Een paar dagen later ontvangt Feyenoords stadionomroeper Peter Houtman ons op de redactie van Radio Rijnmond. Het is er hectisch, maar als voorbijwandelende collega's opvangen waar het gesprek over gaat, zetten zij spontaan het clublied in : Nee, niets mooier dan dat éne woord : Feye-noord ! Houtman zingt luid mee. "Je ziet het, ze zitten overal."
...

Een paar dagen later ontvangt Feyenoords stadionomroeper Peter Houtman ons op de redactie van Radio Rijnmond. Het is er hectisch, maar als voorbijwandelende collega's opvangen waar het gesprek over gaat, zetten zij spontaan het clublied in : Nee, niets mooier dan dat éne woord : Feye-noord ! Houtman zingt luid mee. "Je ziet het, ze zitten overal." Achtentwintig jaar geleden, toen nog in een heen- en terugwedstrijd tegen Tottenham Hotspur, won Feyenoord al eens een Uefabekerfinale. Vier jaar daarvoor, in 1970, had het als eerste Nederlandse club een Europese finale gespeeld. In de prestigieuze beker voor Landskampioenen, de huidige Champions League, nam het na verlengingen afstand van Celtic Glasgow.Meer dan bij andere thuismatchen zal stadionomroeper Peter Houtman (44) een kriebel in de keel hebben, daar beneden naast de dug-out. Wekenlang werd hij gek gebeld om kaarten. "De laatste zevenduizend tickets gingen de deur uit in drie minuten en zesenveertig seconden ! Dat herinner ik me ook van vroeger : dat mensen de nacht ervoor voor de winkel gingen liggen om toch aan een kaart te geraken. Bijvoorbeeld aan de sigarenzaak van Rinus Israël, die toen in dat winnende team speelde." De finale in Milaan in '70 maakte Houtman niet live mee. "Als dertienjarige overhaalde ik mijn doorgaans erg nuchtere vader om me mee te nemen naar de huldiging van het elftal 's anderdaags op de Coolsingel. Ik zat in zijn nek, zo ver je kon zien waren er mensen op de been, naar schatting een half miljoen. Ook toen steunde Feyenoord op een hecht collectief, maar er zaten wel een paar kanjers bij. Rinus Israël en Theo Laseroms waren rotsblokken in het centrum van de verdediging, Willem Van Hanegem en Wim Jansen waren heersers op het middenveld, en met Coen Moulijn had je populairste Feyenoorspeler uit de clubgeschiedenis." eter Houtman voetbalde zelf ook voor Feyenoord. Hij haalde acht keer het Nederlands elftal. De laatste keer was in de kwalificatie-interland tegen België in 1986, waarin Georges Grün België naar het WK in Mexico kopte. Maar de rode draad door zijn spelerscarrière heet toch Feyenoord, al vertoefde hij eind jaren zeventig ook kort bij Club Brugge. Moeiteloos somt hij zijn ploegmaats van toen op : Jan Ceulemans, Paul Courant, Walter Meeuws, Birger Jensen. "Zij waren net over hun top. Georges Leekens zei het me onlangs nog : 'Jij kwam precies op het verkeerde moment'. Ernst Happel was net weg, het draaide niet. Voor mij was het ook een hele omschakeling : ik was ineens alleen maar met voetballen bezig, dat leek me zo'n leeg bestaan. In Rotterdam werkte ik vanaf mijn drieëntwintigste naast het voetbal ook als columnist en reporter voor radio en tv." Nu heeft Houtman het zoals hij het liefst heeft : lekker druk. Sinds de Opendeurdag in 1998 is hij niet alleen stadionomroeper, hij werkt ook nog voor de lokale Radio en TV Rijnmond, waarvoor hij in het vooruitzicht van de finale behoorlijk wat spelers moet interviewen. De laatste jaren neemt Feyenoord vaker oud-spelers in dienst om iets voor de club te doen. "Dat heeft meer uitstraling, het schept het beeld dat alle Feyenoorders één grote familie vormen." "Feyenoord is nog steeds een volksclub met een echte ziel", vertelt Houtman. "Van de vuilnisman tot de directeur, Feyenoord zit alle lagen van de bevolking in het bloed. Ook toen Ajax op zijn sterkst was, trok het veel meer publiek. Ik ken nog het cijfer uit het seizoen 1967/68 uit mijn hoofd. Toen hadden ze gemiddeld 49.315 bezoekers, het absolute toprecord. De tweede club had er iets voorbij de 20.000. Eind jaren tachtig was het minder, maar ik herinner me niet dat ik ooit voor minder dan 15.000 mensen in de Kuip voetbalde. Stil was het nooit. Ook tegen Inter Milaan waren er 8000 supporters mee. Overal ter wereld kwam ik Feyenoordsupporters tegen. Toen ik zelf nog voetbalde, had ik ook op verplaatsing altijd het gevoel dat ik een beetje een thuismatch speelde."Feyenoordfans zijn behalve passioneel ook geduldig. Houtman : "Als Feyenoordsupporter gaat je weg niet over rozen. Het is afzien, pijn lijden. Omdat Feyenoord zo vaak teleur stelt. Maar ze blijven trouw. Hoe vaak heb ik niet horen zeggen : we komen nooit meer ! Maar de volgende week zitten ze er wéér. Vooral jongens die er helemaal voor gaan, die de mouwen omhoog halen zijn verschrikkelijk populair. Het devies hier is : niet lullen, maar poetsen. Geen woorden, maar daden. Ook het huidige team heeft van die herkenbare spelers."Ze hebben hier een hekel aan arrogantie : doe maar gewoon. Ik ben ook blij als mensen tegen mij zeggen dat ik precies dezelfde ben als vroeger. Ik zou me rot voelen als ze zeggen : daar loopt die arrogante klootzak. Zo is ook de situatie van Feyenoord in Europa. Naar Europese financiële begrippen zijn wij maar een eenvoudig cluppie, met een kleine begroting. Dan is het wel leuk dat je zonder veel geld toch die finale mag spelen." erreweg de populairste Feyenoordspeler was wél een oogstrelend voetballer. Een echte Rotterdammer ook. Op Rotterdam-Zuid heeft Coen Moulijn al veertig jaar een kledingzaak voor dames en heren. Hij streek er neer toen hij op zijn drieëntwintigste een zevenjaarscontract met Feyenoord tekende. Samen met zijn vrouw bouwde hij de zaak op, nooit verhuisde hij nog uit de stad waar hij opgroeide. "In het begin komen mensen wel eens nieuwsgierig langs, is je naam een lokmiddel. Maar als je geen kwaliteit levert, komen ze heus niet terug omdat ze per se bij Coen Moulijn willen kopen, hoor."Moulijn volgt sinds jaar en dag alle thuismatchen van Feyenoord. Ook in kwade dagen bleef hij trouw de Kuip bezoeken. Maar wat hij nu meemaakt, moet niet onderdoen voor de glorietijd van weleer. "Zo'n belangstelling voor die finale ! Ze hadden nóg twee stadions kunnen uitverkopen. Het leeft écht. Het leeft al een paar jaar weer. Dit jaar gaan ze qua toeschouwersaantallen een record breken. Voor de competitie hadden ze al meer dan 25.000 seizoenkaarten verkocht. Normaal schommelde dat tussen 12 en 15.000, nu waren het er dus 10.000 meer."Echte vedetten, zoals hijzelf er een was (en is), telt Feyenoord niet meer in de rangen. Maar Moulijn is niet iemand die roept dat het vroeger allemaal zo veel beter was. Hij amuseert zich nog best. "We beleefden dit seizoen goeie wedstrijden. Geen mooie, maar vaak hartstikke spannend. Wat Feyenoord brengt, is geen mooi, wel attractief voetbal gebaseerd op een hecht blok. Ze spelen echt niet super, veeleer gematigd. Feyenoord heeft een leuk elftal, geen wereldelftal. Het is geen Europese topclub. De basis is goed, maar er zijn weinig uitblinkers. Vroeger hadden we die wel, een stuk of vier spelers die het geheel boven de middenmoot uit tilden."Moulijn was een linksbuiten. Iemand die dreigde naar binnen te komen, maar dan buitenom zijn tegenstander in de wind zette. Snel in de eerste tien meter, met een goede voorzet en dito speldoorzicht. Aangeboren kwaliteiten, noemt hij dat. In de huidige generatie ziet hij geen Coen Moulijns meer. Ook in Nederland sterven de buitenspelers uit. "In het huidige Feyenoord doet Leonardo het niet onaardig. Die andere jonge speler, Van Persie, ook niet. Vind ik een talentvolle jongen. Ook al zie ik hem naar het middenveld terugzakken, want hij is geen echte buitenspeler. Heeft een goeie trap en voorzet, maar mist snelheid." n Nederland schat Moulijn PSV als team én als verzameling talent hoger in. In een Europese finale verwachtte hij Feyenoord dan ook niet. "Ze speelden af en toe minder, lieten in de competitie een paar steken vallen. Maar tegen Glasgow en Inter was het heel goed. Feyenoord kan het spel tegen mindere tegenstanders niet maken. Daar hebben ze de kwaliteiten niet voor. Ze kunnen een tegenstander binnen een half uur niet op 3-0 zetten. Ze moeten het van werken hebben."Maar een goeie mentaliteit heb Feyenoord wel. "Met Bosvelt, Paauwe en V&n Hooijdonck heb je een speler of drie die dat belichamen. Van Hooijdonk vind ik één van de beste aankopen van de laatste jaren. Valt me beter mee dan ik dacht, ook al is hij voetballend over de grond wat minder. Maar prima vrije trappen neemt-ie." De basis is stevig. " Emerton, Bosvelt. Zoetebier is een prima keeper. Ono wordt in Japan op handen gedragen, maar ik vind hem geen speler die een elftal naar een hoger niveau stuurt. Speelde een paar leuke wedstrijden. Maar hij haalt de kastanjes niet uit het vuur, brengt niet het beslissende passje of goaltje. Wel zitten er een paar veelbelovende jongens uit eigen jeugd, nadat er de laatste tien jaar niet veel uit de eigen rangen doorstootten naar de top. Maar als ze volgend jaar een stap vooruit willen, moeten er een paar toppers bij : een goeie middenvelder, een spits en een tweede keeper. Want als Kalou en Van Hooijdonk er niet bij zijn, hebben we niets achter de hand." Volgens Moulijn moet Feyenoord in staat zijn zich te versterken. "Financieel heeft het een paar goede jaren achter de rug, dit jaar was het zeer goed. Waarschijnlijk verliezen ze Emerton. Leeds biedt 14 miljoen euro, dat vind ik heel veel geld voor een back. Als je dat kan krijgen, moet je hem laten gaan."Hij behoorde tot de eerste generatie fullprofs in Nederland. "Ik was één van de best betaalde spelers. Ik kon naar Lanerossi Vicenza, er was heel even sprake van Inter, Barcelona was heel concreet. Maar je had geen referentiepunten, hé. Als Barcelona nu informeert, bel ik gewoon even één van de vijf Nederlandse jongens die daar zitten om te vragen hoe het zit."Toen hij bleef met een langdurig contract, gaf Feyenoord hem wat extra geld waarmee hij de zaak opstartte. "Ik had mijn middenstandsdiploma gehaald, mijn vrouw volgde een textielopleiding. Zo zijn we begonnen. Ook al was het soms moeilijk te combineren met twee trainingen per dag."oen Moulijn won twee van vijf landstitels én de Europabeker van '70 onder Ernst Happel. "De beste trainer waar ik ooit mee werkte", zegt hij. In de halve finale toen trof Feyenoord AC Milan. "Ginder daagden maar 10.000 toeschouwers op. De competitie vonden ze daar belangrijker. Maar bij ons zat het afgeladen vol : 60.000 mensen. Feyenoord brak toen Europees door. Voor de finale trokken er 30.000 Nederlanders naar Milaan." Twee dagen voor die finale incasseerde hij een zware schop, zodat hij met een injectie speelde. Het was, herinnert hij zich, niet zijn beste partij. "Ik was al 33, het gebeurde in mijn nadagen. Ik heb daarna nog twee jaar gespeeld. Toen was het over."Wanneer hij aan de terugkeer uit Milaan terugdenkt, krijgt Moulijn nog altijd rillingen. "We konden niet landen in Rotterdam, omdat de supporters tot op de landingsbaan stonden. Daardoor moesten we uitwijken naar Schiphol. Tweeënhalf uur deden we erover met de bus, zo druk was het op de weg. Op de Coolsingel aan het stadhuis stonden er 500.000 mensen. Dat is in Rotterdam twee keer gebeurd : één keer met de bevrijding na WO II en één keer voor ons. Heeft u daar nooit beelden van gezien ? Jammer, hoor. Dat vergeet je nooit."Vanavond zit hij op de eerste rij, trots dat hij nog altijd een Feyenoorder is en als dusdanig erkend wordt. "Die glorietijd is al meer dan dertig jaar voorbij en toch komt u helemaal uit België naar hier om mij te spreken, terwijl u mij nooit heeft zien voetballen. Dat wil toch zeggen dat het wat betekende."door Geert Foutré,"Voor een Feyenoordsupporter gaat de weg niet over rozen." (Peter Houtman)"Tegen mindere tegenstanders kan Feyenoord het spel niet maken." (Coen Moulijn)