'Crisis? Nee, Chris is hier nog niet.' Wie vorige week donderdag aanwezig was op de persconferentie van Hein Vanhaezebrouck moest niet lang doordenken om de kwinkslag te snappen. Chris verwijst in dit geval naar Chris Goossens, de clubdokter die mee overkomt van KV Oostende. Even daarvoor had Vanhaezebrouck met dichtgeknepen billen zitten kijken hoe Najar en Boeckx achter een grasmaaier liepen tijdens de opnames van een reclamecampagne voor sponsor Black & Decker. Ondanks alle mokerslagen die hij dit seizoen heeft moeten incasseren, verliest Vanhaezebrouck er zijn goede luim niet bij. Humor als wapen tegen verzuring. De 54-jarige West-Vlaming weet bovendien hoe hij de media moet bespelen. In tegenstelling tot zijn voorgangers Ariël Jacobs, Frankie Vercauteren en René Weiler reageert hij niet verkrampt of gepikeerd op doodnormale vragen van journalisten.
...

'Crisis? Nee, Chris is hier nog niet.' Wie vorige week donderdag aanwezig was op de persconferentie van Hein Vanhaezebrouck moest niet lang doordenken om de kwinkslag te snappen. Chris verwijst in dit geval naar Chris Goossens, de clubdokter die mee overkomt van KV Oostende. Even daarvoor had Vanhaezebrouck met dichtgeknepen billen zitten kijken hoe Najar en Boeckx achter een grasmaaier liepen tijdens de opnames van een reclamecampagne voor sponsor Black & Decker. Ondanks alle mokerslagen die hij dit seizoen heeft moeten incasseren, verliest Vanhaezebrouck er zijn goede luim niet bij. Humor als wapen tegen verzuring. De 54-jarige West-Vlaming weet bovendien hoe hij de media moet bespelen. In tegenstelling tot zijn voorgangers Ariël Jacobs, Frankie Vercauteren en René Weiler reageert hij niet verkrampt of gepikeerd op doodnormale vragen van journalisten. Nu en dan komt de oude, strijdvaardige Vanhaezebrouck weer aan de oppervlakte. De Vanhaezebrouck die geen schrik heeft om, wat in zijn ogen onrechtvaardig is, publiekelijk aan te klagen. Zo mondde een vraag over de defensieve kwetsbaarheid van zijn ploeg uit in een betoog over het gebruik van de Video Assistant Referee (VAR). Vanhaezebrouck verloor op geen enkel moment zijn script uit het oog. 'Iedereen heeft gezien dat het strafschop was tegen Gent', aldus Vanhaezebrouck. 'De mannen van de radio zeggen dat het strafschop is. De mannen van de televisie zeggen dat het strafschop is. De journalisten van de geschreven pers noemen het een strafschop. Zelfs de scheidsrechtersbaas vond het een strafschop. Behalve de man in het busje. Ik vond het ook vreemd dat er niet meteen een herhaling getoond werd van de fase. De regisseur zond de herhaling pas zes minuten later uit. Hoogst opmerkelijk toch...' Toch valt het veel mensen binnen de club op dat Vanhaezebrouck de voorbije maanden zijn toon heeft verzacht. In de weken na zijn aanstelling bij Anderlecht aarzelde hij niet om een speler door de mangel te halen. Nu bekritiseert hij nog zelden een van zijn jongens via de media. En als hij het doet, dan is het in bedekte termen. Vanhaezebrouck werd blijkbaar op de vingers getikt door Herman Van Holsbeeck, die hem vroeg om zijn communicatie naar de buitenwereld toe te polijsten. En is de wonderbaarlijke terugkeer van Olivier Deschacht in de A-kern niet hét bewijs dat Vanhaezebrouck zijn koppigheid aan de kant durft te zetten? Of is het plat opportunisme van een coach die beseft dat hij een extra verdediger kan gebruiken nu hij door heeft dat zijn charismatische leider Kara niet meteen inzetbaar is? Vanhaezebrouck ving hoe dan ook signalen op dat Ollie als een gek trainde en zich heel professioneel gedroeg. Met die positieve attitude wekte de veteraan onder de Belgische voetballers veel goodwill op bij de paars-witte coach. Al voelde Deschacht zich ietwat ongemakkelijk bij de hele situatie omdat hij de indruk had speelminuten af te nemen van een jeugdspeler. 'De sanctie van Deschacht was van onbepaalde duur. We waren dus niet van plan om hem levenslang bij de beloften te laten', aldus Vanhaezebrouck. 'Hij speelde zijn wedstrijden, was correct ten opzichte van de jonge gasten en volgde alles professioneel op. Na een gesprek binnen de club en met de spelersgroep vonden we dit het gepaste moment om hem er weer bij te nemen.' Bij Gent zullen ze wellicht vreemd hebben opgekeken bij de make-over van hun ex-coach. Daar herinneren ze zich hoe Vanhaezebrouck ongemeen hard kon zijn voor spelers én clubmedewerkers. Zo was hij heel spaarzaam met complimenten voor de terreinverzorgers. Na de match tegen Tottenham in Wembley wees hij er de greenkeepers fijntjes op dat er een hemelsbreed verschil was met het veld in de Ghelamco Arena. 'Ons terrein ligt er goed bij, maar geef mij toch maar een topveld als dat van Wembley.' Dat zou de boodschap geweest zijn. Goed wetende dat de middelen niet dezelfde zijn. Vanhaezebrouck deed het met voorbedachten rade: het is zijn manier om mensen te motiveren en scherp te houden. Het is ook een uitsmijter van zijn karakter. Vanhaezebrouck is een controlefreak en bulkt van het zelfvertrouwen. Hij zou liever met zijn ideeën sterven dan zijn visie over voetbal te verloochenen. Hij is gepassioneerd door en geïnteresseerd in alles wat van ver of dichtbij met voetbal te maken heeft. Hij heeft zich zodanig verdiept in de trainingsleer dat hij een aardig woordje kan meespreken met echte specialisten. Op Neerpede weten ze ook al langer dan vandaag dat hij een fanatiek gebruiker is van de gps-tracker en andere nieuwe technologieën. Nu moet hij de volledige spelersgroep zien mee te krijgen. Zijn eindeloze videoanalyses worden niet door iedereen gesmaakt. Net als zijn gewoonte om trainingen te laten uitlopen. Spelers hebben in het algemeen liever intensieve trainingen van anderhalf uur dan sessies van drie uur waar ze te veel stil moeten staan. Met zijn toewijding voor de jeugd van Anderlecht scoorde Vanhaezebrouck wel punten. De manier waarop hij met jongeren omgaat is een verademing in vergelijking met René Weiler, John van den Brom en zelfs Besnik Hasi. Vanhaezebrouck mist zelden een thuiswedstrijd van de beloften en komt zelfs kijken op verplaatsing. Hij vertrekt nooit voor het laatste fluitsignaal en slaat achteraf vaak een praatje met coach Emilio Ferrera, met wie hij de laatste maanden een solide werkrelatie heeft opgebouwd. Het is dus geen toeval dat Vanhaezebrouck in december inging op de vraag van Van Holsbeeck om het goede werk van Emilio Ferrera te beklemtonen. De tegenkanting op Neerpede was zo groot dat de voormalige general manager van RSCA de positie van Ferrera binnen de club wilde consolideren. Los van zijn beweegredenen is het de verdienste van Vanhaezebrouck dat hij jonkies als Sambi Lokonga, Amuzu, Saelemaekers, Dante, Kayembe en Azevedo een kans gaf - vorig seizoen waren die jongens voor Weiler niet eens goed genoeg om mee te trainen of op de bank te zitten. Enerzijds was Vanhaezebrouck niet helemaal tevreden over sommige spelers van de A-kern. Anderzijds kwam hij tot de vaststelling dat er bij jeugd van Anderlecht veel meer kwaliteit rondloopt dan bij Gent of Kortrijk. De reputatie dat de coach geen affiniteit heeft met jeugdspelers mag dus de prullenmand in. Al was de penibele situatie van de Brusselaars - een piepkleine kern, veel blessures, tegenvallende resultaten - een perfecte voedingsbodem om jongeren te kweken. 'Ik val wellicht in herhaling, maar de kern zit met een serieus onevenwicht. En ik mis een halve ploeg. Belangrijke spelers met leiderschap, scorend vermogen en ervaring. Elke play-off 1-ploeg, ook Club Brugge, zou in de problemen komen mocht het een half team missen.' Net als bij de andere Belgische clubs ontbreekt het Anderlecht momenteel aan een herkenbare strategie om de jeugd op een systematische manier te laten doorstromen. Het is dus geen verrassing dat de nieuwe directie al meermaals de ambitie uitsprak om de jeugdwerking te herwaarderen. Op Neerpede hoeden ze zich echter voor overdreven enthousiasme. Een aantal jaar geleden hadden ze bij wijze van spreken de beste jeugdopleiding van Europa. De U19 schakelden in de Youth League Barcelona en Porto uit om uiteindelijk te stranden in de halve finales van de 'baby Champions League'. Van de basisspelers van toen - denk maar aan Svilar, Lukebakio, Kawaya, Matthys, Bastien, Bourard, Omeonga, Faes, Leya Iseka - schiet er op Anderlecht niemand meer over. Ze werden een voor een aan de kant geschoven, maar een deel van hen vormt nu wel de ruggengraat van de Belgische U21. Met de overwinning op Charleroi bouwde Vanhaezebrouck net op tijd extra krediet op tegenover zijn nieuwe bazen. In de wandelgangen dook plots de naam van Francky Dury op. Een speling van het lot zal het niet geweest zijn. Van Holsbeeck is een diehardfan van Vanhaezebrouck terwijl Marc Coucke dat veel minder is. Toch kreeg de coach van paars-wit voor de verplaatsing naar Mambourg van de tandem Coucke - Devroe de garantie dat de samenwerking wordt verlengd. 'Ik denk dat het duidelijk is dat we samen verder willen gaan', vertelde Vanhaezebrouck aan Sporza. 'We zijn al bezig met stappen te zetten richting volgend seizoen. Alle geruchten mogen dus opnieuw de kast in. Ik blijf bij Anderlecht. In voetbal weet je natuurlijk nooit, maar ik verwacht nu niet dat er iets zal veranderen aan mijn positie.' In het Zwitserse voetbalprogramma Heimspiel hing René Weiler onlangs geen al te fraai beeld op van het werkklimaat op Anderlecht. 'Ik zou graag terugkeren in het voetbal. Maar liefst in een club waar mensen met elkaar samenwerken en waar er een project is.' Binnen precies een week, na de clash tegen Club Brugge en de altijd beladen clásico in Luik, zullen we weten hoe stevig Vanhaezebrouck echt in het zadel zit.