Met zijn 1,90 meter en zijn witgeverfde haardos in kuifvorm is de 21-jarige spits Aristide Bancé een opvallende verschijning in onze competitie. De slungelig ogende aanvaller van Lokeren OV werd na de heenronde bestempeld als flop - amper drie treffers in dertien duels - en voorzitter Roger Lambrecht wilde hem verkopen. Maar sinds Slavoljub Muslin, die voorin veelal de voorkeur gaf aan Goran Drulic- Hakim Bouchouari, vertrok naar Lokomotiv Moskou, bedankte Bancé voor het vertrouwen van het nieuwe trainersduo Rudi Cossey- Wlodek Lubanski met een metamorfose. De buffel van Daknam hervond het buskruit in zijn voeten, kopt gemakkelijk voorzetten vanop de flanken binnen en houdt wekelijks twee centrale verdedigers aan de praat. Resultaat van deze gedaanteverwisseling tot voor het duel tegen La Louvière : elf doelpunten in twaalf optredens, met daarbij twee hattricks, tegen Beveren en Westerlo. "Aan de topschutterstitel denk ik niet", hoedt de Afrikaan zich voor overdreven optimisme. "Eerst verder ontwikkelen en mijn goede prestaties bevestigen. Ik heb nog veel te leren als voetballer. Voor de goal moet ik veel rustiger worden. In normale omstandigheden streef ik jaarlijks naar minstens vijftien goals per seizoen."
...

Met zijn 1,90 meter en zijn witgeverfde haardos in kuifvorm is de 21-jarige spits Aristide Bancé een opvallende verschijning in onze competitie. De slungelig ogende aanvaller van Lokeren OV werd na de heenronde bestempeld als flop - amper drie treffers in dertien duels - en voorzitter Roger Lambrecht wilde hem verkopen. Maar sinds Slavoljub Muslin, die voorin veelal de voorkeur gaf aan Goran Drulic- Hakim Bouchouari, vertrok naar Lokomotiv Moskou, bedankte Bancé voor het vertrouwen van het nieuwe trainersduo Rudi Cossey- Wlodek Lubanski met een metamorfose. De buffel van Daknam hervond het buskruit in zijn voeten, kopt gemakkelijk voorzetten vanop de flanken binnen en houdt wekelijks twee centrale verdedigers aan de praat. Resultaat van deze gedaanteverwisseling tot voor het duel tegen La Louvière : elf doelpunten in twaalf optredens, met daarbij twee hattricks, tegen Beveren en Westerlo. "Aan de topschutterstitel denk ik niet", hoedt de Afrikaan zich voor overdreven optimisme. "Eerst verder ontwikkelen en mijn goede prestaties bevestigen. Ik heb nog veel te leren als voetballer. Voor de goal moet ik veel rustiger worden. In normale omstandigheden streef ik jaarlijks naar minstens vijftien goals per seizoen." Willy Verhoost : "Toen ik hem op zijn negentiende leerde kennen, was Aristide bijzonder timide. Hij is geboren in Ivoorkust, waar zijn ouders waren gevlucht voor de burgeroorlog in Burkina Faso. Aristide is een brave, vriendelijke en gedienstige gast. Voetbal is en was zijn leven, want hij kon niet terugvallen op een studie. Aristide besefte dat hij in België nog een pak moest bijleren. Je mag niet vergeten dat hij werd geschoold als verdedigende middenvelder. Wij dienden hem om te vormen tot een krachtige targetman, zoals Sambegou Bangoura. "Zijn aanpassing aan de taal en het voetbal duurde uiteindelijk toch wat langer dan voorzien. Aristide heeft zich wel altijd professioneel gedragen : het is een jongen die niet drinkt of uitgaat. Hij leeft volledig voor zijn sport. Hij heeft al zwaar moeten afzien om te raken waar hij nu staat. Ik ben een beetje zijn tweede vader, want hij komt regelmatig bij mij thuis op bezoek en belt bijna elke dag. Aristide zal nooit iets doen zonder eerst mij op de hoogte te brengen. Hij vertelt me alles. Er zijn nu makelaars die zijn hoofd op hol willen brengen met monsterbedragen, maar hij weet dat hij zijn loopbaan geleidelijk moet uitbouwen. Aristide weet ondertussen wie hij kan vertrouwen. Het is belangrijk dat zijn vriendin zo snel mogelijk naar hier komt, dat hij thuis tot rust kan komen. Aristide denkt aan zijn familie. Hij spaart om een huis voor zijn ouders te bouwen, zodat ze wat luxueuzer kunnen leven. Dat getuigt van verstand. Zo richtte hij in Ivoorkust ook al een eigen opleidingscentrum op, waar 35 jongens van 12 tot 18 jaar elke zaterdag een competitiewedstrijd spelen."Aristide Bancé : "Ik had twee jaar nodig om mij volledig te integreren. Toen ik hier aankwam, was ik nog een kind. Maar bij Lokeren werd ik een volwassene, een echte man. In Europa opende zich een volledig nieuwe wereld voor mij, want ik kreeg veel vrijheid en moest zelfstandig leren leven. Voor het eerst werd ik geconfronteerd met koude en ik moest zelf voor eten zorgen. Ook de manier van voetballen was volledig anders. Paul Put gaf me direct een kans, ik scoorde meteen twee keer en kreeg vertrouwen. Hij geloofde in mij, omdat ik groot was en de opvolger kon zijn van Bangoura. Jammer genoeg werd Put vervangen door Franky Van der Elst, die meer geloofde in de Brazilianen. Onmiddellijk wist ik dat er geen kansen meer zouden volgen, wat een enorme klap betekende. Samen met Muslin was hij degene die me direct afschreef. Mijn ontgoocheling zat diep. Ik was triest. Terugkeren als een verliezer, dat mag niet in Afrika. In Ouagadougou ben ik na Moumouni Dagano de vedette. In de moeilijke momenten kon ik gelukkig terugvallen op mijn geloof en Willy Verhoost. Hij is mijn vertrouwenspersoon. Ik moest kalm blijven, op mijn tanden bijten en hard werken." Rudi Cossey : "Aristide Bancé evolueerde van een heel schuchtere jongen naar een meer volwassen persoon. Hij is bijna niet meer te herkennen, bloeide volledig open. Die constante lach op zijn gezicht, dat is geen toeval. Aristide geniet. Toen hij hier in oktober 2003 toekwam, had hij enorm veel steun aan Willy Verhoost en mezelf. Ik zorgde vaak voor de peptalk, ook in de periode dat hij was gedoemd om te vertrekken. Aristide is iemand die nood heeft aan lange en diepgaande gesprekken. Uren heb ik daar ingestoken, met effect. Op een bepaald moment twijfelde hij aan zichzelf. Hij overwoog, onder Muslin, zelfs even om naar Afrika terug te keren. Een spits heeft vaak het probleem dat hij enkel wordt beoordeeld op zijn doelpunten. Je moet weten dat hij hier werd aangekondigd als de nieuwe Jan Koller. Ook hij had de lat iets te hoog gelegd voor zichzelf. Hij was nog jong, kende de vereisten van het Europese voetbal niet. "Aristide is zeker geen profiteur en geen luierik. Hij beschikt over enorme kwaliteiten. Ondanks zijn prille leeftijd is hij heel sterk en technisch beter onderlegd dan iedereen denkt. En hij beschikt over een geweldig hard schot. Alleen moeten we alles nog wat beter boetseren. Ik ben ervan overtuigd dat hij nog 20 tot 30 procent marge heeft op termijn. Wat me verwonderde, was zijn erkentelijkheid. De meeste spelers zijn op zichzelf gericht. Het siert hem dat hij nu, bij deze succesperiode als nieuwe held van Lokeren, vaak verwijst naar de mensen die hem op de moeilijke momenten hielpen. Dat is een knap gebaar. Aristide blijft een nuchtere jongen, die met de voeten op de grond blijft en niet zal beginnen zweven."Bancé : "Weet je, ik ben een gevoelige persoon. Als alles loopt zoals het hoort, dan zal je me horen fluiten. Maar van zodra het wat tegenzit, ben ik niet om aan te spreken. Ik ben een zenuwachtig type, soms ongeduldig. Zeker als er me onrecht wordt aangedaan, kan ik ferm lastig worden. Roepen tegen mij helpt totaal niet. Dat gaat het ene oor in en het andere uit. Ik ben, net als Rudi, een voorstander van een goede dialoog. Het was goed voor mij dat hij de invallers coachte. Rudi prikkelde me op een speciale manier, maakte me belangrijk voor de ploeg en wilde dat ik me honderd procent inzette. De beloning zou wel volgen, zei hij. Zijn aanpak loont. Ik ben blij dat ik hem iets kon teruggeven voor zijn inspanningen." Willy Reynders : "Ik ben niet verrast door zijn positieve ontwikkeling, wel tevreden dat de normale vooruitgang zich voortzet. Ik ben altijd achter hem blijven staan. De vergelijking met Jan Koller was verkeerd. Je moet rekening houden met het leeftijdsverschil. Jan was al 25, Aristide nog maar 20. Dat is een groot verschil, zeker voor een spits. Aristide wou het vroeger te goed doen en zat altijd met stress opgescheept. "Aristide kwam altijd wat hoekig of slungelig over, maar het was een jonge speler die alles nog moest ontdekken. Technisch kan hij alles. Laat hem voor de wedstrijd het publiek entertainen door te jongleren en uit te pakken met goochelnummertjes, hij kan het. Dat toont zijn balvaardigheid. In het moderne voetbal moet je het evenwicht vinden tussen zelf wegdraaien en de bal bijhouden of kaatsen. Vroeger richtte hij zich te veel op de bal en te weinig op de mensen rondom hem. Nu sluit dat beter aan. "Aristide is een rustige kerel, een aangename gast om mee samen te werken. Hij ligt goed in de groep, durft nu zijn mening te geven en praat veel meer. Alleen op het gebied van voedingsgewoonten en verzorging moest ik hem wat beschermen. Na een wedstrijd moet je niet met open hemd en op blote voeten rondlopen. Die scherpe kantjes gaan er stilaan af. Hij zit in een goede cocon, hij voelt dat hij belangrijk is voor de ploeg."Bancé : "Willy moedigde me sterk aan, maakte me belangrijk voor de ploeg. Ik moest optreden als aanspeelpunt, met mijn lichaam de bal afschermen of doorkoppen. In de zestien meter moest ik heersen en veel luisteren naar Runar Kristinsson. Op het veld is hij de perfecte coach. Een speler met ervaring, die me nog veel kan helpen." Dimitri Mbuyu, sportief directeur van FC Brussels : "Die jongen was in januari nog doodongelukkig, hij zat in zak en as toen ik hem contacteerde. Ik had van zijn komst een prioriteit gemaakt voor volgend seizoen. Hij zou ons aanvallend probleem oplossen. Maar toen onze interesse te vroeg uitlekte, begon hij opnieuw te scoren en gaf Lokeren hem een nieuw contract voor vier jaar. Een zware opdoffer voor ons." Bancé : "Ik was tijdens de winterstop naar de Emiraten vertrokken voor een test, maar werd er helemaal aan mijn lot overgelaten. Niemand sprak er Frans. Ik kon er veel geld verdienen, minstens vijfmaal zoveel als nu. Maar ik ben nog veel te jong voor zo'n veteranencompetitie. Op mijn 35ste kan ik ginder misschien nog wat poen scheppen. Ik heb nog te veel ambitie om daar nu al te gaan uitbollen. Eerst het sportieve, dan het financiële. Nog eventjes hier, daarna naar Duitsland of Engeland. ( grijnst) Je moet durven dromen. Fysieke competities, met felle duels, daar heb ik nood aan. Wat Dagano doet in Frankrijk, dat moet ik ook kunnen. Was Muslin in januari nog trainer geweest van Lokeren OV, dan was ik zeker vertrokken. FC Brussels wilde dat ik snel tekende. Alles moest halsoverkop gebeuren. Ik luisterde naar mijn hart en mijn verstand, maar hield ook rekening met bepaalde opportuniteiten. Toen ik wist dat Rudi het overnam van AiméAnthuenis, was mijn keuze snel gemaakt. En ik kreeg gelijk, want ik speel beter dan ooit tevoren. Voetbal is weer amusement, ik durf meer en breng de ploeg iets bij. De druk is weg. Ik geniet opnieuw. ( lacht zijn witte tanden bloot) Schitterend, hé. Ik zit zeker nog niet aan mijn maximum. Hou het maar op 80 tot 85 procent. Ik moet me nog beter leren beheersen. Het kan en moet beter. Dat zul je wel nog zien." FRéDéRIC VANHEULE