Na drie teleurstellende seizoenen (met een 9e, 8e en 11e plaats) is weinig nog magic aan RC Genk. De kwaliteit van de spelersgroep staat meer dan ooit ter discussie, maar door de bekerwinst (in 2009) en de winst van play-off 2 (vorig seizoen) is er een strekking in de club die gelooft dat met het huidige materiaal de top zes haalbaar is. Die interne tweedracht én financiële beperkingen verklaren waarom Genk nog geen enkele inkomende transfer deed. Alleen Jelle Vossen keerde terug, van een uitleenbeurt aan Cercle Brugge, maar van harte gebeurde dat niet. Vossen gaat, net als Marvin Ogunjimi, zijn laatste contractjaar in en weigert bij te tekenen. Dat zorgt voor ruis op de relatie met de club...

Na drie teleurstellende seizoenen (met een 9e, 8e en 11e plaats) is weinig nog magic aan RC Genk. De kwaliteit van de spelersgroep staat meer dan ooit ter discussie, maar door de bekerwinst (in 2009) en de winst van play-off 2 (vorig seizoen) is er een strekking in de club die gelooft dat met het huidige materiaal de top zes haalbaar is. Die interne tweedracht én financiële beperkingen verklaren waarom Genk nog geen enkele inkomende transfer deed. Alleen Jelle Vossen keerde terug, van een uitleenbeurt aan Cercle Brugge, maar van harte gebeurde dat niet. Vossen gaat, net als Marvin Ogunjimi, zijn laatste contractjaar in en weigert bij te tekenen. Dat zorgt voor ruis op de relatie met de club. Die biedt beide spelers ondertussen aan bij andere clubs, net zoals ze dat doet met de grootverdieners João Carlos en Elyaniv Barda en nog anderen. Dat leidt tot onrust in de kleedkamer, waar 'weggaan' het voornaamste gespreksthema is geworden. Tussen de palen dwong Laszlo Köteles een contractverlenging af, maar door een administratief probleem keepte hij niet altijd in de voorbereiding. Mede door de polsbreuk van Davino Verhulst kreeg de jonge Koen Casteels enkele kansen, met wisselend succes. In het hart van de defensie is er met Carlos en Eric Matoukou geen overschot. Torben Joneleit is nog altijd niet de oude na een klierkoortsaanval. Rechtsback blijft tot nader order Anele Ngcongca, maar een vervanger is er niet. Dimitri Daeseleire schiet tekort in de ogen van Frankie Vercauteren, mede door zijn gebrek aan gestalte, een algemeen mankement in de selectie. Op links eenzelfde verhaal: buiten Daniel Pudil is er niemand. Hoe nijpend het probleem is, wordt nu al geïllustreerd door de Europese schorsing van de Tsjech. Bij gebrek aan alternatief moet de polyvalente Anele hem wellicht vervangen, wat tegelijk het probleem op rechts extra scherp stelt. Flankmiddenvelders zijn een schaars goed in de Cristal Arena. Tot nader order blijven Thomas Buffel en Kevin De Bruyne beide posities bezetten. De waarde van de jonge rechterflank Dugary Ndabashinze is na twee seizoenen vol blessureleed moeilijk in te schatten. Aan centrale middenvelders geen gebrek. De combinatie David Hubert- Daniel Tözsér lijkt de voorkeur te krijgen, mede door het belang van Tözsér op stilstaande fases. Maar secuur ziet het er niet altijd uit en daarom wil Vercauteren graag Anele voor de verdediging uitspelen. Tot zijn komst naar België was de Zuid-Afrikaan een defensieve middenvelder, maar hij bekleedde die positie nooit in Genk. Vercauteren echter vindt hem beter in de recuperatie en het vooruit verdedigen dan de anderen, al schort er opbouwend wel wat aan. Het gebrek aan flankverdedigers doet Vercauteren voorlopig afzien van zijn plannen. Fabien Camus en zeker Balazs Tóth lijken naast een basisplaats te grijpen. Bij gebrek aan flankmiddenvelders die hoog kunnen spelen, kiest Vercauteren voor twee centrumspitsen. Dat gaat een beetje ten koste van Jelle Vossen, die toch vooral tussen de lijnen opereert, maar hij blijft een van de gevaarlijkste Genkenaren. Ogunjimi haalde het hoogste rendement vorig seizoen, maar is door zijn hoge blessuregevoeligheid zelden een heel seizoen beschikbaar. Barda (die met Vossen in balans ligt voor de positie naast Ogunjimi) blijft met ups en downs presteren, Stein Huysegems raakt nog steeds geen man voorbij en Samuel Yeboah gebruikt zijn snelheid vooral om zich vast te lopen. Een targetman heeft Genk niet nu het Moussa Koïta met een onvoldoende aan de kant heeft gezet. Dat Genk nog spelers zal aantrekken, leidt weinig twijfel. De kwaliteit van de aanwinsten zal bepalen hoe hoog de club mag mikken. Zoals de zaken er bij het ter perse gaan voor stonden, is dat niet veel hoger dan de laatste seizoenen. DOOR JAN HAUSPIE