Bekerwinnaar een jaar geleden, een zorgeloos seizoen daarna, en nu ook nog een derde plaats in het invallerskampioenschap, achter Anderlecht en Club Brugge : La Louvière moet wel dik in de goede voetballers zitten. Of niet ?
...

Bekerwinnaar een jaar geleden, een zorgeloos seizoen daarna, en nu ook nog een derde plaats in het invallerskampioenschap, achter Anderlecht en Club Brugge : La Louvière moet wel dik in de goede voetballers zitten. Of niet ? "Neen," zegt Patrick Wachel, assistent-trainer van de A-kern, "in feite hebben wij geen echte B-kern. Wat daar rondloopt, zijn erg jonge spelers, die alleen een paar keer 's avonds trainen, waar nauwelijks talent tussen zit en die niet één euro betaald krijgen. Dat ze toch zo hoog gerangschikt staan, komt doordat hun trainer, Zoltan Kovac(die nu door Marc Wilmots naar Sint-Truiden zou worden gehaald, nvdr), vaak minstens vijf, zes A-kernspelers van ons kreeg. Wanneer de invallers op maandag speelden, wat vaak gebeurde, stonden er soms zelfs elf jongens uit de A-kern op het veld. Spelers die op zaterdag niet hadden gespeeld of die uit revalidatie kwamen. Frédéric Tilmant was er vaak bij, Manaseh Ishiaku ook, en Filip Susnjara stond in doel. En dat tegen ploegen waar soms geen enkele A-kernspeler bij liep. Onze A-kern telt zesentwintig man en veel spelers uit die zogezegde B-kern hebben dan ook maar heel weinig gespeeld." Voor Wachel, een in het Leuvense woonachtige Waal, wordt het dit weekend op Anderlecht zijn laatste wedstrijd met La Louvière. Uitgerekend op Anderlecht, de club waar hij twee en een half jaar geleden opstapte als professioneel jeugdtrainer. "Mijn broodje was gebakken," zegt hij, "blijven was de gemakkelijkste keuze geweest. Ik had er pas voor drie jaar getekend, maar in oktober al zegde ik dat op voor een contract van zes maanden als assistent in La Louvière. Dat had heel gemakkelijk verkeerd kunnen aflopen. Mensen zeggen mij nu : 'Stom dat je toen uit Anderlecht bent weggegaan.' Ik denk daar wel eens aan, ja, maar toch zal ik er nooit spijt van hebben. Het is ongelooflijk leerrijk geweest."Wachel zegde onmiddellijk ja toen Ariël Jacobs hem in oktober 2001, nadat hij Daniel Leclercq was opgevolgd, vroeg als zijn assistent. Zes jaar lang was hij bondscoach van de min zeventienjarigen toen Jacobs directeur jeugd was bij de KBVB. Wachel : "Ariël is een klasbak. Hij verdient de aandacht die hij nu krijgt. Maar wie kent nu de assistent van La Louvière ? Ik heb de indruk dat competentie niet altijd het eerste punt is om iemand aan te werven. Ariël en ik hebben daar vaak over gesproken. Maar ik ben vijftig ondertussen en misschien kan ik het beter relativeren dan iemand van vijfendertig. Ik zou dolgraag in het voetbal blijven, maar als het niet zo is, stopt de wereld niet met draaien." Met La Louvièrevoorzitter Filippo Gaone was er nooit een gesprek over volgend seizoen, maar met twee eersteklassers en een tweedeklasser heeft/had hij vage contacten. Wachel : "Na drie jaar naast Ariël voel ik me klaar om mijn potentieel ten volle aan te spreken." 'Ik zal nooit spijt hebben dat ik bij Anderlecht ben weggegaan.'door Jan Hauspie