maandag 27/05 : Vakantieplannen & Rednic

Brussel-Zuid, 9.30 uur. Jonge Rode Duivels struinen in trosjes langs de winkels in het Brusselse station. Iets verderop laat Johan Walem, coach van de Belgische belofteploeg, zich een dvd aanpraten. Dennis Praet zit dan weer geduldig te wachten tegen een muurtje, samen met enkele ploegmaats. Het moge duidelijk zijn dat het een lang seizoen is geweest voor de Duivels die tot op het einde van de play-offs mee naar de titel hebben gedongen.
...

Brussel-Zuid, 9.30 uur. Jonge Rode Duivels struinen in trosjes langs de winkels in het Brusselse station. Iets verderop laat Johan Walem, coach van de Belgische belofteploeg, zich een dvd aanpraten. Dennis Praet zit dan weer geduldig te wachten tegen een muurtje, samen met enkele ploegmaats. Het moge duidelijk zijn dat het een lang seizoen is geweest voor de Duivels die tot op het einde van de play-offs mee naar de titel hebben gedongen. Het prestigieuze toernooi van Toulon - waar onder anderen Alan Shearer, Zinédine Zidane en Cristiano Ronaldo ooit gespeeld hebben - is de laatste hindernis alvorens ook de meest getalenteerde jonkies van het land op vakantie mogen vertrekken. Paul-José Mpoku vertrekt samen met zijn vrouw naar Orlando, voor een bezoekje aan Mickey Mouse en de gigantische shopping malls. Dennis Praet is vast van plan de Big Apple onveilig te maken, terwijl het olijke duo Bryan Verboom en Massimo Bruno zich gaat amuseren aan de Turkse Rivièra. Ze staan met een twintigkoppige selectie klaar voor vertrek in Brussel. Eerste doelman Koen Casteels zal zich pas woensdagavond bij de groep voegen. Hoffenheim wilde nog een beroep doen op de diensten van de 1m96 lange keeper voor het dubbele duel tegen Kaiserslautern. Nathan Kabasélé - die zonder al te veel succes van Anderlecht naar Torino verkaste - komt donderdag naar Toulon afgezakt, nadat hij zich met de U19 trachtte te kwalificeren voor het EK, wedstrijd die overigens met 0-2 verloren ging tegen Georgië. Er zijn ook een aantal definitieve afvallers: Maxime Lestienne en Thorgan Hazard werden opgeroepen bij de grote jongens, Laurens De Bock viel geblesseerd uit en Hannes Van der Bruggen is onbeschikbaar na een operatie aan de wijsheidstanden. De Standardspelers Ibrahima Cissé en Michy Batshuayi zijn na het incident tijdens de vorige interland tegen Cyprus ook dit keer niet opgeroepen. En de twee andere Rouches, Mpoku en Dino Arslanagic, krijgen slecht nieuws. Ergens halverwege de reis komt T2, Jean-François Remy, melden dat MirceaRednic volgend seizoen niet langer de hoofdtrainer van Standard zal zijn. Dat blijkt een bittere pil voor beide jongens. Mpoku vreest nu al dat het "niet goed zal komen" en noemt Rednic "dé belangrijkste Standardspeler tijdens de play-offs". Arslanagic denkt het volgende over het ontslag van de Roemeen: "Dit is een ferme domper, zoveel is duidelijk. Rednic heeft me mijn kans gegeven, ik ben hem heel wat verschuldigd. Hij is heel streng voor de jongeren, maar je voelt wel dat iedereen bij hem op gelijke voet staat." Bij aankomst omstreeks 16.30 uur worden de jonge Duivels opgewacht door reisbegeleider Eric. Hij zal de Belgische selectie de hele week lang vergezellen in Toulon. Hij gidst de meute richting de autobus, die door werken in de buurt van het station niet tot vlak aan de uitgang kan worden gereden. Onze jongens moeten hun bagage enkele honderden meters ver sleuren en wanneer, eenmaal bij de bus aangekomen, blijkt dat het comfort van de bus niet bepaald op niveau is, steekt er wat gemopper de kop op. Na een rit van vijftig kilometer komen de nationale beloften aan in hun hotel. Dat is gelegen op een ruim bemeten landgoed, met onder meer een gigantisch golfparcours. Een oase van rust en dus een perfect verblijf voor de komende tien dagen. Kamergenoten zoeken al snel hun gezamenlijke hotelkamer op. Bruno Godeau is de enige die alleen slaapt. De managementstudent heeft binnenkort immers examens. Op het terras poseren Junior Malanda, Paul-José Mpoku, Brice Ntambwé en Dino Arslanagic voor de foto terwijl enkele zonnestralen door het wolkendek proberen te breken. De play-offs zitten duidelijk nog vers in het geheugen. Malanda jent de twee Standardspelers, maar die merken fijntjes op dat de Rouches Zulte Waregem wel twee keer wisten te verslaan. Bergenspeler Ntambwé kijkt geamuseerd toe en houdt de ontelbare steken onder en boven water bij. Het buffet bestaat uit pasta met kip of vis en dat blijkt het geval voor de rest van de week. Rustig is het wel, maar een all-in aan de Turkse Rivièra heeft misschien toch net dat tikje meer. De volgende ochtend druppelen de spelers de ontbijtzaal binnen. Dennis Praet, Matz Sels, Michael Heylen en Brandon Mechele zijn de vroege vogels van het gezelschap. Na een kommetje ontbijtgranen en het nodige fruit wordt de groep in tweeën gedeeld en trekken ze naar fysiektrainer Cédric Lehance. Lehance, zelf een voormalige jeugdinternational, verzorgt de ochtendlijke spieropwarming. "Een halfuurtje stretchen en oefeningen doen is ideaal om het organisme op orde te zetten na een lange reis", aldus de fysiektrainer, zelf een fervent loper. Hij trekt er elke ochtend op uit voor een uurtje joggen, doorgaans in het gezelschap van Johan Walem, die ook nog meer dan scherp staat. Na de ochtendopwarming en de voorziene training om 18.30 uur doden Praet & co de tijd in hun kamer. Voor generatie 2.0 is dan het moment gekomen om zich op tablets, smartphones en consoles allerhande te storten. Een boek is op geen enkele kamer te vinden, behalve dan in die van studiebol Godeau. Exact op het middaguur arriveert de dokter. Niet Wouter Sabbe, de gebruikelijke dokter van de nationale beloften, want die kon zich niet vrijmaken voor dit toernooi. Zijn vervanger is Jean Vervier, de teamarts van Standard. Om 17.45 uur trekt de hele groep naar het plaatselijke stadion van Brignoles - "met een bus van De Lijn" grapt Godeau - voor de eerste veldtraining van de week. Het weer is verre van zomers, maar het veld ligt er ondanks een typisch Belgische stortbui vlak voor aanvang van de training perfect bij. Walem laat zijn basiself, die morgen Brazilië partij zal geven, samen spelen tijdens het wedstrijdje. In het B-elftal vallen twee nieuwkomers op: Zakaria Bakkali en TheoDefourny. Die eerste wordt door zij die het kunnen weten "het grootste talent sinds Eden Hazard" genoemd. Bakkali werd op zijn vijftiende uitgeroepen tot beste speler van de Nike Cup en ondertekende zopas een contract dat hem drie jaar aan PSV bindt. Dat hij op zijn zeventiende al bij de U21 werd gehaald, kadert in de nieuwe politiek van Johan Walem om de grootste talenten constant uit te dagen. Theo Defourny is bijna vier jaar ouder dan Bakkali. Dat Defourny voor de Belgische beloften uitkomt, is best wel een verrassing. De toekomstige tweede doelman van Lyon speelde immers hoofdzakelijk in Frankrijk, een seizoen op uitleenbasis bij Antwerp niet te na gesproken. "Ik heb heel goede herinneringen aan dat seizoen bij Antwerp", aldus Defourny. "Zowel op sportief als op extrasportief vlak was dat een topseizoen. Ik woonde op 200 meter van de Bosuil en het contact met de supporters was fantastisch. Ik werd meteen opgenomen in hun familie. De Belgische supporters zijn een stuk opener en warmer dan de Franse", bekent hij. Matchday. En met Brazilië staat er niet bepaald de minste tegenstander op het programma. Na het ontbijt mogen we de tactische bespreking bijwonen. Walem spreekt ferme taal en legt de nadruk op "willen winnen, inzet, lopen zonder bal en het opvolgen van de tactische richtlijnen". Besluiten doet hij met het niet mis te verstane "ik wil een hecht, agressief blok zien op dat veld". Jean-François Remy overloopt de afspraken bij de stilstaande fases nog even en geeft mee dat "vijftig procent van de doelpunten op een toernooi op stilstaande fase wordt gemaakt". Profetische woorden, zo zal later blijken. Om 17 uur trekken Walem en de zijnen naar Hyères en het kleine stadion van Perruc. De Belgen kijken nog even naar het einde van Mexico tegen Nigeria, twee andere tegenstanders uit hun groep. Na de zege van de Mexicanen is het aan onze Duivels. Heel wat zitjes blijven leeg - er kan nochtans amper 1400 man in het stadion - maar de scouts zijn op post. Gewapend met een zonnebril en een notitieboekje komen ze de Braziliaanse en Belgische talentjes bewonderen. Na een weinig indrukwekkende start slagen de Belgen erin de scouts te overtuigen van hun potentieel. Op het kwartier werkt Igor Vetokele een voorzet van Massimo Bruno binnen aan de eerste paal. Het vervolg van de eerste helft is navenant. Het duo Godeau-Arslanagic toont zich zeer complementair, JordanLukaku toont zijn potentieel op de flank en Mancunian Marnick Vermijl bewijst dat hij meer dan terecht "een kloon van Gary Neville" wordt genoemd. Op het halfuur acht Mpoku zijn moment gekomen om zelf wat joga bonito tentoon te spreiden. De bravoure waarmee hij de Braziliaanse defensie voor schut zet, verleidt een Franse talentscout van Arsenal tot de uitspraak: "Brazilië speelt vandaag toch in het rood, hé?" Na de rust is er van dat goede spel evenwel niets meer te merken. De Brazilianen pakken het wat mannelijker aan en maken gelijk op een hoekschop - Bruno vergat zijn man even te volgen. De winning goal valt amper een paar minuten na de gelijkmaker. De Brazilianen tikken de partij moeiteloos uit en halen de hakbijl boven als dat nodig blijkt. Walem is scherp na de wedstrijd: "We hebben als kleine kinderen gespeeld. En dan verlies je als je tegen mannen speelt die weten hoe je een wedstrijd hard en lastig moet maken. Maar goed, uit dit soort wedstrijden moeten we leren. Er vallen ook heel wat positieve elementen uit deze nederlaag te halen. Op internationaal topniveau moet je op tijd en stond eens een foutje durven maken. En je moet zeker beter verdedigen op stilstaande fases!" De sfeer tijdens de terugrit is rustig. In het hotel versterken de spelers de inwendige mens en begroeten ze de pas toegekomen Koen Casteels. Het trainerstrio Walem-Remy-FilipDe Wilde analyseert de wedstrijd aan de bar van het hotel. Plots komen ook Luc Nilis en zijn echtgenote aanwaaien. De voormalige ploegmaat van Walem bij Anderlecht doet momenteel scoutingopdrachten voor de KBVB, maar we hebben er het raden naar wat hij hier juist komt doen... Het is negen uur 's ochtends en het trainerstrio is alweer aan het analyseren geslagen. Dit keer wordt de wedstrijd van de Portugezen tegen de Fransen op groot scherm bekeken. Na het gezamenlijke ontbijt roept keeperstrainer Filip De Wilde Anderlechtjonkie Bruno even bij zich. De Wilde zocht enkele videobeelden uit die hij Bruno voorlegt in de hoop dat die zich geen twee keer aan dezelfde steen der stilstaande fasen zal stoten. Igor Vetokele, de pijlsnelle spits die Cercle Brugge vorig seizoen verliet voor de Deense landskampioen Kopenhagen, komt met plezier nog eens terug op zijn seizoen. "Ik ondertekende een contract voor vier jaar bij Kopenhagen en ik kijk al uit naar het volgende seizoen, aangezien we rechtstreeks geplaatst zijn voor de groepsfase van de Champions League. Het leven in Kopenhagen bevalt me wel. De mensen zijn vriendelijk en laten je met rust. Je bent als voetballer veel vrijer in Denemarken dan in België. Als de Belgische spelers op dezelfde manier behandeld zouden worden, zou dat wel eens fout kunnen aflopen. Deense spelers zijn van nature uit immers een stuk gedisciplineerder", aldus Vetokele, die amper een jaar oud was toen hij met zijn Angolese ouders mee naar Oostende kwam. Eindelijk zon in Brignoles! In de verte horen we de beats van 2 Chainz uit de boxen van de draagbare stereoketen van Junior Malanda schallen. Het contrast met de andere gasten, onder wie tal van jong gepensioneerden - u kent ze wel, het type dat geen last heeft van de crisis en steevast een polo van Ralph Lauren draagt - kon niet groter zijn. Op het einde van de namiddag komt ook Nathan Kabasélé aan. Net op tijd voor de enige groepstraining van de dag. Het trainerstrio zet de analyse van de volgende tegenstander, Portugal, 's avonds verder in de bar van het hotel, terwijl de rest van de delegatie geniet van een wijntje dat werd uitgezocht door delegatieleider Guy Craybex. Ster van de avond is teammanager NicolasLemonis, die met een hilarische sketch over lasagne met paardenvlees werkelijk iedereen plat van het lachen krijgt. Pierre Cornez, de immer keurige perschef, moet zelfs de kamer even verlaten om weer op zijn positieven te komen. Lemonis wint de volgende Comedy Casino Cup, schrijf maar op! De dokter neemt zijn werk serieus en verbiedt de spelers nog langer fruitsap te drinken tijdens het ontbijt. "Te zwaar en te moeilijk verteerbaar. Dat is een probleem aangezien we al om 17.30 uur spelen", legt Vervier uit. "De jongens zullen het niet graag horen, maar ik maak het morgen wel weer goed. Het is soms wat schipperen geblazen." En ja hoor, vanaf de volgende ochtend zijn er kleine porties Nutella beschikbaar voor de spelers. Van een goedmakertje gesproken. Om 14 uur vertrekt de bus richting Nîmes voor de clash met Portugal. Materiaalman Jean-Louis Pfaff en kinesist Yvan Demaiffe vertrekken iets eerder, maar stranden op een paar honderd meter van het stadion. Hun wagen staat in panne. Ze laden het materiaal dan maar over in winkelkarretjes en krijgen alles zo toch op tijd in het Stade des Costières. De beloften zelf komen zonder kleerscheuren of autopech aan. In het stadion zien we dezelfde horde scouts terug, met daartussen niemand minder dan Jean-François de Sart - met een mooie rugzak van Standard. Zo vlot en mooi om zien als het spel was tegen de Brazilianen, zo erg hebben de jonge Duivels te lijden onder het snelle, technische spel van de Portugezen - die zich overigens voorbereiden op het WK U20. Pierre-Yves Ngawa, nochtans zeer sterk spelend tot dan toe, biedt de Portugezen het eerste doelpunt op een presenteerblaadje aan. In de tweede helft buiten de Portugezen een nieuwe Belgische fout optimaal uit en slagen onze jonge landgenoten er niet in om het tij te doen keren. Johan Walem trekt zich de haren uit het hoofd. Hij ziet met lede ogen hoe tal van spelers hun gebruikelijke niveau niet halen. Het is pas in het Italiaanse restaurant in het centrum van Nîmes waar de spelers na de wedstrijd gaan eten dat de sfeer weer wat ontdooit. Na twee wedstrijden in twee dagen wacht er met Nigeria zondag alweer een nieuwe tegenstander. Op het programma staat dus een lichte training gepland om 18 uur. In de spelersbus heeft iedereen intussen zijn vaste plaats. Vlak achter de technische staf zitten de Vlamingen (Praet, Sels, Casteels, Heylen en Mechele) in stilte naar muziek te luisteren. Een paar zetels daarachter entertainen Bruno, Ngawa, Verboom en De Belder de boel. De coolste plek - de achterste rij! - wordt ingenomen door Malanda, Lukaku en Bakkali (of Arslanagic). Helemaal achteraan gaat het er nog iets luidruchtiger aan toe. Het rumoer blijft evenwel binnen de perken en de jonge Duivels tonen zich al bij al erg kalme jongens. "Dit is echt een brave groep", bevestigt Eric, de Franse begeleider die al aan zijn elfde toernooi van Toulon toe is. "Bij de Argentijnen hield ik het na twee dagen al voor bekeken. Zo onhebbelijk gedroegen die gasten zich. Ze behandelden de technische staf als hun loopjongens. Het ergste was dat die technische staf daar niet eens iets aan deed. 'Tja, het zijn sterren', was hun reactie. De Japanners waren dan weer het andere uiterste. Die deden alles in groep, praatten op fluistertoon en waren steevast een kwartier voor het afgesproken tijdstip ter plaatse." De enige training van de dag wordt opgevuld met een toernooitje tennisvoetbal, althans voor de basisspelers van de vorige wedstrijd. Praet, Casteels, Heylen en Mechele winnen het toernooi en er kan weer gelachen worden. Op naar Avignon voor het duel met Nigeria. De Nigerianen lijken een minder zware dobber dan de Brazilianen en de Portugezen. Mpoku kondigt aan: "Vandaag is het 'viva football'."Vertaling: technisch verzorgd en spectaculair spel. Het vertrouwen druipt eraf bij de revelatie van de Rouches. "Ik ben altijd al een leider geweest. Dat was al bij Tottenham het geval." Hij zegt wel veranderd te zijn: "Ik blijf wel een beetje een zotteke, maar een kalme versie. Eigenlijk moet ik gewoon altijd iets te doen hebben. Als mijn vrouw me zegt dat ik drie uur thuis moet blijven, heb ik het daar echt moeilijk mee. Ik heb onlangs zelfs een fiets gekocht om mee naar de apotheker en de bakker te rijden. Kwestie van een luchtje te kunnen scheppen." Het is al van bij aankomst in Avignon, twee uur voor de wedstrijd, duidelijk dat de weersomstandigheden het wedstrijdverloop zullen beïnvloeden. De mistral houdt hevig huis in het stadion met vier open hoeken. Kwestie van de boel wat op te warmen, geeft de stadionomroeper een ronduit hilarische presentatie van de Belgische beloften ten beste. Met in doel: Cohen Castelle! De wedstrijd wordt om zeep geholpen door de gekke wind. Ondanks een doelpunt op penalty van Mpoku hervallen de Belgen al snel in hun vervelende gewoonte. Ze laten de Nigerianen weer in de wedstrijd komen. De talrijk meegereisde ouders zien de Nigerianen de gelijkmaker scoren. Vader Mpoku, Musonda (samen met vrouw en drie kinderen), papa Bruno (in het gezelschap van Mogi Bayat) en papa Praet zien hoe de Belgische beloften niet verder raken dan een gelijkspel - ondanks een glansprestatie van Bakkali. De weinig geïnspireerde prestatie wordt doorgespoeld in een leuk restaurantje in het oude deel van de stad, dat tijdelijk wordt ingenomen door de Belgische delegatie. De avond wordt afgesloten met een fikse wandeling, waarbij onder meer de trappen naar het Palais des Papes overwonnen moeten worden. Het merendeel van de spelersgroep wijkt af van het parcours. Alleen Brandon Mechele en Matz Sels nemen de tijd om het majestueuze gotische meesterwerk te bewonderen. Wij houden het hier voor bekeken, maar de jonge Duivels maken zich op om binnen vier dagen de Mexicanen een pak voor de broek te geven. Het wordt echter weer een gelijkspel, met een doelpunt van Zakaria Bakkali in de slotminuten. De vakantie kan eindelijk beginnen. DOOR THOMAS BRICMONT IN BRIGNOLES (FRANKRIJK) BEELDEN: IMAGEGLOBEOp geen enkele kamer is een boek te vinden, behalve op die van student Godeau. Zakaria Bakkali wordt "het grootste talent sinds Eden Hazard" genoemd.