Zeventien seizoenen lang, sinds september 1987 om precies te zijn, werkte de basketbalclub uit Leuven haar thuiswedstrijden af in het Redingenhof. In feite een veredelde schoolsporthal die niet geschikt was voor basket op het hoogste niveau, laat staan voor Europees basketbal. Maar toch kwam het er van, onder leiding van coach Tony Souverijns. Tussen 1992 en 1996 loodste hij Leuven naar de Belgische play-offs, naar Europees basketbal (Souverijns : "De zege in de achtste finale van de Koraçbeker tegen Valladollid, toen nog met Arvydas Sabonis, is zeker een hoogtepunt.") en in 1994 zelfs naar een Belgische bekerfinale. Het is in die glorieperiode dat Leuven een thuisreputatie vestigde die tot nu standhield. Souverijns : "In die goede seizoenen speelden we elke thuiswedstrijd in een uitverkochte zaal, het publiek zat bijna op het parket. Bovendien had je in het Redingenhof bovenaan een toog met een ballustrade die uitgaf op het speelveld. De mensen dronken daar een pintje en je kan je inbeelden dat het dan allemaal wat luidruchtiger werd, hé ( lacht). Ik weet nog goed dat de club op een bepaald moment een tunnel naar de kleedkamers moest zetten, omdat de scheidsrechters te fel belaagd werden op weg naar de vestiaires. Het droeg allemaal bij tot de...

Zeventien seizoenen lang, sinds september 1987 om precies te zijn, werkte de basketbalclub uit Leuven haar thuiswedstrijden af in het Redingenhof. In feite een veredelde schoolsporthal die niet geschikt was voor basket op het hoogste niveau, laat staan voor Europees basketbal. Maar toch kwam het er van, onder leiding van coach Tony Souverijns. Tussen 1992 en 1996 loodste hij Leuven naar de Belgische play-offs, naar Europees basketbal (Souverijns : "De zege in de achtste finale van de Koraçbeker tegen Valladollid, toen nog met Arvydas Sabonis, is zeker een hoogtepunt.") en in 1994 zelfs naar een Belgische bekerfinale. Het is in die glorieperiode dat Leuven een thuisreputatie vestigde die tot nu standhield. Souverijns : "In die goede seizoenen speelden we elke thuiswedstrijd in een uitverkochte zaal, het publiek zat bijna op het parket. Bovendien had je in het Redingenhof bovenaan een toog met een ballustrade die uitgaf op het speelveld. De mensen dronken daar een pintje en je kan je inbeelden dat het dan allemaal wat luidruchtiger werd, hé ( lacht). Ik weet nog goed dat de club op een bepaald moment een tunnel naar de kleedkamers moest zetten, omdat de scheidsrechters te fel belaagd werden op weg naar de vestiaires. Het droeg allemaal bij tot de sfeer die in het Redingenhof hing, maar het is er nooit uit de hand gelopen." Ook Wouter Dewilde (28) weet wat het is om in het Redingenhof te spelen. Met Bergen kende hij er meermaals een zwarte avond. "Het is nooit mijn zaal geweest", geeft hij toe. Maar sinds dit seizoen draagt Dewilde wel de kleuren van Basket Groot Leuven én speelde hij dus (tot nu) om de twee weken in de Leuvense arena. "En dan blijkt dat je ineens wél kan scoren in die zaal. Daarom is mijn conclusie dat het slecht presteren op verplaatsing niets te maken heeft met de ringen, de bal of de vloer, maar alles met de externe factoren : de druk, de sfeer. In Charleroi gaan spelen is heel makkelijk, je hebt niets te verliezen. Maar wanneer wij met Bergen in Leuven kwamen spelen, moesten we daar eigenlijk winnen. Een profspeler moet met zaken als andere ringen of basketballen kunnen omgaan." En met een publiek dat bijna letterlijk in de nek van de spelers ademt ? Wouter Dewilde : "Tijdens de wedstrijd sluit je jezelf helemaal af. Ik hoor die muziekjes tijdens de wedstrijd niet en ik heb in mijn tienjarige carrière zelfs nog nooit naar cheerleaders gekeken. Dom, hé ( lacht)? ! Maar dat publiek..., uiteindelijk doe je het daar toch voor. In dat opzicht ben ik wel wat bang voor de SportPlaza, ik heb gezien dat de tribunes toch wat verder van de vloer verwijderd zijn. Daarmee gaat de warmte van in het Redingenhof misschien verloren en krijg je toestanden zoals in Bree. Daar hebben ze een mooie zaal, maar het publiek zit te ver af, waardoor je weinig sfeer voelt op het veld. Neen, dan liever de Spiroudôme in Charleroi : wat mij betreft de leukste zaal in België. Het zit er bijna altijd vol en dat is hét verschil tussen een mooie zaal en een héél mooie zaal. In het Redingenhof was de verlichting niet optimaal en bovendien moesten we de zaal delen met enkele scholen, waardoor de vloer vaak heel vuil was. De coach en zijn assistent moesten voor elke training eerst zelf nog even de vloer schoonmaken." Basket Groot Leuven kent voorlopig een tegenvallend seizoen en bungelt op een achtste plaats. Vooral op verplaatsing loopt het vaak mank. "Maar dat is een trend die je in deze competitie bij alle ploegen ziet," verklaart Dewilde. "Kijk naar Bergen of Oostende, die zijn buitenshuis ook al enkele malen tegen de lamp gelopen. Het thuisvoordeel is nog belangrijker geworden. En dat is dan misschien de enige spijtige kant aan onze verhuizing naar de SportPlaza : we zijn ons thuisvoordeel kwijt. We kunnen pas sinds deze week in de nieuwe zaal trainen. Nochtans zullen we in de terugronde thuis niet te veel steken mogen laten vallen als we de topzes nog willen bereiken."Los van het sportieve betekent de betrekking van de SportPlaza - met zijn meer dan 3000 plaatsen en 400 business-seats - vooral een commerciële stap voorwaarts voor Basket Groot Leuven. Voorzitter Patrick Wijns, die by the way trots kan melden dat zijn club een budget in evenwicht heeft, ziet de mogelijkheden van de fusieclub aardig toenemen. "In het Redingenhof moesten we met onze vips buitenshuis gaan eten en zelfs het café konden we niet exclusief voor hen vrijmaken. Iedereen liep daar binnen en buiten. Daardoor hadden heel wat sponsors - die zwaar investeerden - het gevoel in de kou te blijven staan. In de SportPlaza kunnen we elke thuiswedstrijd 400 couverts aanbieden. In een aparte zaal, met de nodige voorzieningen. Nu zullen we de investeerders op zijn minst een return voor hun investeringen kunnen bieden. Een sportclub overleeft immers in grote mate bij gratie van haar sponsors." Maar zal de SportPlaza ook meer inkomsten kunnen genereren voor de basketbalclub ? Want uiteindelijk is de catering en de uitbating van de zaal en business- seats in handen van de NV Sporza. Patrick Wijns : "Alles wat horeca betreft, is inderdaad in handen van de mensen van de SportPlaza. Alles rond het vipgebeuren - de organisatie, de regels - is voor BGL. Het vrijwilligerswerk zal hoe dan ook een belangrijk gegeven blijven voor deze club. Uit de business-seats zullen we geen inkomsten halen, het is enkel een service naar de zakenpartners toe. Onze winst zullen we moeten halen uit de stijging van abonnees en toeschouwers. Het ligt toch in onze bedoeling om elke thuiswedstrijd voor een nagenoeg vol huis te spelen. Daarvoor gaan we allerlei acties op touw zetten met de scholen, bedrijven en sportverenigingen in de regio Leuven." De zaal aan het Redingenhof werd gehuurd door de stad Leuven, die ze op haar beurt door verhuurde aan verscheidene sportclubs. Welk contract heeft Basket Groot Leuven nu met de SportPlaza ? "De stad Leuven huurt de zaal in de SportPlaza en wij huren op onze beurt van de stad", zegt de voorzitter daarover. "Hetzelfde principe en aan de zelfde voorwaarden als voordien in het Redingenhof. We moeten streven naar een wisselwerking met de uitbaters van de SportPlaza. Wij hebben hen nodig om te kunnen spelen en zij hebben ons nodig om hun zalen en cafés gevuld te krijgen. Na de moeilijke fusie tussen Leuven en Wilsele kunnen we met deze nieuwe zaal binnen de club eindelijk zeggen : laten we verdergaan !"Zaterdag speelt Leuven zijn eerste wedstrijd in het nagelnieuwe complex : tegen Antwerpen. door Matthias Stockmans'Dat is de enige spijtige kant aan de verhuis : we zijn ons thuisvoordeel kwijt.' (Wouter Dewilde)