Daags na de verpletterende 6-0-nederlaag in de bekerreturn tegen Anderlecht krijgt Kevin Vandenbergh (23) een tweede klap te verteren. René Vandereycken selecteert de Genkse spits niet voor het belangrijke EK-kwalificatieduel tegen Portugal. Het is ongetwijfeld koren op de molen van zijn criticasters. Bevestigt de keuze van de bondscoach de veronderstelling dat Vandenbergh te licht uitvalt voor echte topwedstrijden ? Zijn tegenstanders argumenteren dat hij alleen kan meedoen als de tegenstander tegen het eigen doel wordt gedrukt, tegen opponenten van het niveau Azerbeidzjan zeg maar. "Kevin is een diepe spits die je soms heel goed kunt gebruiken", formuleerde Willy Reynders, technisch directeur van Genk, het een tijdje geleden voorzichtig.
...

Daags na de verpletterende 6-0-nederlaag in de bekerreturn tegen Anderlecht krijgt Kevin Vandenbergh (23) een tweede klap te verteren. René Vandereycken selecteert de Genkse spits niet voor het belangrijke EK-kwalificatieduel tegen Portugal. Het is ongetwijfeld koren op de molen van zijn criticasters. Bevestigt de keuze van de bondscoach de veronderstelling dat Vandenbergh te licht uitvalt voor echte topwedstrijden ? Zijn tegenstanders argumenteren dat hij alleen kan meedoen als de tegenstander tegen het eigen doel wordt gedrukt, tegen opponenten van het niveau Azerbeidzjan zeg maar. "Kevin is een diepe spits die je soms heel goed kunt gebruiken", formuleerde Willy Reynders, technisch directeur van Genk, het een tijdje geleden voorzichtig. We laten het woord aan de spits zelf, Kevin Vandenbergh reageert opmerkelijk volwassen op de aloude aantijgingen. "Ach, het feit dat ik niet tot de kern van de Rode Duivels behoor, is natuurlijk weer een aanleiding om de clichés op te diepen. De bondscoach heeft wellicht zijn redenen. Ik ga ervan uit dat ik steeds een meerwaarde kan betekenen voor de nationale ploeg, maar toegegeven, tegen Portugal heb je misschien eerder nood aan een counterspits. Anderzijds is het gek dat sommige mensen beweren dat ik er niet sta in grote matchen, wat zeg je dan van die competitiewedstrijd tegen Anderlecht ? In de heenmatch speelde ik sterk en ook in die testwedstrijden voor Europees voetbal die we destijds tegen Standard speelden, stond ik er. Ik vind mezelf juist beter in toppers." De Genkse aanvaller spreekt klare taal, hij anticipeert snel op een andere hardnekkige bewering. "Wilde je me ook vragen of er in het hedendaagse voetbal plaats is voor een type Vandenbergh ( lacht) ? Ter verduidelijking : ik ben niet het type speler dat mijn vader ( Erwin Vandenbergh, nvdr) was, want, akkoord, voor statische spitsen die loeren op een kans is er geen plek meer. Ik knok voor het team, zoals iedereen." Of hij dan spitsen ziet die qua speelstijl met hem vergelijkbaar zijn ? "In Huntelaar van Ajax zie ik wel wat van mezelf terug." Kevin Vandenbergh : "In een 4-5-1 speel ik meer in dienst van de ploeg, de buitenwereld lijkt dat helaas niet altijd in te zien. In een systeem met één spits werk ik hard. Door verdedigers mee te trekken creëer ik ruimte voor Faris ( Haroun, nvdr) of andere opkomende spelers. En ja, dat loopwerk impliceert dat ik soms kracht mis bij de doelpogingen. Vorig seizoen twijfelde de clubleiding er openlijk aan of ik alleen het gewicht van de aanval kan dragen, ik denk dat ik me inmiddels bewezen heb. De eerste vier wedstrijden na de winterstop haalde ik een hoog niveau in een 4-5-1, maar het is wel zo dat je afhankelijk bent van de spelers achter je : als het op het middenveld niet draait, verzuip je als enige spits sowieso mee." "Misschien, maar dat geldt voor elke aanvaller die alleen in de punt speelt, hoe sterk die fysiek ook is. Natuurlijk past een 4-4-2 me beter, als een spits bij een flankvoorzet bijvoorbeeld naar de eerste paal loopt, trekt die verdedigers mee, waardoor er ruimte aan de tweede paal komt voor de andere aanvaller. Dat voordeel heb je niet als je alleen vooraan staat. Als Bosnjak niet uitvalt, staan er ongetwijfeld enkele goals meer achter mijn naam. We zijn complementair en waren goed op elkaar ingespeeld. Soit, ik heb me er intussen bij neergelegd dat je als spits altijd wordt getaxeerd op basis van je doelpunten, hoe unfair dat soms ook is. Wat ik voor heb op Ljubojevic ? Hij is vooral sterk op hoge ballen. Die gelijkmaker die hij voor de competitie tegen Anderlecht binnenkopt, scoor ik waarschijnlijk niet, maar ik ben beter in de combinatie. In ons spel ligt, vind ik, toch vooral het accent op voetbal via snelle combinaties. Centers over de grond tik ik wellicht eerder binnen dan Ljubo. Aan de trainer de keuze." "Dat is een uitspraak die ik moeilijk begrepen heb, omdat ik toch in alle aspecten van het voetbal wil verbeteren. De trainer deed die uitspraak op een moment dat ik naast de ploeg stond, ten voordele van Bob Peeters. Als je het hem nu zou vragen, antwoordt hij misschien anders. Ik denk dat hij intussen de echte Kevin wel heeft leren kennen." "Ik denk dat ik de laatste jaren duidelijk vooruitgang maakte, maar het moet nog beter. Mijn kopspel blijft een minpunt, al lukte me tegen Beveren toch een treffer met het hoofd. Kopbalsterk zijn houdt meer in dan af en toe een bal tegen de touwen koppen, je moet ook een uitrap van de doelman gepast kunnen deviëren met het hoofd. Drogba is wat dat betreft een voorbeeld. Hij is met de kop niet alleen efficiënt voor doel, maar ook constructief in de opbouw. Ik ben 23, dat is een leeftijd waarop je je top nog niet bereikt hebt. Ook aan mijn duelkracht probeer ik te schaven." "Je moet die uitspraak in de juiste context zien, maar ik blijf erbij : op dat moment was dat de waarheid. Of je zoiets kan zeggen ? Ik vraag me af waarom niet, alleen is zoiets in België dikwijls gevaarlijk. Na Standard uit ik kritiek op de arbitrage van De Bleeckere, maar ik kan zo vijf jongens noemen die mijn mening deelden en dat ook zegden. In de pers worden uitgerekend mijn uitspraken weer breed uitgesmeerd. ( opgewonden) Waarom ? Dat typeert alles ! Maar ik word er niet meer kwaad van. Onder vrienden - met Steven ( Defour, nvdr) bijvoorbeeld - lach ik dat weg en nuanceer ik, meer dan vroeger. "Toch blijf ik het opmerkelijk vinden dat spelers die geen woord zeggen blijkbaar meer respect krijgen. Ik kan niet tegen mensen die achterbaks zijn, maar de hypocrisie zit blijkbaar stevig verankerd in de voetbalwereld. Ik steek niet weg dat ik weinig vrienden heb in het voetbal. Collega's, verder gaat het meestal niet. Steven is een van de weinige vrienden die ik heb in het wereldje. Ik geloof dat ze me die vriendschap in Genk een beetje kwalijk nemen, maar echte vriendschap prijkt ver boven voetbal in mijn hiërarchie. Let wel, ik keur niet goed hoe Steven die transferperikelen afhandelde, maar veel mensen kennen de achtergrond van dit alles niet. Waar ik op doel ? Insiders weten waarover ik het heb, ik wil daar niet meer op ingaan.""( denkt) Daar heb je een punt. Ik moet die vaststelling niet uit de weg gaan, ik vermoed dat de mensen pas zullen beseffen wat ik beteken voor de club als ik weg ben. Ik scoor al vijf jaar na elkaar aan de lopende band, de club zal lang moeten zoeken om een opvolger te vinden die dat nadoet. Er op één seizoen vijftien binnenstampen is geen kunst, maar dat vijf jaar na elkaar doen, is wel een hele verdienste. Ik denk niet dat Genk mijn plafond is. In het buitenland, in een ander soort voetbalcultuur, zou ik me verder kunnen ontplooien. Vooral de Nederlandse competitie, waar toch minder stug verdedigd wordt, moet me liggen. Waarom geen club als AZ ? Genk heeft natuurlijk het laatste woord in alles, ik ben tenslotte niet einde contract." ( zelfverzekerd) "Ja. De Primera División is een denkpiste. Ik onderschat het niet, maar het is in mijn voordeel dat er in Spanje gevoetbald kan worden. Om diezelfde reden is Duitsland of Italië niets voor mij. Ik denk dat ik maar in drie competities kan slagen : België, Nederland én Spanje. Qua profiel moeten die competities me liggen. Mallorca en Osasuna waren ook ooit opties. Osasuna zag ik niet echt zitten, omdat ik toen pas een nieuw contract had getekend bij Genk. Mallorca kwam vorig seizoen tijdens de winterstop aankloppen, maar ik vond dat een risico. Ik zou niet genoeg tijd hebben gekregen om me aan te passen. Ook Spartak Moskou toonde vorig seizoen interesse, die club belde me trouwens een maand geleden opnieuw op, maar een Russisch avontuur zegt me niets. Naast het sportieve aspect kijk ik in de tweede plaats naar de levensomstandigheden in een land." "We zijn onvergelijkbare types, Jaja teert vooral op zijn techniek. Zijn grootste minpunt is dat die Braziliaanse nonchalance er bij hem zit ingebakken. Een Belg is uit zichzelf gedisciplineerder. Gesteld dat ik naar Spanje trek, dan is het om er te slagen of om er me ten minste volledig te geven. Jaja heeft intrinsiek ongetwijfeld de kwaliteiten om het te maken in de Primera División, ik vermoed dat het bij hem vooral een mentale kwestie was." "Om mij te kraken moet je van ver komen. De scheiding van mijn ouders, die kwestie met mijn vader, ... Ik heb al wat watertjes doorzwommen in mijn leven. Dat sterkt je. Wat er ook wordt gezegd, bepaalde privézaken pak je wél mee op het veld. Ik moest me er telkens weer overheen zetten. Ook door mijn sportieve carrière ben ik sterk geworden. Ik was nauwelijks zestien toen ik in het eerste van Westerlo gedropt werd, het logische gevolg is dat je snel volwassen wordt. "Ik heb bij Westerlo dan ook enorm veel gehad aan ervaren spelers zoals Frank Dauwen en Rudi Janssens. Trouwens, wat die sportieve volwassenheid betreft, ik heb met mijnheer Reynders een gesprek gehad voor het seizoen en hij vroeg me of ik een van de voortrekkers wilde worden van dit Genk. Dat zegt ook iets. Voor de buitenwereld komt dat misschien niet zo over, maar ik geloof dat ik ook op het mentale vlak een rol speel in ons elftal. Het is een kwestie van temperament. Die combinatie van sportieve en extrasportieve beslommeringen heeft me gemaakt tot wie ik vandaag ben. Het feit dat ik steeds kan terugvallen op mijn moeder, mijn vriendin en mijn vrienden, speelt een grote rol in dat alles. Zonder die achterban ben je niets." "Volgens mij begint dat ten eerste bij het gegeven dat ik de zoon ben ván. Het houdt in dat het minste wat je zegt of doet wordt uitvergroot. Bovendien overdrijft men mijn woorden vaak : als ik zwart zeg, wordt het plots donkerzwart. Een uitspraak van Vandenbergh wordt gelezen, dus dan klopt de pers dat graag nog wat extra op. "Misschien zwijg je soms beter, maar dat ligt niet in mijn aard. Als me onrecht wordt aangedaan, ontplof ik.""Akkoord, maar ik denk dat ik ook op dat vlak steeds beter word. Steven en ik hebben het daar vorig jaar vaak over gehad. We leerden van elkaar. Op het veld kan het nog wel eens overkoken, maar ernaast probeer ik het voetbal zoveel mogelijk van me af te zwieren. Ik relativeer. Kijk naar Steven, de media blijven hem steeds weer met dat voorval bij Genk confronteren : het is altijd opnieuw Defour versus Genk. Hij is slimmer geworden, ik merk dat hij zich minder tot uitspraken laat verleiden. Steven zal nog kloppen krijgen in de toekomst, dat is niet te vermijden, maar door ervaring speel je daar steeds accurater op in.""Weinig mensen weten dat ik vrij verlegen ben. Ik zal nooit het hoge woord voeren in een grote groep of de aandacht proberen te trekken. Bij de hoop hangen, ik vind dat niet echt belangrijk. Ik probeer mensenmassa's eigenlijk een beetje te vermijden, ik loop er liever rond. Natuurlijk wordt ook dat weer verkeerd ingeschat. Er zijn supporters die je dan arrogant vinden, omdat je ze zogezegd geen aandacht schenkt. Dat is gewoon onwaar, ik zal nooit iemand negeren die me op straat plots groet. Maar ja, voorbarige conclusies en vooroordelen zijn onvermijdbaar.""Hij heeft dingen gezegd die me gekwetst hebben. Wanneer we voor het laatst contact hadden ? ( aarzelt) Geen idee, we hebben geen contact meer. Ik heb altijd gezegd dat de deur openstaat, tot de laatste minuut. Ik steek ook niet weg dat ik hem in bepaalde opzichten mis, we hadden altijd een goede relatie. In mijn hart hoop ik dat hij me belt en dat we gewoon alles uitpraten. Ergens weet ik dat hij er ook zo over denkt. Ik kijk nog steeds naar hem op. Wie zijn voetbalpalmares kan voorleggen, heeft onmiskenbaar iets betekend. Nochtans, of het ooit nog wordt zoals vroeger valt te betwijfelen." "Ik heb die uitspraak inderdaad ook gehoord, ik denk dat het meer over hem zegt dan over mij. Ik vind dat heel erg : hij heeft me zelf altijd geleerd dat privé en voetbal van elkaar gescheiden blijven, nu maakt hij zelf zo'n gigantische inbreuk op die regel ! Ik had het volste vertrouwen in hem. Of hij me teleurstelt ? ( stil) Ja." door Bert Boonen