Alsof er helemaal niets was gebeurd, droeg Sérgio Conceição afgelopen vrijdag op het veld van Sporting Charleroi weer de aanvoerdersband van Standard. Geen club in dit land die weet hoe er met ontspoorde vedetten moet worden omgegaan. Toen Conceição vorige week in de bekerwedstrijd tegen Zulte Waregem compleet door het lint ging, paste er eigenlijk maar één sanctie : hij moest door zijn club onmiddellijk geschorst worden. In plaats daarvan probeerde Standard zich verontwaardigd te tonen, maar dat wilde niet zo best lukken. Eén dag later kreeg de Portugese virtuoos dan een boete maar op training werd hij door iedereen weer liefd...

Alsof er helemaal niets was gebeurd, droeg Sérgio Conceição afgelopen vrijdag op het veld van Sporting Charleroi weer de aanvoerdersband van Standard. Geen club in dit land die weet hoe er met ontspoorde vedetten moet worden omgegaan. Toen Conceição vorige week in de bekerwedstrijd tegen Zulte Waregem compleet door het lint ging, paste er eigenlijk maar één sanctie : hij moest door zijn club onmiddellijk geschorst worden. In plaats daarvan probeerde Standard zich verontwaardigd te tonen, maar dat wilde niet zo best lukken. Eén dag later kreeg de Portugese virtuoos dan een boete maar op training werd hij door iedereen weer liefdevol in de armen gesloten. Op dat moment maakte assistent-trainer Stéphane Demol de uitschuiver van zijn carrière : omdat er geen doden waren gevallen, vond hij dat twee speeldagen schorsing volstond. Hij voegde eraan toe dat Conceiçãos shirt door de wind in het gezicht van de scheidsrechter was gevlogen. Je houdt het echt niet voor mogelijk dat een trainer die in een club een voorbeeldfunctie hoort te hebben zich op zo'n manier ridiculiseert. Toen Demol met enige vertraging tot het inzicht kwam dat zijn reactie niet erg gelukkig was, maakte hij het in een poging om zijn gezicht te redden nog veel erger : het was allemaal als een grap bedoeld. Tja, met een voetballer die spuwt naar een tegenstander en handtastelijk wordt tegenover de scheidsrechter, mag er inderdaad gelachen worden. Zo bevorder je het imago van je sport. En dat is uiteindelijk ook de taak van iemand die wordt genoemd als toekomstig assistent-bondscoach en als dusdanig de vertegenwoordiger kan worden van een federatie die graag praat over fair play. Sérgio Conceição is met zijn niet te controleren driften al langer een tijdbom. Met die grillen wordt wel degelijk rekening gehouden. Zeker in een seizoen waarin Standard, klagend en zagend als een verwende puber, geregeld laat horen zich vaak benadeeld te voelen door de scheidsrechters. Zelfs Michel Preud'homme, die eigenlijk in deze vulkanische omgeving de rust dient te bewaren, wil al eens de pedalen verliezen als het over de arbitrage gaat. Het brandende verlangen naar de titel heeft ieder gevoel voor objectiviteit uit Sclessin verdreven. Het gesakker over de leiding dringt onbewust tot de arbiters door. Het zorgt er op een bepaald moment voor dat Conceição net iets meer mag dan een ander. Op den duur geeft dat de Portugees een gevoel van onaantastbaarheid en onsterfelijkheid. Natuurlijk mag dat geen vrijgeleide zijn om zich compleet te vergalopperen. Niettemin is enige bezinning ook bij de scheidsrechters aangewezen. Opvallend in dit land is dat spelers vooral verbaal steeds meer mogen en de sfeer ook daardoor steeds giftiger en grimmiger wordt. In het buitenland is er wat dat betreft een veel grotere kordaatheid. Ook van de kant van de clubs. De Waregemse trainer Francky Dury is een man die streeft naar de schoonheid van het voetbal. Het valt te hopen dat hij daar ook op andere terreinen over waakt. En Stijn Meert binnenskamer fors heeft aangepakt. Ook trainers zijn mee verantwoordelijk voor het gedrag van hun spelers. Machtelozer dan Dominique D'Onofrio kan je wat dat betreft niet zijn : de trainer van Standard heeft zijn aanvoerder, die aan zijn Belgische episode begon met een rode kaart op Cercle Brugge, duidelijk niet onder controle. jACQUES SYS