Nadat Dennis Praet vorige week de Gouden Schoen kreeg, liet Herman Van Holsbeeck wetenalles te zullen doen om het supertalent voor Anderlecht te behouden. Dat is logisch voor een manager die waakt over het patrimonium van zijn club. Ook een aantal andere mensen vinden dat de middenvelder beter in het Astridpark verder aan zijn ontwikkeling kan werken. Maar vader Praet zei dan weer dat Dennis klaar is om te vertrekken.
...

Nadat Dennis Praet vorige week de Gouden Schoen kreeg, liet Herman Van Holsbeeck wetenalles te zullen doen om het supertalent voor Anderlecht te behouden. Dat is logisch voor een manager die waakt over het patrimonium van zijn club. Ook een aantal andere mensen vinden dat de middenvelder beter in het Astridpark verder aan zijn ontwikkeling kan werken. Maar vader Praet zei dan weer dat Dennis klaar is om te vertrekken. De vraag waar de toekomst van de Gouden Schoen ligt, zal nog maanden aanslepen. Dennis Praet dreigt er in ieder interview mee geconfronteerd te worden. Hij wordt nu helemaal in een nieuwe, blitse maar ook met valkuilen bezaaide wereld gekatapulteerd. Gegarandeerd cirkelen er straks een aantal aasgieren rond hem en krijgt hij te maken met makelaars die hem, met de eurotekens in de ogen, de hemel op aarde beloven. Zelfs al heet je nuchter en eenvoudig te zijn, het zal niet gemakkelijk zijn om daarmee om te gaan. En in de haast wurgende belangstelling verder met Anderlecht te presteren. Op de Gouden Schoen van Dennis Praet valt weinig af te dingen. Hij heeft de voorbije maanden zijn ontwikkelingsproces in een stroomversnelling gebracht. Het zou daarom logisch zijn dat hij nu zijn grenzen wil verleggen. Dat kan alleen als je een stap hoger zet en uit de aanbiedingen die er al zijn en nog gaan komen de juiste club en vooral de juiste competitie kiest. Dat kan de Premier League zijn maar evenzeer de Bundesliga. Toen de Duitse bondscoach Joachim Löw vorige week maandag in Zürich tot de FIFA-Trainer van het Jaar werd verkozen, onderstreepte hij in zijn rede op een opvallende manier dat het niveau van de trainingen in Duitsland nooit hoger was dan op dit moment. Ook dit, zei hij, ligt mee aan de basis van de wereldtitel. Hij bedankte alle trainers die in de Bundesliga werken. In die zin kan de interesse van een gedegen geleide en uitstekend getrainde club als Borussia Dortmund - de crisis waarin het verkeert ten spijt - voor Praet een zegen zijn. Juist in het nu zo geplaagde team van Jürgen Klopp is er nood aan creativiteit op het middenveld. En nergens in Europa word je zo meegezogen door het enthousiasme van de supporters als daar. Dennis Praet wordt in mei 21 jaar. Dat dit te jong zou zijn voor de stap naar het buitenland is onzin. Ook al heeft Besnik Hasi zeker een aandeel in de gedaanteverwisseling die de middenvelder dit seizoen onderging, Praet weet dat hij na vier jaar in de A-kern van Anderlecht alleen in het buitenland zijn niveau opkrikt. Omdat er intenser getraind wordt, omdat het tempo hoger ligt. Hij kijkt naar de Rode Duivels die hem, soms met een aanpassingsperiode, op jonge leeftijd voorgingen. Ze zijn zelfverzekerd een nieuw avontuur aangegaan en in een andere omgeving helemaal ontbolsterd. Het heeft tot de renaissance van de nationale ploeg geleid. En tot een memorabele Braziliaanse zomer. In die nationale ploeg moet er ook in de toekomst een belangrijke rol weggelegd zijn voor Dennis Praet. Hij is van een abstracte kunstenaar uitgegroeid tot een efficiënte stilist. Hij maakt vaker het verschil, leidt minder balverlies, kan goed tussen de lijnen lopen en op het juiste moment het spel verleggen. En hij bezit de flair die de huidige generatie kenmerkt. Lang voorbij is de tijd dat de Belgische voetballer de stap naar het buitenland niet durfde zetten. Jan Ceulemans was er destijds de exponent van: hij ging in 1980 niet in op een vorstelijke aanbieding van AC Milan omdat hij bang was daar te verkommeren. De Italiaanse club had toen voor Ceulemans 85 miljoen Belgische frank geboden, 2,1 miljoen euro. Maar de recordinternational zei lachend dat je een boom niet kan verplanten. Nu zijn er voetballers die de stap over de grenzen niet vlug genoeg kunnen zetten. Zoals bijvoorbeeld Charly Musonda Junior, het absolute sieraad van het Belgisch voetbal. Hij trok al voor zijn zestiende naar Chelsea en hoort bij de beloften van de Londense club wekelijks tot de uitblinkers. Voor een mogelijkheid om op huurbasis bij een Belgische club ritme op te doen blijkt hij niet te vinden. Hij zegt dat hij nergens meer kan leren dan bij Chelsea. Ook al traint hij voorlopig maar drie keer per week met het keurkorps van José Mourinho. ?DOOR JACQUES SYSHet komt erop aan de juiste club te kiezen.