Eén fase tegen Standard illustreerde perfect de offensieve manco's van Anderlecht. Diep in blessuretijd trokken Michel Vlap, Francis Amuzu, Alexis Saelemaekers, Albert Sambi Lokonga en Isaac Kiese Thelin zich op gang voor een zoveelste counter. De weg naar doel lag helemaal open, de bal werd richting Arnaud Bodart gezogen door de honderden opgefokte supporters achter het doel, maar Sambi Lokonga kapte naar binnen en verslikte zich vervolgens in zijn dribbel. Weg kans en het bleef 1-0.
...

Eén fase tegen Standard illustreerde perfect de offensieve manco's van Anderlecht. Diep in blessuretijd trokken Michel Vlap, Francis Amuzu, Alexis Saelemaekers, Albert Sambi Lokonga en Isaac Kiese Thelin zich op gang voor een zoveelste counter. De weg naar doel lag helemaal open, de bal werd richting Arnaud Bodart gezogen door de honderden opgefokte supporters achter het doel, maar Sambi Lokonga kapte naar binnen en verslikte zich vervolgens in zijn dribbel. Weg kans en het bleef 1-0. Tijdens de open training in het Lotto Park enkele dagen daarvoor was ook gebleken dat het angstzweet uitbreekt bij de aanvallende spelers wanneer ze naar doel moeten trappen. Tijdens een van de schietoefeningen, waarbij assistent-trainers Pär Zetterberg en Floribert Ngalula om beurten de bal aflegden, kregen de toeschouwers vooral een aaneenschakeling van slappe afstandsschoten te zien. Er steeg dus meteen gejoel uit vanop de tribunes toen Jérémy Doku met een strak schot de bal in de kruising joeg. Eind juni was Michael Verschueren al tot de conclusie gekomen dat Anderlecht offensieve slagkracht miste voor het voetbal van Vincent Kompany en de openstaande vacatures wilde hij opvullen met een aantal grote namen. 'We zijn heel doelgericht een aantal dossiers aan het losbreken en ik denk dat we er bijna zijn', liet Verschueren toen weten. En de sportief directeur kwam zijn belofte na. In juli werd Samir Nasri aangetrokken en in augustus werden achtereenvolgens Kemar Roofe en Nacer Chadli aan de kern toegevoegd. Gek genoeg was er van de aankoop van een diepte spits op dat moment nog geen sprake. De enige overgebleven volbloed nummer negen was... Thelin. Op het vlak van luisterbereidheid en werkethiek komen weinig spelers in de buurt van de Zweedse spits, zo wordt op Neerpede gezegd. Dat bleek andermaal toen hij enkele weken geleden op vrijwillige basis met de beloften meespeelde in een oefenmatch tegen Turnhout en zijn doelpunt meepikte. Maar hij is té braaf en is al helemaal geen killer. Kortom: Thelin was zeker niet de spits die Anderlecht naar een hoger niveau zou tillen. De toptransfer van Chadli was voor Marc Coucke de aanleiding om op 11 augustus via Twitter het einde van de transferactiviteiten aan inkomende zijde aan te kondigen. Maar na de nederlaag in Genk en een tussentijdse balans van 2 op 15 veranderde plots het discours bij Anderlecht. 'Een extra aanvaller kan nuttig zijn, maar dat zal ook afhangen van wie nog vertrekt', liet Verschueren zich ontvallen in Het Nieuwsblad. 'Met zeven nieuwkomers hebben we eigenlijk genoeg om wedstrijden te winnen. Er is véél kritiek dat we geen spits hebben, maar in dit systeem moeten Vlap en Verschaeren ook in scoringspositie komen. Het is dus niet zeker dat er iemand bijkomt.' Door onvoorziene omstandigheden moest Verschueren zijn plannen herzien. En dat had alles te maken met de lichamelijke toestand van Roofe. Een paar dagen voor de match tegen Standard werd de spits alleen in de gym gespot terwijl hij met gewichten aan het sjouwen was. Toen er geïnformeerd werd naar de situatie van de Engelsman kon er geen datum geplakt worden op een eventuele terugkeer. Sinds zijn aankomst in Brussel begin augustus trainde Roofe nog niet mee met de rest van de groep en een terugkeer op het trainingsveld is blijkbaar nog niet voor meteen. Wanneer hij effectief zal kunnen spelen, weet niemand op Anderlecht. En dat geldt ook voor Landry Dimata, die in augustus een tijdlang in het Franse Clairefontaine verbleef om te revalideren. Alessandro Schoenmakers, de fysiektrainer die in februari meekwam met Fred Rutten en in het tussenseizoen naar Ajax verhuisde, maakte zich sterk dat hij Dimata fit zou krijgen voor de play-offs, maar zijn prognose bleek achteraf gezien veel te optimistisch. Intern kwamen sommige mensen tot de conclusie dat het gestel van Dimata de zware revalidatie nog niet aankon. De langdurige afwezigheid van Roofe en Dimata verplichtte Verschueren om net voor het weekend een versnelling hoger te schakelen in de zoektocht naar een nieuwe aanvaller. Het speurwerk leek uit te monden in de komst van Galatasarayspits Mbaye Diagne, maar die koos uiteindelijk voor Club Brugge. Een uppercut die mogelijk even zal blijven nazinderen bij Anderlecht. In het gedachtegoed van Kompany moet het management eerst op Neerpede rondkijken wat er voorhanden is voor het overgaat tot een aankoop, maar de spitspositie is al jaren een probleem bij de jeugd. Tegen Standard stonden met Killian Sardella, Sieben Dewaele, Francis Amuzu, Albert Sambi Lokonga, Yari Verschaeren en Alexis Saelemaekers zes jongens uit de eigen opleiding tegelijk op het veld, maar geen van hen werd als spits opgeleid. Romelu Lukaku is de enige spits die van de band rolde op Neerpede en die een basisplaats kon veroveren bij de A-ploeg. Aan de Neerpedestraat beginnen ze in te zien dat het een acuut probleem is geworden bij veel jeugdploegen. Alle hoop is nu gevestigd op Mario Stroeykens, die eind deze maand vijftien jaar wordt en zich engageerde om zijn eerste profcontract te tekenen op Anderlecht. Stroeykens proefde in augustus op de Otten Cup in Eindhoven voor het eerst van voetbal met de U21 en het bestuur is aan het pushen om hem sneller in het team van Craig Bellamy te integreren. Al gaan er ook stemmen op om hem niet meteen te verbranden. Scoren is al jaren een probleem bij Anderlecht ( zie kader). Simon Davies probeerde zichzelf na de match tegen Standard moed in te spreken door te beweren dat ze het ook zouden redden zonder bijkomende offensieve versterking. Maar hij zal wellicht beseffen dat het team heel het seizoen met losse flodders zal blijven schieten zolang er geen vlot scorende spits opstaat. Paradoxaal genoeg pakte Anderlecht tegen Standard zijn eerste zege van het seizoen in een wedstrijd waarin het voetbal minder imponerend was dan de voorbije weken. Toen controleerden ze de matchen gedurende lange periodes en werden de kansen niet afgemaakt. 'Ik ben heel blij voor de fans en de spelers, maar een opluchting wil ik dit niet noemen', aldus Davies. 'We speelden niet zo goed als in de voorbije wedstrijden, maar we halen er eindelijk eens een driepunter uit. Iets wat we vroeger konden pakken want we waren nooit zo slecht als sommigen beweerden. Vanavond heb ik wel een ding ontdekt: mijn spelers zijn niet alleen goede voetballers, maar ze willen ook vechten voor deze club.' Het is afwachten hoeveel tijd key players Chadli en Nasri nog nodig zullen hebben om echt hun stempel te drukken op het offensieve compartiment. Hun inbreng bleef tot nu toe beperkt tot een assist en een doelpunt omdat ze op dit moment nog te snel op hun adem trappen. Chadli kon nog geen match volmaken en Nasri was in de vijf duels die hij speelde vaak lange periodes afwezig. En ze zijn niet de enigen die met ongemakken kampten: tegen Genk moest Philippe Sandler eraf met krampen, werd Kompany geveld met een hamstringblessure en in de aanloop naar de clásico liep Marco Kana een spierscheur op van vier centimeter. Vooral het uitvallen van Kana riep vragen op aangezien hij nooit eerder geblesseerd raakte. De uitspraken van Sebastiaan Bornauw - 'Anderlecht heeft een fysiek probleem' - lijken de theorie te staven dat er nog rek zit op de conditionele opbouw van de ploeg.