1. Welk nieuws maakte je recent bang of boos?

'Die natuurrampen. Dat ze in de Verenigde Staten na Harvey nu ook met Irma een nieuwe orkaan beleven. Of de modderstromen in Italië. Verschrikkelijk moet het zijn om daarmee als gezin geconfronteerd te worden.'
...

'Die natuurrampen. Dat ze in de Verenigde Staten na Harvey nu ook met Irma een nieuwe orkaan beleven. Of de modderstromen in Italië. Verschrikkelijk moet het zijn om daarmee als gezin geconfronteerd te worden.' 'De kledij die we tegenwoordig dragen waarschijnlijk. In mijn jeugd liep ik ook weleens rond met een roze trui of polo.' 'Wat meer behulpzaamheid of tolerantie, dat zou al een eerste goede stap zijn. Elkaar eens iets gunnen, leren toegeven. Ik zie, in vergelijking met vroeger, een bepaalde neiging naar individualisme.' 'Dat gebeurt weleens. Niet via de kerk, maar door een klein gebed. Ik geloof in iets, maar weet niet goed wat.' 'Op het hoogste niveau voetballen. Uniek. Velen dachten dat het voor mij onhaalbaar zou zijn, maar ik zette toch door.' 'Dat ik mijn studies LO stopzette met Nieuwjaar. Het bleek niet combineerbaar met het voetbal en de goesting ontbrak.' 'Niet speciaal. Ik ben een streekjongen.' 'Mijn familie. Ik ben enig kind. Mijn ouders en vriendin nemen daarom een heel speciale plaats in.' 'Nee. Gelukkig niet. Mijn voordeel was ook dat ik vanaf het begin geen grote spelerscontracten kreeg voorgeschoteld. Alles ging stapsgewijs. Daardoor kon ik niet beginnen zweven.' 'Bij een dipje of een moeilijk moment lees je weleens: te weinig kwaliteit voor eerste klasse. Ik trok me dat nooit echt aan.' 'Ja. We hebben thuis al een tijdje Mito, een Shiba Inu, zo'n vosje. Je krijgt veel liefde van dat beestje. Ook Florence heeft een hondje. Ze werden ondertussen twee echte speelkameraden.' 'Vuile manieren hebben. Ze moeten altijd beleefd zijn. Het kost geen geld om eens goedendag te zeggen.' 'De goal van Sergio Agüero, waarmee Manchester City kampioen werd van de Premier League in de slotseconden. Die beelden bekeek ik vaak als motivatiebron. En verder kreeg ik André Hazes met de paplepel mee, door mijn ouders. Ik bezocht zelfs al eens zijn standbeeld in Amsterdam.' 'Vastgoed. Onlangs kochten we een huis, binnen een tweetal weken hopen we er in te kunnen gaan. Veel klusjes deed ik zelf, samen met mijn vader.' 'Ja en nee. Wanneer ze niet profiteren en je voelt duidelijke dankbaarheid, waarom niet? Maar vooraf zou ik me toch goed informeren.' 'Niks. Dat is gewoon een kwestie van geven en nemen. Florence en ik zijn ondertussen al vijf jaar een koppel. Zij heeft het hart op de tong, babbelt graag. Ik ben loyaal en kan met iedereen goed overweg.' 'Ze doen gewoon hun werk. Als ze iemand kunnen pakken, zullen ze het niet laten, maar het positieve schrijven ze ook. Ik trek me er niet veel van aan.' 'Vandaag zag ik mijn moeder nog. Zij werkt met mentaal gehandicapten. Mijn pa zie ik minder, hij is internationaal buschauffeur. Meestal is hij anderhalf tot twee weken weg, dan twee dagen thuis. Maar we bellen dagelijks.' 'Nee. Ik let natuurlijk op mijn voeding. Uit bijgeloof eet ik voor de wedstrijd wel sinds mijn zestiende een reep chocolade. Vroeger op toilet, nu gewoon in de kleedkamer. Niemand maakte daar al opmerkingen over.' 'Altijd blijven doorgaan en vooral in jezelf geloven. Ik liet daarom vorig jaar een tattoo plaatsen op mijn arm: smile and believe to rise and reach higher levels.' DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE