Het was tot voor de afgang in Napels de meest pijnlijke Europese trip van Club Brugge. Vol zelfvertrouwen maakten de spelers van blauw-zwart zich op 7 november 1988 op voor een verplaatsing naar Monaco. Door de dikke mist werd de ene na de andere vlucht geannuleerd, maar daar maakte niemand zich ongerust over. Trainer Henk Houwaart liep met een stralend humeur door de luchthaven van Oostende, klopte journalisten amicaal op de schouder en praatte over alles behalve over de wedstrijd. Uiteindelijk vertrok de delegatie met drie uur vertraging.
...

Het was tot voor de afgang in Napels de meest pijnlijke Europese trip van Club Brugge. Vol zelfvertrouwen maakten de spelers van blauw-zwart zich op 7 november 1988 op voor een verplaatsing naar Monaco. Door de dikke mist werd de ene na de andere vlucht geannuleerd, maar daar maakte niemand zich ongerust over. Trainer Henk Houwaart liep met een stralend humeur door de luchthaven van Oostende, klopte journalisten amicaal op de schouder en praatte over alles behalve over de wedstrijd. Uiteindelijk vertrok de delegatie met drie uur vertraging. Twee dagen later werd Club in Monaco compleet weggespeeld (6-1). Fons Compernolle, een trouwe supporter die tot dan vrijwel geen enkele Europese match had gemist, vluchtte op een gegeven moment het stadion uit en rende naar een nabijgelegen kermis om het gejuich, dat na ieder doelpunt opsteeg, niet meer te moeten aanhoren. Dit blad sprak toen van een lamentabele mentaliteit, een onthutsende passiviteit en een onverklaarbare apathie. Als titel boven het stuk stond, refererend aan het nabijgelegen casino: 'Rien ne va plus'. Er is de voorbije dagen vaak naar deze wedstrijd verwezen en de conclusies na de pandoering in Napels zijn dezelfde. Ook daar zullen er supporters geweest zijn die het liefst het stadion zouden hebben verlaten. Als een ploeg vier dagen na een speech van de voorzitter met zo'n instelling aan een wedstrijd begint, dan is dat zeer zorgelijk. Michel Preud'homme kan niet anders dan concluderen dat er momenten zijn dat hij zijn ploeg niet aan het voetballen krijgt. Dan kun je wel roepen dat er naar oplossingen gezocht moet worden, maar het wordt langzamerhand tijd dat je die ook vindt. Het is nog maar de vraag of de wanprestatie in Napels alleen met mentaliteit te maken heeft. Het lijkt nauwelijks denkbaar dat spelers zich voor zo'n match niet kunnen opladen. Veel heeft ook te maken met een gebrek aan kwaliteit. Dat klinkt vreemd, want Club Brugge leek zich in het begin van het seizoen te hebben versterkt. Nu stapelen de vragen zich op. Wie zette het licht op groen voor de huur van Sinan Bolat? Hoe kan het dat Hans Vanaken zo moeilijk in te passen valt en in Napels moest wijken voor Víctor Vázquez, die daar 70 minuten over het veld mocht sloffen? En ook: wordt er niet te veel geroteerd en staat dat het scheppen van automatismen niet in de weg? Je moet al Michel Preud'hommeheten om in deze omstandigheden buiten schot te blijven. Dat heeft de trainer natuurlijk zelf afgedwongen. Ook bij de media geniet Preud'homme veel respect. Dan wordt er terloops weleens vastgesteld dat hij met verschillende veldbezettingen uitpakte en Hans Vanaken al op drie posities neerzette, maar meer dan een voetnoot lijkt dat niet te zijn. Supporters scandeerden zondagavond tijdens de wedstrijd tegen Waasland-Beveren alweer zijn naam. Napels leek alweer vergeten. Ook al kun je op grond van die match natuurlijk niet praten over een ommekeer. Michel Preud'homme past door zijn inzet en engagement als gegoten bij Club Brugge. Hoewel hij vanuit een extreme gevoeligheid de indruk geeft te veel bezig te zijn met dat wat de buitenwereld over hem denkt, is Preud'homme slim genoeg om voor zichzelf een eerlijke analyse te maken. Heeft hij zelf een aantal dingen verkeerd ingeschat? Of ligt het écht aan de instelling van de spelers? Zit het karakterieel niet goed? En wie, in dat geval, is verantwoordelijk voor de samenstelling van de groep? Ook vorig seizoen stelde Preud'homme het gebrek aan mentaliteit herhaaldelijk aan de kaak. De resultaten veegden dat uiteindelijk weg. Ook al moeten ze juist worden gekaderd. Toen speelde je met een keeper die in moeilijke momenten zijn ploeg rechthield en punten pakte. Nu met een doelman die dat, zacht uitgedrukt, niet doet. De manier waarop de supporters van Club Brugge zich zondagavond weer achter de ploeg schaarden, moet voor iedereen hartverwarmend zijn geweest. Maar wie denkt dat de crisis daarmee is weggewaaid, leeft in de waan van de dag. Het komt er nu op aan dat te bevestigen. Zondag op Lokeren, dan thuis tegen Midtjylland en vervolgens op AA Gent. Juist bij de Buffalo's wordt op dit moment het meest herkenbare voetbal van het land geserveerd. Door een ploeg die ook bij een achterstand niet in paniek vervalt. En gestuurd door een trainer naast wiens inbreng niemand nu nog kan kijken. DOOR JACQUES SYS'Bij Club Brugge moeten ze niet alleen naar oplossingen zoeken, ze moeten die ook vinden.'