'Mijn neef William, Jason Denayer en twee maten uit mijn thuisstad Charleroi. Meer vrienden heb ik niet nodig. In die gasten heb ik een blind vertrouwen. Als ik je niet van jongs af gekend heb, ga ik niet met jou chillen. Ik kan met iedereen lachen en plezier maken, maar mijn echte persoonlijkheid bewaar ik voor mijn vrienden. Zo houd ik profiteurs op afstand.' DOOR ALAIN ELIASY IN VIGO - FOTO'S BELGAIMAGE'Ik was uitgekeken op de Belgische competitie. Naar mijn gevoel boert de Jupiler League elk jaar achteruit.' THÉO BONGONDA 'In mijn ploeg lopen er een paar dikkerds rond van wie je je afvraagt of het wel voetballers zijn.' THÉO BONGONDA