Op welke Griekse spelers moeten we straks vooral letten ?

Nikolaos Dabizas : "Er schuilt veel talent in het Griekse team. Ik verwacht dat Yourkas Seitaridis en Giorgios Karagounis tot de uitblinkers kunnen behoren."
...

Nikolaos Dabizas : "Er schuilt veel talent in het Griekse team. Ik verwacht dat Yourkas Seitaridis en Giorgios Karagounis tot de uitblinkers kunnen behoren.""Het is zo moeilijk om voorspellingen te doen. Misschien ontpoppen we ons wel tot dé revelatie van het toernooi. Al denk ik persoonlijk dat die rol meer voor Denemarken is weggelegd. Ik zag de Denen aan het werk in een oefenwedstrijd : wat ze toen toonden, dat was behoorlijk indrukwekkend.""De verwachtingen liggen niet zo hoog. Dat heeft alles te maken met de groep waarin we werden ingedeeld. Zowel Portugal als Spanje behoren bij de absolute topfavorieten en ook Rusland is geen doetje. Overleven we de eerste ronde, dan zal iedereen dat als een bonus beschouwen.""Verrassend was vooral dat we groepswinnaar werden en daarbij Spanje naar de tweede plaats en de bijbehorende barragewedstrijden verwezen.""Het was misschien een gok, maar dan wel een gok die goed is uitgedraaid. Het voordeel is dat Rehhagel niets van het Griekse voetbal en de vele toestanden errond kent. Hij stond onder geen enkele invloed. De bondsocach deed gewoon wat hij dacht dat best was voor de ploeg. Ik kan alleen maar vaststellen dat de meeste van zijn beslissingen tot een goed resultaat hebben geleid. Dat we ons als groepswinnaar voor de eindronde van het EK plaatsten, spreekt wat dat betreft voor zich.""Dan toch nog eerder Frankrijk. Ze hebben de spelers, de ervaring en ook de ambitie nadat het WK in 2002 voor hen op een catastrofe uitdraaide. Voorts hou ik ook rekening met Italië en Engeland.""Volgens mij wel. En dan zeker de voetballers die in Engeland spelen, zoals ik bij Leicester. In de Premier League zijn er zoveel wedstrijden als gevolg van het aantal teams, met daarbovenop nog eens twee bekercompetities. Dan moeten velen er op de koop toe een portie Europees voetbal bij nemen. Wat het voor voetballers in Engeland extra moeilijk maakt, is het helse ritme in al die wedstrijden. Elke match is het negentig minuten non stop tot het uiterste gaan. Het valt geen seconde stil. Dan gaat het er in de Spaanse en Italiaanse competitie toch anders toe.""Het is een hele eer om voor je land te spelen. Natuurlijk groeit er een zekere sentimentele verbondenheid met je club. Zeker als je een aantal jaar bij dezelfde club blijft hangen. Maar tegenwoordig loopt de carrière van de meeste spelers langs verschillende clubs. Daardoor zwakt het clubgevoel af. Een dergelijk verschijnsel doet zich natuurlijk nooit voor bij je nationale ploeg."