Manager Herman Van Holsbeeck had deze zomer werk aan de winkel. Hij moest de vervanging regelen van tal van basispionnen : Vincent Kompany, Pär Zetterberg, Christian Wilhelmsson, Hannu Tihinen en Michal Zewlakow. Dankzij de verkoop van die spelers maar ook dankzij de rechtstreekse kwalificatie voor de Champions League, trok de manager van paars-wit met een goed gevulde beurs naar de transfermarkt. Anderlecht lijkt daar goede zaken te hebben gedaan. De bijgetrokken spelers ademen kwaliteit uit. Al wachten we met dat soort conclusies liever de resultaten in de competitie af.
...

Manager Herman Van Holsbeeck had deze zomer werk aan de winkel. Hij moest de vervanging regelen van tal van basispionnen : Vincent Kompany, Pär Zetterberg, Christian Wilhelmsson, Hannu Tihinen en Michal Zewlakow. Dankzij de verkoop van die spelers maar ook dankzij de rechtstreekse kwalificatie voor de Champions League, trok de manager van paars-wit met een goed gevulde beurs naar de transfermarkt. Anderlecht lijkt daar goede zaken te hebben gedaan. De bijgetrokken spelers ademen kwaliteit uit. Al wachten we met dat soort conclusies liever de resultaten in de competitie af. Daniel Zitka vat het seizoen aan als titularis, gezien de blessures van de doelmannen Silvio Proto en Jan Van Steenberghe. En dus moest Anderlecht op zoek naar een bijkomende keeper. Die werd gevonden in de figuur van Davy Schollen, gewezen invallersdoelman van Genk en later naar Nederland verbannen, maar onlangs nog wel door bondscoach René Vandereycken getest bij de nationale ploeg. Op de rechter- flank krijgt Anthony Vanden Borre volop zijn kans, al zoeken de Brusselaars nog naar een concurrent. In de as van de defensie vallen de plaatsen een stuk duurder uit. Jelle Van Damme, die desgevallend ook naar links kan uitwijken, zou daar aan de slag kunnen met de Argentijnse nieuwkomer Nicolas Pareja aan zijn zijde. Maar Mark De Man en Roland Juhasz staan ook te popelen en verder hoopt allicht Vadis Odjidja, een van de jongeren die in de A-kern werden geïntegreerd, op een speelkans. Op links zou Olivier Deschacht zijn plaats als titularis moeten kunnen bevestigen. Het middenveld van Anderlecht kleurt Argentijns. Christian Leiva komt van Banfield. Op 28-jarige leeftijd - wat laat is voor een Argentijn - ontdekt hij Europa. In het begin van zijn carrière werd Leiva bestempeld als een waterdrager, maar bij het Mexicaanse Cruz Azul groeide hij uit tot een patron. Hij hoort straks het spel van paars-wit te verdelen, gesteund door zijn jonge landgenoot Lucas Biglia, die als een werkkrachtige voetballer wordt voorgesteld. Dat Biglia een groot talent is, mag blijken uit het feit dat hij in 2005 op het WK voor min-20-jarigen de kapitein van het Argentijnse team was. Hij komt net als Nicolas Frutos van Independiente, maar werd gevormd bij Argentinos Juniors, waar ook ene Diego Maradona zijn opleiding genoot. Links puilt uit van de ervaring met de bagage van Bart Goor. En ook de onverslijtbare Yves Vanderhaeghe zal mee bikkelen in de strijd om een stamplaats. De jonge Sam Allagui werd aan de kern toegevoegd, maar mikt voorlopig alleen op sporadische optredens. In offensief perspectief heeft Anderlecht mogelijkheden zat. Zodra hij helemaal van zijn knieblessure is hersteld, fungeert Nicolas Frutos allicht weer als controletoren in het luchtverkeer. In zes maanden tijd hebben de verdedigers in de Belgische competitie de Argentijn veelal tot hun schade en schande leren kennen. Frutos valt op door zijn gestalte, is uiteraard kopbalsterk, maar toonde zich ook al bedreven met de bal in de voeten. Hij heeft zich naadloos aan Brussel en België aangepast en kan dienst doen als gids voor zijn drie landgenoten. Rond Frutos wil coach Frank Vercauteren vooral snelheid en beweging zien. Daarvoor heeft hij drie spelers, die min of meer aan hetzelfde profiel beantwoorden : Mbo Mpenza, Serhat Akin en de vers ingekochte Mémé Tchité. De plaatsen worden duur voor hen. Want bij Anderlecht loopt ook en vooral de Egyptenaar Ahmed Hassan rond. Hij komt uit Turkije en heeft een indrukwekkend cv op zak. Twee keer al won hij met Egypte de Afrikaanse Coupe des Nations en in 1998 werd hij tot de beste speler van het toernooi uitgeroepen. Hassan moet in principe Christian Wilhelmsson doen vergeten als polyvalente, uitgesproken technische aanvaller. Voorts ligt de jonge Sébastien Siani te loeren op een speelkans. En ook de komst van Mbark Boussoufa mag beslist niet onvermeld gelaten worden. Anderlecht moest diep in de geldbeugel graaien voor de Profvoetballer van het Jaar, maar had dat ervoor over : Boussoufa is het genre voetballer waarop het publiek van het Astridpark verkikkerd is. De supporters verwachten van hem technische hoogstandjes en gemeten, doelpuntrijpe voorzetten. Kwaliteit heeft het nieuwe Anderlecht ongetwijfeld meer dan genoeg in huis, maar mogelijk vraagt het een zekere tijd om met al die nieuwkomers een team met cohesie te smeden. Over die broodnodige tijd beschikt Vercauteren deze keer meer dan vorig seizoen, toen de campagne quasi met een voorronde van de Champions League op gang werd gefloten. Als de ploeg gaat draaien, zou Anderlecht straks, ondanks de stoet vertrokken spelers, wel eens een sterker team kunnen presenteren dan de kampioenenploeg van vorig seizoen. DANIEL DEVOS