Sinds maandag 1 augustus mogen transfers op de wielermarkt officieel wereldkundig worden gemaakt. Een naam die de komende weken veelvuldig door de berichtenmolen zal draaien, is GreenEDGE, de werktitel van een nieuwe Australische ploeg, die voor volgend seizoen gebrand ligt op een stek in de UCI WorldTour.
...

Sinds maandag 1 augustus mogen transfers op de wielermarkt officieel wereldkundig worden gemaakt. Een naam die de komende weken veelvuldig door de berichtenmolen zal draaien, is GreenEDGE, de werktitel van een nieuwe Australische ploeg, die voor volgend seizoen gebrand ligt op een stek in de UCI WorldTour. Van alle landen in de top tien van de UCI-stand is Australië het enige dat nog nooit een eersteklasseteam in stelling bracht. Meermaals werd de voorbije jaren door onze tegenvoeters een ambitieus wielerproject aangekondigd. Na de Tour van 2007 bijvoorbeeld, toen Cadel Evans als eerste Australiër op het eindpodium stond. Vorig jaar opnieuw, onder de vlag van Pegasus, met Hendrik Redant als ploegleider. Maar iedere keer gingen die teams op de fles nog voor ze in koers kwamen. Begrijpelijk dus dat het peloton ook GreenEDGE met het nodige wantrouwen onthaalde. Zoals in het geval van Leopard slaat de ploegnaam slechts op de managementstructuur en niet op een verkoopbaar product of sponsorend bedrijf. Vandaar rees meteen de vraag waar de financiën vandaan komen. Vorige week kwam daar nog de mededeling bovenop dat de CEO van het team, voormalig olympisch kampioen roeien Mike McKay, het schip alweer had verlaten. McKay was nog geen drie maanden aan de slag bij GreenEDGE. Toch is de kans reëel dat deze nieuwe Australische profploeg volgend jaar als WorldTourteam aan de start staat van de Ronde van Frankrijk. De eerste Australische Tourzege van Cadel Evans komt daarbij als een geschenk uit de hemel. Nooit eerder was de wielersport down-under zo populair en dus het sponsorklimaat zo gunstig. Zelfs als er geen titelsponsor toehapt - wat ook de Luxemburgers van Leopard overkwam - kan GreenEDGE van de grond komen. De drijvende kracht achter de ploeg heeft immers zelf miljoenen op overschot. Gerry Ryan, zo heet de Abramovitsj in kwestie. Ryan richtte in 1975 Jayco op, een succesvol familiebedrijf dat caravans en campers verkoopt en twee decennia ervaring heeft als sponsor van wielerraces en (bescheiden) teams. Om alle scepsis de wereld uit te helpen nodigde het team tijdens de voorbije Tour de pers uit voor een kijkje in de rennersbus. De omvang en luxueuze uitvoering van het voertuig lieten niets aan de verbeelding over. GreenEDGE wil meteen aan de top meedraaien. Driekwart van de renners die volgend seizoen in de bus mogen plaatsnemen, zullen Australiërs zijn. Daarmee wordt GreenEDGE - na Astana (Kazachstan), Katusha (Rusland) en Sky (Verenigd Koninkrijk) - de volgende in de steeds langere rij ploegen met tentakels in een nationale federatie. GreenEDGE maakt er een erezaak van om geen renners weg te kopen die nog onder contract liggen. Evans, die nog van BMC is, komt dus niet in aanmerking. Bekende namen die wel al aan de ploeg gelinkt werden, zijn de winnaar van Milaan-Sanremo Matthew Goss, oudgedienden Robbie McEwen en Stuart O'Grady, ronderenners Richie Porte en Matthew Lloyd, de Australische kampioen Jack Bobridge en de Nederlanders Sebastian Langeveld en Pieter Weening. door benedict vanclooster