Handen als kolenschoppen had De Bree, en het lichaam van een reus. Twee eigenschappen waar een doelman van profiteert en die hij gretig aanwendde om zijn doel en bij uitbreiding het hele strafschopgebied schoon te houden. Pech voor wie zich daar toch op eigen risico waagde. De Joegoslavische spits Sead Susic van Club Luik bijvoorbeeld. Die ergerde zich zo omdat De Bree hem bij het chargeren omvergelopen had dat hij met een beschuldigende vinger naar de Nederlander wees. Die aarzelde niet en beet prompt in Susics wijsvinger. Achteraf gaf hij als verklaring dat hij de bekoring niet had kunnen weerstaan.
...

Handen als kolenschoppen had De Bree, en het lichaam van een reus. Twee eigenschappen waar een doelman van profiteert en die hij gretig aanwendde om zijn doel en bij uitbreiding het hele strafschopgebied schoon te houden. Pech voor wie zich daar toch op eigen risico waagde. De Joegoslavische spits Sead Susic van Club Luik bijvoorbeeld. Die ergerde zich zo omdat De Bree hem bij het chargeren omvergelopen had dat hij met een beschuldigende vinger naar de Nederlander wees. Die aarzelde niet en beet prompt in Susics wijsvinger. Achteraf gaf hij als verklaring dat hij de bekoring niet had kunnen weerstaan. De Bree belandde in 1972 op zijn 28e in België vanuit Nederland, waar hij het doel verdedigd had van NEC Nijmegen. Eerste halte was Racing White uit Woluwe. Als rechtgeaard Nederlander hapte hij pas toe toen de Brusselse club hem 90.000 Belgische franken (nu 2250 euro) in plaats van de eerder voorgestelde 70.000 frank toezegde. Omdat de club, een paar weken eerder als vierde geëindigd, ambitie toonde, stemde men met de eis van De Bree in. Een goeie beslissing, want na de fusie met Daring Molenbeek hielp De Bree het nieuwbakken RWDM in 1975 aan de landstitel en haalde net voor zijn vertrek in 1977 zelfs de halve finales van de UEFA Cup tegen Athletic Bilbao. In 1977 verhuisde de doelman naar het stadion van aartsvijand Anderlecht, amper een paar kilometer verder, omdat Anderlechttrainer Raymond Goethals gek was van hem. Het werd een geslaagd huwelijk, meteen won De Bree met paars-wit de Europabaker voor bekerwinnaars in 1978 in Parijs tegen Austria Wenen (4-0). Niet dat De Bree in topvorm was: een paar weken eerder had hij een verkeersongeval gehad. Alleen vond Raimundo 'dat je beter een De Bree op één been in doel had staan dan een andere keeper op twee benen'. Het vertrouwen van de coach zette zich over op de doelman, die in Kraainem een dancing ging uitbaten: de Number One. Hij stond er zelf al eens tot nachtelijke uren achter de toog om er met supporters te keuvelen. En wanneer de buitenwippers problemen hadden met moeilijke klanten, zette hij die zelf hardhandig aan de deur. Tot hij na de overname van een ander etablissement, de Palm Beach in Kobbegem, een pistool tegen het hoofd gericht kreeg. Dat was er nu net iets te veel aan, zelfs voor een De Bree. Na Anderlecht trok De Bree nog naar Winterslag en Beerschot, om op zijn 39e de handschoenen aan de haak te hangen. Heel zijn carrière was hij een meester op hoge ballen. 'Na de wedstrijd hoefden we onze haren niet te kammen, want kopduels hoefden we niet meer aan te gaan', vertelt ploegmaat Gille Van Binst over die tijd. 'De Bree heerste in de lucht.' De Nederlander nam ook altijd een plastic flesje gevuld met water mee op het veld. Eén keer wisten de supporters tijdens een thuiswedstrijd tegen Beringen niet wat ze zagen toen De Bree na de rust als een dolleman achter Van Binst aanliep, over heel het veld. De doelman had een slok van zijn flesje genomen, waar Van Binst azijn in plaats van water had in gedaan. Gelukkig stond het al 3-0. Een ander sterk punt waren zijn uitgooien die altijd op de millimeter belandden waar hij ze naartoe mikte, vaak over de middenlijn. Na zijn spelersloopbaan werd De Bree keepertrainer bij Beveren, Anderlecht en AA Gent, terwijl hij graag deelnam aan de jeugdstages van Johan Boskamp,zijn vroegere ploegmaat bij RWDM, die hij ook vergezelde op een paar van diens buitenlandse expedities. Na zijn pensioen aan de Belgische kust verhuisde de Nederlander de afgelopen jaren naar het Oostenrijk van zijn vriendin Marina.Van Binst had hem er onlangs nog aan de lijn, maar De Bree kon nog amper praten door de keelkanker die hem, in tegenstelling tot de tegenstanders op het veld, definitief kon vloeren. DOOR BRUNO GOVERS - FOTO BELGAIMAGE