Het platteland, een mooi landhuis, een golfcourse, cake en thee. Het is in die op en top Britse setting dat Vincent Kompany ons ontvangt. In Macclesfield om precies te zijn, een stadje in de buurt van Manchester waar "ongeveer de helft van de Premier League" verblijft. De ene villa prijkt er naast het andere kasteel - wat een contrast met de industriële site van Manchester. Dat Kompany deel uitmaakt van die verzameling stervoetballers wordt algauw duidelijk wanneer je een blik werpt op de type-elftallen van de Premier League. Zowel op als naast het veld is Kompany goed op weg om tot clubicoon van Manchester City uit te groeien. Een bezoekje aan de fanshop maakt zijn immense populariteit in elk geval meteen duidelijk. " I hope he'll be a City legend!", roept een supporter ons in het voorbijgaan toe.
...

Het platteland, een mooi landhuis, een golfcourse, cake en thee. Het is in die op en top Britse setting dat Vincent Kompany ons ontvangt. In Macclesfield om precies te zijn, een stadje in de buurt van Manchester waar "ongeveer de helft van de Premier League" verblijft. De ene villa prijkt er naast het andere kasteel - wat een contrast met de industriële site van Manchester. Dat Kompany deel uitmaakt van die verzameling stervoetballers wordt algauw duidelijk wanneer je een blik werpt op de type-elftallen van de Premier League. Zowel op als naast het veld is Kompany goed op weg om tot clubicoon van Manchester City uit te groeien. Een bezoekje aan de fanshop maakt zijn immense populariteit in elk geval meteen duidelijk. " I hope he'll be a City legend!", roept een supporter ons in het voorbijgaan toe. Vincent Kompany: "Prijzen krijgen is altijd leuk. Weten dat ze me in België niet vergeten zijn, ook al voetbal ik al jaren in het buitenland, dat doet deugd." "Mijn eerste seizoen bij City was al goed en door te trainen met betere spelers ben ik alleen maar beter geworden. Het klopt dat ik mijn beste voetbal tot nu toe speel, maar dat wil niet zeggen dat ik mijn top al heb bereikt. Ik hoop dat ik over drie jaar nog meer zal kunnen tonen." "Ja, maar ik weet ook dat het in de voetballerij snel kan veranderen. Ik neem zowel de complimenten als de kritiek met een serieuze korrel zout." "Die zware concurrentiestrijd is exact wat ik nodig had. Elke speler weet dat zelfs de kortste afwezigheid hem zijn basisplaats kan kosten. Met die druk moet je leren omgaan." "Ik denk dat City een uitzondering is wat dat betreft. Arsenal of Barcelona kan het zich niet permitteren om een speler die een tijdje minder presteert meteen te dumpen. Die clubs kunnen niet zomaar kopen wie ze willen. Hier moet er constant gepresteerd worden, maar mij hoor je niet klagen." "Je moet het respect van je ploegmakkers verdienen. Dat heb ik gedaan door mijn goede prestaties op het veld." ( lacht) "Dat zal niet veel schelen. Ik heb nooit getwijfeld, zelfs niet toen er tijdens een van mijn blessures plots een pak nieuwe spelers werd aangetrokken. Ik prentte mezelf gewoon in dat ik door hard te werken zou kunnen terugkeren. Dat is ook gebleken." "Dat waren gewoon roddels. Je mag City trouwens niet onderschatten. City is volgens mij de toekomst. We hebben dezelfde doelen voor ogen als de topclubs en ik denk dat het niet lang meer zal duren vooraleer we een van die doelen zullen bereiken." "Ik weet het niet ... De spelers van andere grote clubs lijken tegenwoordig eerder naar hier te komen dan andersom." "Ik waardeer vooral de Britse eerlijkheid. Ze voelen zich niet schuldig over hoeveel ze verdienen, ze zijn zelfs niet bang om hun rijkdom te tonen. Als een speler een enorm salaris opstrijkt, zul je dat zien aan de wagen waarmee hij rijdt. Dat is niet eens slecht. Het is gewoon een andere manier van leven dan ze bijvoorbeeld in België en Duitsland gewend zijn." "Neen, integendeel. Ik probeer de Britten duidelijk te maken dat de voorzitter van City, Khaldoon Al Mubarak, eigenlijk investeert in hun land. Zijn spelers verdienen fortuinen, maar ze staan daar ook meer dan de helft van af aan de belastingen en spijzen op die manier de staatskas. Ik vind het trouwens beter dat spelers hun geld uitgeven aan auto's en diamanten dan dat ze het zouden oppotten. Ik ken heel wat rijke mensen die nog nooit één euro aan een goed doel hebben gegeven, maar die worden in België wel op handen gedragen omdat ze zich zogezegd 'bescheiden' gedragen. Dat is in Engeland niet waar. Daar zijn heel wat minder gefortuneerde mensen die wél geven aan goede doelen. Dat zijn voor mij de mensen die het verdienen om op handen te worden gedragen." "Helemaal niet. Ik weet waar ik vandaan kom. Het allereerste wat ik met mijn voetbalgeld heb gedaan, is de schulden van mijn ouders afbetaald en een huis voor hen gekocht. Ik voel me heel goed bij de levensstandaard die ik me door mijn hoge salaris kan aanmeten." "Aanvankelijk speelde ik hier als verdedigende middenvelder. Toen ik terugkwam uit blessure zette de coach mij in de verdediging en die positie bekleed ik nog steeds. Als ik in de verdediging moet spelen, probeer ik daar de beste van de wereld te zijn. En zetten ze mij op het middenveld, dan probeer ik daar de beste te zijn." "Neen. Op mijn zeventiende wilde ik te veel doen. Nu weet ik dat je zulke tierlantijntjes op die positie best achterwege kunt laten. Ik weet wat er van mij verwacht wordt. Als de trainer vraagt om kort op de man te spelen, dan doe ik dat. Ik trap ook wel eens een bal in de tribunes als dat nodig is om de wedstrijd te winnen. Dat is immers het enige wat telt." "Eerder in Duitsland. Bij Anderlecht hebben ze me ook de wil om te winnen bijgebracht, maar toen was ik nog wat jong. Wanneer Romelu Lukaku 24 zal zijn, zal hij je net dezelfde antwoorden geven. Hij beseft het vandaag misschien nog niet helemaal, maar hij zal de komende jaren enorm veel vooruitgang boeken." "Geweldig! Dat betekent dat we de tegenstander irriteren en zo hoort het ook. ( lacht) Ondertussen winnen wij onze wedstrijden en schuiven we stilletjes op in de rangschikking." "Als men mij die vraag stelt, haal ik altijd het voorbeeld van Inter onder Mourinho aan. Volgens mij kregen de Italianen vorig seizoen vaak ten onrechte kritiek over hun verdedigende spelstijl. Dat geldt voor ons ook. Als we een sterkere tegenstander zoals Barcelona tegenover ons krijgen, waarom moeten we dan blind ten aanval trekken? Je moet slim zijn als je zulke wedstrijden wilt winnen." "Het is de competitie waar het meeste strijd wordt geleverd. In de Premier League zijn de spelers snel, krachtig en vooral: de fair play overheerst er nog steeds. Schwalbes zie je hier zelden. Als het dan toch eens gebeurt, wordt die speler simpelweg afgemaakt in de media. In Engeland wordt er hard gespeeld, maar nooit vuil. Dat waardeer ik." "Ik weet het niet. Ik hou van reizen en van nieuwe landen ontdekken. Ik heb heel goede herinneringen overgehouden aan mijn periode in Duitsland en ik weet wel zeker dat ik Manchester alleen zou verlaten voor een buitenlandse club." "Dat lijkt me logisch. Het zou maar raar zijn als ik nog steeds hetzelfde lichaam zou hebben als op mijn zeventiende." "Ik heb heel hard gewerkt, vooral tijdens mijn revalidatieperiodes, om mij nog beter te wapenen tegen blessureleed. Als ik zie wat dat harde werk mij tot nu toe al heeft opgeleverd, zou ik het zo opnieuw doen." "Ik was al zo lang buiten strijd geweest dat ik alles gedaan zou hebben om opnieuw te kunnen voetballen. Als de dokter me zei dat ik kon spelen, maar dat het met pijn zou zijn, dan nog zou ik het gedaan hebben." "Ik denk dat ik me nog nooit zo goed heb gevoeld bij de Rode Duivels als nu. Ik heb al vaker gezegd dat we een talentvolle generatie hebben. Feit is dat ook de andere ploegen niet stil hebben gezeten en om door de kwalificaties te raken heb je nood aan enkele uitzonderlijke spelers. Maar ik denk dat we er zo enkele hebben." "Talent hebben en goede resultaten neerzetten is twee. Bij Anderlecht maakte ik ook deel uit van een talentvolle generatie, maar er is meer nodig dan dat. Je hebt ook een aantal spelers nodig die een vaste waarde zijn bij een Europese topclub. Lukaku kan zo iemand worden. Niet alleen omdat hij over het nodige talent beschikt, maar vooral omdat er ook een sterk hoofd op dat stevig lijf van hem staat. Maar je mag nu ook weer niet verwachten dat Lukaku of Hazard het land op hun eentje zullen kwalificeren." "Niemand verwacht meer van mij dan ikzelf. Ik ben nu 24 en hoe ouder ik word, hoe vreemder ik het vind dat er soms kritiek gegeven wordt op een jongere. Je zult mij nooit een jongere in het openbaar horen bekritiseren." "Dan ben ik onverbiddelijk. ( lacht)" " Marc Wilmots loopt ook bij de nationale ploeg rond. Die is me meestal voor. ( lacht)" "Als je 17 bent, wordt er minder naar je geluisterd dan wanneer je 24 bent, een pak meer ervaring hebt en bij een grote club speelt." "Neen. Dat leiding geven komt spontaan. Het is niet dat ik aan meneer Leekens heb gevraagd: geef mij verantwoordelijkheid." "Maturiteit, maturiteit en ... maturiteit." "Erg relaxed. Ik zit vaak te dollen en te lachen. Vraag maar aan Hannu Tihinen. Die vroeg zich destijds constant af wie die kleine was die geen seconde zweeg." "Inderdaad. Het speciale was dat hij zelfs toen al een beetje naar mij luisterde. Ik kan het best samenspelen met ploegmaats die voor hun mening durven uitkomen. Ik voel me ook niet te goed om mijn ongelijk toe te geven." "Voor een verdediger vind ik bad boy niet eens een belediging. Als ze op mijn privéleven zouden doelen, zou ik het minder leuk vinden. Maar ik lig echt niet wakker van wat er allemaal over me wordt geschreven." "Neen. Ik ben niet echt bezig met mijn imago. Ik praat gewoon over de dingen waarover ik wil praten. Dus als ik het heb over SOS Kinderdorpen is dat omdat ik daar tijd in investeer en niet omdat ik mezelf een bepaald imago wil aanmeten." "Vader worden van Sienna ( zijn dochter die in juni 2010 geboren werd, nvdr) heeft me onnoemelijk gelukkig gemaakt. Het ouderschap is de grootste verantwoordelijkheid die een mens kan krijgen. Ik doe er dan ook alles aan om een zo goed mogelijke vader te zijn." "In tegenstelling tot de meeste spelers ga ik sinds kort wel graag op afzondering. Op hotel kan ik tenminste uitslapen. ( lacht) Ik denk eerlijk gezegd dat het - als het al een invloed heeft - me op een positieve manier beïnvloedt." "Dat zou ik niet kunnen zeggen. Het toeval wil gewoon dat ik beter presteer sinds het moment dat ik vader ben geworden." "Veruit. Mijn moeder heeft een lange lijdensweg gekend en daar heeft de hele familie van afgezien. Mijn zus werd ziek op hetzelfde moment en ik kende een bijzonder ongelukkige periode in mijn carrière, ik was voor het eerst alleen in het buitenland en ik was geblesseerd." "Dankzij mijn doorzettingsvermogen en de hulp van mijn familie. Ik troostte mezelf met de gedachte dat er ook kinderen zijn die het geluk niet hebben gehad om hun moeder 21 jaar te kennen. Ik weet dat er toen veel mensen dachten dat het gedaan was met Kompany. Mijn naasten ergerden zich mateloos aan zulke commentaren, maar ik dacht: wacht maar! Ik was de enige die ondanks de miserie toch kon blijven lachen. Niemand begreep dat." "Eén keer misschien: vlak voor mijn achillespeesoperatie in november 2006. Ik had toen al een tijdje niet meer kunnen spelen door de pijn. Maar toen ik op de operatietafel lag, dacht ik bij mezelf: als je hard werkt, zul je snel je oude niveau terugvinden. Het heeft me een paar maanden gekost, maar ik heb volgehouden. Ik heb van niets wat er gebeurd is spijt." DOOR THOMAS BRICMONT - BEELDEN: DANNY GYS/ REPORTERS"In Engeland wordt er hard gespeeld, maar nooit vuil. Dat waardeer ik." "De spelers van andere grote clubs lijken tegenwoordig eerder naar City te komen dan andersom." "Op de positie waar ik moet spelen probeer ik de beste van de wereld te zijn. "