door Jacques Sys
...

door Jacques SysIn deze periode van feestelijke tafels, knetterende haardvuren en feeërieke verlichtingen is het ook in de voetbalwereld naar aloude gewoonte tijd voor bezinning. Na afgelopen weekend kunnen de achttien eersteklassers hun balans maken van het eerste luik van deze competitie. Eén saillant gegeven drijft daarbij aan de oppervlakte : van de meer dan honderd nieuwe spelers die tijdens het afgelopen seizoen werden aangetrokken, zijn er nauwelijks een handvol die hun ploeg echt een meerwaarde gaven. Dat pleit niet voor veel voetbalverstand. Maar verkeerde calculaties en diagnoses zijn eigen aan dit milieu. Bij AA Gent voorspelde voorzitter Ivan De Witte een plaats binnen de eerste vijf, maar hij moet nu constateren zich te hebben vergist. Bij Lommel en Sporting Charleroi werd de malaise aan de trainer toegeschreven, maar ging het ondanks een wissel van kwaad naar erger. En bij het vorig seizoen zo verbluffende RC Genk blijken velen niet in te zien dat een club ook te snel kan groeien. Vreemd hoe een anders intelligente man als Jos Vaessen daar in de ban van de emotie ongelukkige uitspraken blijft plegen en trainer Sef Vergoossen een deel van zijn energie moet gebruiken om die op de een of andere manier te herroepen. Een voetbalclub, zo moet ook Vaessen beseffen, valt niet op dezelfde manier te controleren en te beheersen als een bedrijf. Ook bestuurders moeten zichzelf in mindere tijden ter verantwoording durven roepen in plaats van alles af te wentelen op anderen. Maar hoe moeilijk dat is, toont dezer dagen de uitgerangeerde Mechelse voorzitter Willy Van den Wijngaert die zich, in weerwil van eerdere uitspraken, samen met zijn Rosie nog altijd graag in de media laat opvoeren : Van den Wijngaert zegt zowaar weinig fouten te hebben gemaakt. Niet gehinderd door enige gêne blijft hij met modder gooien naar Aad de Mos. Dat de voetbalwereld zijn eigen wetten meent te moeten stellen, werd vorige week duidelijk uit de nijdige manier waarop Gilles De Bilde en Olivier De Cock reageerden omdat er tegen hen proces-verbaal werd gemaakt omdat ze, na de memorabele partij tussen Club Brugge en Anderlecht, het publiek ophitsten. Op het veld, zo debiteerden beiden haast in koor, gebeuren veel ergere dingen. Dat is het hem juist : dat de zaken die zich daar afspelen op de duur als norm gelden en als normaal worden ervaren. Voetbalclubs doen er goed aan sommige van hun spelers een stuk heropvoeding te geven. Dat zowel Anderlecht als Club Brugge de brutaliteiten in die wedstrijd lieten passeren, is ronduit ontmoedigend. En dat een voetballer als Aruna Dindane afgelopen weekend nog maar eens in de fout ging nadat hij al een lange schorsing uitzat, is al even onbegrijpelijk als dat iemand als Birger Maertens zomaar mag roepen dat hij Anderlecht haat, zonder dat iemand zich geroepen voelt hem daarvoor op de vingers te tikken. Ook de Voetbalbond moet hierin zijn verantwoordelijkheid opnemen. Helaas heerst er in dat soort omstandigheden aan de Brusselse Houba de Strooperlaan windstilte. Hete hangijzers worden daar op een ijzingwekkend consequente manier uit de weg gegaan. Alsof er vooral geen beslissingen mogen genomen worden. Zaterdag vergaderde het Uitvoerend Comité nog maar eens over de hervormingsplannen van de bond. Maar veel vooruitgang werd er alweer niet geboekt.Zo blijft de voetbalwereld op deze grens tussen oud en nieuw met dezelfde problemen opgezadeld zitten. Clubs slagen er nog altijd niet in zichzelf te saneren, steeds minder lijken de licentievoorwaarden daarbij als een afschrikmiddel te fungeren. Hoe kan het anders gebeuren dat de RSZ-schulden hier en daar de afgelopen maanden nog zijn gestegen ? Zonder de eis van hogerhand om sluitende begrotingen voor te leggen, zullen de oude kwalen ook in het nieuwe jaar verder bestaan. En blijven vele clubs in de eerste plaats lekken dichten in plaats van echt beleid te voeren. In de wetenschap dat ze daar toch niet voor gestraft worden.Het zijn conclusies die elk jaar opnieuw worden getrokken. Vreemd dat iedereen binnen de voetbalwereld weet dat het anders moet. Maar dat uiteindelijk niemand in dit bolwerk van conservatisme ook maar iets wil veranderen. Veel voetbalverstand blijkt niet uit de transfers die werden gedaan.