Een nieuwe zwarte pagina in het geschiedenisboek van het Belgische voetbal: hooliganisme in Limburg. De laatste regio waar je het zou verwachten, maar de politie achtte de situatie zo explosief dat scheidsrechter Visser verplicht werd de derby tussen STVV en KRC Genk kort voor tijd af te breken.

Toen Stayen nog Staaien was, werden niet alleen de bezoekende spelers maar ook journalisten geregeld geïntimideerd. Het liep echter nooit uit de hand. Zaterdag was anders. Bij een 0-3-achterstand dacht de plaatselijke aanhang dat de tijd rijp was om de poppen aan het dansen te brengen. Niet de eigen spelers, die er niets van bakten, werden (verbaal) aangepakt, maar de tegenstanders (fysiek). Doelman Coucke werd tot schietschijf gebombardeerd en de referee kon de partij alleen maar stopzetten.

Na ruim een kwartier kon er weer min of meer gevoetbald worden en plots kantelde de partij compleet. STVV kwam zowaar tot 3-3 terug. Het signaal voor de Genkse fans om zich te roeren en een uitvlucht te zoeken uit het glazen hok waarin ze waren ondergebracht.

Voetbalsupporters horen niet in een kooi thuis en hen achter tralies of glas stoppen, is een provocatie. Wie bang is dat het uit de hand loopt, moet beide harde kernen opsluiten. En als de vrees zo groot is dat ze achter slot en grendel thuishoren, wordt de bezoekers beter de toegang tot het stadion ontzegd. Zoals de burgemeester van Enschede besliste bij het Europese duel tussen AZ en Antwerp. In Nederland mogen de aanhang van Ajax en Feyenoord al jaren de klassieker niet meer bijwonen in het bezoekende vak.

De aanhang van de landskampioen veroorzaakte het voortijdige einde van de partij en is dus geenszins schuldvrij. Maar de achterban van de Kanaries ging als eerste in de fout. Zij waren verantwoordelijk voor de eerste onderbreking van de burenruzie en gaan dus ook absoluut niet vrijuit.

Meer zelfs, het is best mogelijk dat hun wangedrag voor de ommekeer zorgde en de thuisclub weer in de wedstrijd bracht. Voetbal is een spel van twee helften, zeggen de Engelsen om aan te geven dat na de rust het spelbeeld totaal kan omslaan. Op Stayen was zaterdag sprake van een match met drie helften (ook al lijkt dat wiskundig niet helemaal correct). De rust zorgde niet voor een ommezwaai, maar de tweede langdurige onderbreking wel.

De bezoekende fans zijn verantwoordelijk voor het voortijdig afbreken van de wedstrijd en de thuisaanhang voor de langdurige onderbreking van de partij. De conclusie lijkt dus vrij simpel: de twee clubs zijn in de fout gegaan. In dat geval volgt er voor beide een aftrek van twee punten en moet het duel overgespeeld worden achter gesloten deuren. KRC Genk stelt dat de thuisploeg begon, maar dat is een uitleg van de speelplaats: 'Meester, het is zijn/haar schuld'. Het is niet omdat de Truienaars uit de bocht gingen dat de buren dat kwalijke voorbeeld mochten volgen.

STVV pleit dat het niet verantwoordelijk was voor het feit dat de match niet kon worden volgemaakt, maar zover had het eigenlijk niet mogen komen. Als geel-blauw vrijuit gaat, betekent dat een vrijgeleide voor alle supportersgroepen om zich bij een tegenvallende gang van zaken op het veld te misdragen in de hoop dat de partij wordt stilgelegd en het spelbeeld nadien op z'n kop gezet.

De voorziene sancties volstaan echter niet. De voetbalbond en de Pro League moeten doortastender optreden. Als de herrie zo groot is dat een wedstrijd minutenlang moet stilgelegd worden, moet er meteen afgefloten worden. Doelmannen moeten niet met de daver op het lijf keepen.

Met twee minpunten en het opnieuw spelen van de derby komen beide clubs er nog genadig van af. Eigenlijk verdienen ze allebei nul punten: NUL. Alle supporters zeggen, niet zonder reden, dat zij de club zijn. Dat de spelers, trainers en bestuursleden komen en gaan en dat zij alleen blijven. Hun wangedrag moet dan ook hard gestraft worden en voor hen is niets ergers dan puntenverlies. Het zou meteen ook een signaal zijn dat wangedrag nooit een positief resultaat kan hebben. Om die reden moet ook Charleroi de wedstrijd op Standard verliezen.

Een nieuwe zwarte pagina in het geschiedenisboek van het Belgische voetbal: hooliganisme in Limburg. De laatste regio waar je het zou verwachten, maar de politie achtte de situatie zo explosief dat scheidsrechter Visser verplicht werd de derby tussen STVV en KRC Genk kort voor tijd af te breken. Toen Stayen nog Staaien was, werden niet alleen de bezoekende spelers maar ook journalisten geregeld geïntimideerd. Het liep echter nooit uit de hand. Zaterdag was anders. Bij een 0-3-achterstand dacht de plaatselijke aanhang dat de tijd rijp was om de poppen aan het dansen te brengen. Niet de eigen spelers, die er niets van bakten, werden (verbaal) aangepakt, maar de tegenstanders (fysiek). Doelman Coucke werd tot schietschijf gebombardeerd en de referee kon de partij alleen maar stopzetten. Na ruim een kwartier kon er weer min of meer gevoetbald worden en plots kantelde de partij compleet. STVV kwam zowaar tot 3-3 terug. Het signaal voor de Genkse fans om zich te roeren en een uitvlucht te zoeken uit het glazen hok waarin ze waren ondergebracht. Voetbalsupporters horen niet in een kooi thuis en hen achter tralies of glas stoppen, is een provocatie. Wie bang is dat het uit de hand loopt, moet beide harde kernen opsluiten. En als de vrees zo groot is dat ze achter slot en grendel thuishoren, wordt de bezoekers beter de toegang tot het stadion ontzegd. Zoals de burgemeester van Enschede besliste bij het Europese duel tussen AZ en Antwerp. In Nederland mogen de aanhang van Ajax en Feyenoord al jaren de klassieker niet meer bijwonen in het bezoekende vak. De aanhang van de landskampioen veroorzaakte het voortijdige einde van de partij en is dus geenszins schuldvrij. Maar de achterban van de Kanaries ging als eerste in de fout. Zij waren verantwoordelijk voor de eerste onderbreking van de burenruzie en gaan dus ook absoluut niet vrijuit. Meer zelfs, het is best mogelijk dat hun wangedrag voor de ommekeer zorgde en de thuisclub weer in de wedstrijd bracht. Voetbal is een spel van twee helften, zeggen de Engelsen om aan te geven dat na de rust het spelbeeld totaal kan omslaan. Op Stayen was zaterdag sprake van een match met drie helften (ook al lijkt dat wiskundig niet helemaal correct). De rust zorgde niet voor een ommezwaai, maar de tweede langdurige onderbreking wel. De bezoekende fans zijn verantwoordelijk voor het voortijdig afbreken van de wedstrijd en de thuisaanhang voor de langdurige onderbreking van de partij. De conclusie lijkt dus vrij simpel: de twee clubs zijn in de fout gegaan. In dat geval volgt er voor beide een aftrek van twee punten en moet het duel overgespeeld worden achter gesloten deuren. KRC Genk stelt dat de thuisploeg begon, maar dat is een uitleg van de speelplaats: 'Meester, het is zijn/haar schuld'. Het is niet omdat de Truienaars uit de bocht gingen dat de buren dat kwalijke voorbeeld mochten volgen. STVV pleit dat het niet verantwoordelijk was voor het feit dat de match niet kon worden volgemaakt, maar zover had het eigenlijk niet mogen komen. Als geel-blauw vrijuit gaat, betekent dat een vrijgeleide voor alle supportersgroepen om zich bij een tegenvallende gang van zaken op het veld te misdragen in de hoop dat de partij wordt stilgelegd en het spelbeeld nadien op z'n kop gezet. De voorziene sancties volstaan echter niet. De voetbalbond en de Pro League moeten doortastender optreden. Als de herrie zo groot is dat een wedstrijd minutenlang moet stilgelegd worden, moet er meteen afgefloten worden. Doelmannen moeten niet met de daver op het lijf keepen. Met twee minpunten en het opnieuw spelen van de derby komen beide clubs er nog genadig van af. Eigenlijk verdienen ze allebei nul punten: NUL. Alle supporters zeggen, niet zonder reden, dat zij de club zijn. Dat de spelers, trainers en bestuursleden komen en gaan en dat zij alleen blijven. Hun wangedrag moet dan ook hard gestraft worden en voor hen is niets ergers dan puntenverlies. Het zou meteen ook een signaal zijn dat wangedrag nooit een positief resultaat kan hebben. Om die reden moet ook Charleroi de wedstrijd op Standard verliezen.