F rançois Sterchele (spreek uit 'Sterkelé', op zijn Italiaans) moet je niet leren hoe hij een publiek moet inpakken. Welke ambitie hij voor komend seizoen had, wilde de speaker weten bij het korte interview tijdens de ploegvoorstelling op de fandag van Club Brugge. "Kampioen spelen", zegt Sterchele prompt. Luid gejuich op de volle tribunes. Is het daarom dat nu al de verkeersborden voor de Cham- pions Leaguewedstrijden met de nodige aanwijzingen op de invalswegen naar het Jan Breydelstadion staan ?
...

F rançois Sterchele (spreek uit 'Sterkelé', op zijn Italiaans) moet je niet leren hoe hij een publiek moet inpakken. Welke ambitie hij voor komend seizoen had, wilde de speaker weten bij het korte interview tijdens de ploegvoorstelling op de fandag van Club Brugge. "Kampioen spelen", zegt Sterchele prompt. Luid gejuich op de volle tribunes. Is het daarom dat nu al de verkeersborden voor de Cham- pions Leaguewedstrijden met de nodige aanwijzingen op de invalswegen naar het Jan Breydelstadion staan ? Even voordien won hij helemaal het hart van de blauw-zwarte aanhang. "Je hebt 'nee' gezegd tegen Anderlecht en tegen Heerenveen. Waarom ?", vroeg de speaker. "Omdat ik bij Anderlecht geen goed gevoel had, bij Club wel", antwoordde Sterchele prompt. De goed gevulde tribunes werden helemaal wild : "Sterchele, Ster-ché-lé ! !"Al voor de spelers zaterdag om halfvijf het stadion betraden, viel op hoeveel fans al het shirt met zijn naam en nummer (23) droegen, terwijl de inkt onder zijn handtekening amper was opgedroogd. Toen de spelers één voor één voorgesteld werden, kwam Sterchele als laatste aan de beurt. Bij hem klonk de applausmeter het luidst, meer nog dan bij Karel Geraerts. Een dag later toonde hij zich in een klein halfuur op de Brugse Metten tegen Valladollid al meteen gevaarlijk, zonder matchritme in de benen : bij Germinal Beerschot volgde hij wel de trainingen, maar trad om blessures te vermijden niet aan in de oefenwedstrijden. De Clubverantwoordelijken wrijven zich tevreden in de handen. De topschutter binnenhalen die een bod van de landskampioen naast zich neerlegde en vervolgens tekende voor Club terwijl hij een persoonlijke overeenkomst met Standard had, dat is een sterk signaal naar de concurrentie toe. De dag na de fandag heeft de spits wel een stramme arm van een uur lang handtekeningen uit te delen. Een beetje verbaasd was hij dat de speaker hem op de Fandag aansprak in het Frans : "Ik begrijp ook al een beetje Nederlands, al verbaast het me dat bij al mijn Vlaamse clubs haast niemand me in het Nederlands aan sprak."Meer dan een maand lang beheerste François Sterchele de voetbalpagina's van de kranten. Zijn transferverhaal begon op zondag 20 mei, toen hij voor de uitreiking van de Profvoetballer van het Jaar in het casino te Spa uitgebreid tafelde op uitnodiging van Luciano D'Onofrio en vervolgens tot laat in de nacht flink doorzakte met de delegatie van Standard. Standard, verzekerde D'Onofrio hem, kon niet het grote geld in de vorm van een fikse transfersom ophoesten, maar de club kon een springplank zijn naar de Serie A. De persoonlijke contacten van Luciano D'Onofrio konden de speler die, sinds hij zijn naam op zijn Italiaans laat uitspreken, droomt van de Serie A, op de goede weg helpen. In de Vurige Stede zelf stak de entourage van de speler niet onder stoelen of banken dat Sterchele een persoonlijke overeenkomst had met de Rouches. De speler zelf maakte daar bij zijn vorige club ook geen geheim van : "Hij heeft ons dat zelf gezegd, dat hij een akkoord had met Standard, net voor we met Anderlecht aan tafel gingen zitten", zegt ondervoorzitter René Snelders van Germinal Beerschot. "We hebben Anderlecht meteen gezegd dat er nog gegadigden waren." Met Anderlecht was Germinal Beerschot snel akkoord. Bijna 3 miljoen euro wilde de Brusselse club voor de spits betalen. Maar eenmaal in het Constant Vanden Stockstadion moest Sterchele meteen beslissen. Toen hij 48 uur bedenktijd vroeg, was het hoofdstuk Sterchele voor manager Herman Van Holsbeeck voorbij. Sterchele, afgelopen zondag : "Ik had gewoon geen goed gevoel bij Anderlecht, zoals ik op de Brugse fandag aangaf. Dat dateerde al van mijn gesprek met Franky Vercauteren, voor de financiële onderhandelingen. Hij maakte me duidelijk dat hij voor mij een plaats voorzag voorin, op de linker- of rechterflank. Hij ging uit van een systeem met drie spitsen, waarbij Frutos in het centrum speelt. Maar op de flank spelen is niet mijn beste punt." Ook vandaag heeft Herman Van Holsbeeck geen spijt dat hij Sterchele een kleine maand geleden zo'n kort ultimatum oplegde. Omdat, zegt hij, Raymond Mommens, die we op dat moment aanwierven als scout, ons zei : "De andere is beter : hij bedoelde Cyrille Théréau. Hij benadrukte dat we niet moesten aarzelen als we die konden krijgen. Daarom vroegen we Sterchele meteen om een antwoord. Toen hij dat niet meteen kon geven, zijn we meteen achter Théréau aan gegaan. Mommens heeft toen zijn nek uitgestoken. Benieuwd of hij gelijk krijgt." Pikant detail : Mommens haalde zowel Sterchele als zijn opvolger Théréau naar Charleroi en vergiste zich tot nu toe zelden in zijn beoordelingen. Het was geen verbitterde of teleurgestelde Sterchele die zich op 25 juni op de eerste training van Germinal Beerschot aanbood. Het was, net als voorheen, opnieuw lachen en dollen met de Luikse sfeermaker, zegt zijn vriend en ex-ploegmaat Jurgen Cavens : "Op geen enkel moment konden we hem betrappen op misnoegdheid of een slecht humeur. Van de eerste tot de laatste dag liep hij er opgewekt bij. Alleen zei hij vanaf de eerste dag na zijn terugkeer dat hij wilde vertrekken." Bij Germinal volgde Sterchele zonder morren het opgelegde trainingsprogramma. Uit voorzorg om geen blessure op te lopen werd met de nieuwe trainer overeengekomen om hem geen oefenwedstrijden te laten meespelen. De dag voor de eerste training had Stercheles manager Youri Selak nog weet van interesse van Heerenveen. "Maar dat is niet wat François echt wil", zei hij op dat moment. "François verkiest een Belgische topclub." Ook met Heerenveen was Germinal Beerschot snel rond. "Zij boden ongeveer hetzelfde als Anderlecht", zegt René Snelders, steeds namens Germinal Beerschot. "Voor ons was dat oké, maar voor hem was Heerenveen het einde van de wereld. Ook hen heeft François, net als Anderlecht, aan het lijntje gehouden." Sterchele vond Heerenveen een fantastische club : "We zijn daar heel goed ontvangen. Die mannen hadden hun huiswerk goed gemaakt. De trainer haalde meteen al mijn statistieken van vorig seizoen boven, onderwierp me aan een vragenlijst. Zoals : waarom ik elk jaar van club veranderde. Na elk antwoord schreef hij 'positief' of 'negatief'. Maar ik verkoos een topclub in België boven een subtopper in Nederland."Anderhalve week geleden pas meldde Club Brugge zich. Sterchele : "Eerst belde Jacky Mathijssen me op. Met de vraag of het me interesseerde om te komen. Meteen zei hij, nog voor ik de vraag kon stellen, dat ik me geen zorgen moest maken : het was niet om af en toe op de flank te spelen, zoals ik met hem bij Charleroi een paar keer deed. Hij had iemand nodig om de acties af te ronden. Als een trainer je dat zegt, weet je dat je écht welkom bent." Amper twee dagen lagen er tussen het eerste gesprek tussen Luc Devroe en Selak en het akkoord met de speler. Selaks reactie wijst erop dat hij en de speler ergens wel op Club zaten te wachten : "Toen Devroe zich meldde, zei ik hem dat het me verbaasde dat Club zich niet eerder manifesteerde, toen bekend werd dat François de voorkeur gaf aan een Belgische topclub. Devroe legde uit dat ze eerst achter een andere speler aan gingen, die eerst goedkoper leek, maar vervolgens veel duurder uitviel. Toen er plots sprake was dat Bosko Balaban zou vertrekken, kwamen ze bij François als vervanger. Maar toen een vertrek van Balaban uitbleef, beslisten ze toch voor François te gaan. Dat vonden we een sterk teken van vertrouwen." Eigenlijk had Sterchele al een jaar eerder bij Club Brugge kunnen spelen, zegt Selak : "Club was de eerste topclub die zich voor Sterchele interesseerde. Anderhalf jaar geleden nam Marc Degryse contact op met Moggi Bayat. De afspraak was om de week daarna weer met mekaar te spreken, maar drie dagen na het eerste gesprek werd Ceulemans als trainer ontslagen en vervangen door Emilio Ferrera. Die verkoos een ander type spits. Zo kwamen ze bij Ibrahim Salou terecht." Op geen enkel moment, beklemtonen speler en manager, voelden ze enige vorm van druk vanwege Germinal Beerschot : "Op geen enkel moment." Toen Club zich begin vorige week meldde, zegt René Snelders, legde Germinal Beerschot de spits wél een ultimatum op : "Club vertrok naar Cannes en zei dat ze bij hun terugkeer de zaak afgehandeld wilden zien. Toen hebben we François gezegd dat hij binnen de week moest beslissen." Herman Kesters, de tweede ondervoorzitter van de club, nuanceert dat : "Het is wel zo dat hij niet nog eens een week of twee bedenktijd had moeten vragen. Want wij waren quasi rond met Aristide Bancé, maar als we het geld voor Sterchele niet hadden, konden we de zaak-Bancé niet afronden. Maar het was evenzeer Club Brugge dat de zaak wilde forceren, zo kort voor de competitiestart." Aanvankelijk had Kesters de indruk dat Sterchele een spelletje speelde, opgedragen door Standard, maar achteraf bekeken denkt hij daar anders over : "Hij wilde gewoon de beste oplossing voor zichzelf. Ik denk dat hij zich bij Anderlecht niet helemaal kon terugvinden in het sportieve plaatje dat hem was voorgespiegeld. Bij Club Brugge wel."Standard meldde zich twee keer voor Sterchele, zegt Herman Kesters : " Pierre François belde me toen Club Brugge op de proppen kwam. Eerst boden ze anderhalf miljoen euro plus twee spelers. Toen ik zei dat dat niet volstond, meldde François zich na overleg met Luciano D'Onofrio de volgende dag : ze konden er nog 250.000 euro bijdoen. Dat was echt het hoogst haalbare." "Ze boden te weinig", bevestigt René Snelders : "De spelers die we konden nemen, waren Kovalenko en Bouchouari. Wij hebben nog lachend tegen Selak gezegd dat we wél geïnteresseerd waren als we naast dat anderhalf miljoen Jovanovic en Steven Defour konden krijgen." Kesters : "Ook de namen van Dembele, Lukunku of Fred vielen, maar om eerlijk te zijn : die spelers interesseerden ons niet. Toen ik Pierre François zei dat wij niet konden wachten, want dat wij bezig waren met Bancé, hoorde ik nog geen uur later van Bancés manager dat ook Standard naar hem geïnformeerd had. Maar Bancé had ons zijn woord gegeven en was helemaal niet van plan om naar Standard te gaan." De indruk die Germinal Beerschot had, was dat Standard tot het laatste moment van de transferperiode wilde wachten om de prijs te drukken, maar dat was hen nooit gelukt, verzekert René Snelders : "Voor minder dan wat Anderlecht en Heerenveen boden, zouden we Sterchele niet laten gaan. Club Brugge betaalt quasi evenveel, met een andere spreiding van de betalingen. Ik meende ook niet dat Sterchele tegen zijn zin tekende voor Club, ik denk dat hij met zijn contract voor vijf jaar juist heel tevreden is. Wij zijn dat ook." Al bij al vond niemand bij Germinal Beerschot Sterchele een moeilijke jongen. Snelders : "Het is voor hem wel allemaal een beetje snel gegaan, van de derde klasse naar een topclub, maar het is een vriendelijke jongen die bij iedereen tot de laatste dag heel goed lag." Kesters : "Hij liet ons toe de financiële toestand van de club verder te verbeteren, liet zijn ploegmaats geld verdienen : iedereen, hij en wij allemaal, is beter geworden van zijn verblijf hier." Sterchele vindt niet dat hij woordbreuk pleegde tegenover Standard : "We hadden een mondeling akkoord, er was niet eens gesproken over de duur of de details." Selak : "Met Standard was er een mondelinge overeenkomst die ons moreel ongeveer bond tot tien, vijftien juli. Daarna waren we vrij om andere wegen te gaan, als beide clubs tegen dan geen akkoord hadden. Toen Club zich meldde, heb ik Standard meteen gecontacteerd en gevraagd of zij nog dachten een akkoord met Germinal Beerschot te kunnen afsluiten. 'Op dit moment hebben we nog niemand verkocht, hebben we niet plots meer middelen om vrij te maken', zei Luciano."Wat had Sterchele gedaan als Club niet op de proppen was gekomen en Germinal Beerschot het bod van Standard nog steeds niet genoeg had gevonden ? "Dan was er wel een andere, buitenlandse club opgedaagd", zegt Selak. "Toen donderdag het nieuws op de site van Club Brugge verscheen, kreeg ik een telefoontje van een Duitse manager namens Espanyol Barcelona. In dezelfde week wilde Siena hem een jaar lenen met een optie tot aankoop. Toen we donderdag terugkeerden uit Brugge, stelden ze een definitieve transfer voor, met een contract voor vier jaar. Wolfsburg was ook geïnteresseerd."Tiens, de Serie A : was dat niet de natte droom van Sterchele ? Selak : "Waarom zou hij niet ingaan op een interessante aanbieding uit de Bundesliga of Spanje ?" François Sterchele : "Bwah, bij gelijkwaardige aanbiedingen ga ik toch voor de Serie A, hoor. Als kind was ik altijd supporter van AC Milan. Een carrière bouw je stap voor stap op. Van Germinal Beerschot direct naar de Serie A overstappen vond ik geen goeie oplossing. Ik wilde eerst naar een Belgische topclub, om meer topwedstrijden in de benen te hebben voor ik de stap naar het buitenland zet." Had hij ook voor Club getekend als Club zich niet had geplaatst voor Europees voetbal ? Daar moet Sterchele niet over nadenken : "Ja !"S Door Geert Foutré