Enkele weken geleden was Eric Struelens (32) weer even in België. Van de korte vakantieperiode maakte hij gebruik om zijn nieuwe woonst in Braine-l'Alleud te betrekken. Terugkeren naar Madrid deed hij niet. "Ik heb er, met een klein hartje, afscheid genomen van al mijn buren. Mensen die ik heb leren kennen en waarderen, maar die ik zelden of nooit zal terugzien. La vie continue."
...

Enkele weken geleden was Eric Struelens (32) weer even in België. Van de korte vakantieperiode maakte hij gebruik om zijn nieuwe woonst in Braine-l'Alleud te betrekken. Terugkeren naar Madrid deed hij niet. "Ik heb er, met een klein hartje, afscheid genomen van al mijn buren. Mensen die ik heb leren kennen en waarderen, maar die ik zelden of nooit zal terugzien. La vie continue." Aan de basis van de scheiding ligt een dispuut met Sergio Scariolo, de Italiaanse trainer van Real Madrid, die ondertussen zelf vervangen is door de Spanjaard Javier Imbroda, "In juni maakte hij me duidelijk dat ik te duur was", aldus Struelens. "Ik besefte dat weggaan de enige oplossing was. Met Alberto Herreros, een monument in het Spaanse basketbal, gebeurde hetzelfde. Real besliste om het budget voor de sectie basketbal terug te schroeven. Bijgevolg zullen ook de ambities getemperd moeten worden. De nieuwe voorzitter, Florentino Perez, is minder omnisport- minded dan zijn voorganger Lorenzo Sanz. Sanz kwam tijdens de play-offs naar onze wedstrijden kijken, wat je van de huidige voorzitter niet kan zeggen. Perez heeft beslist om alles op het voetbal te zetten. Daarom liet hij al andere secties van Real opdoeken, maar niet de basketbalsectie. Daarvoor bezit de basketbalclub een te rijke geschiedenis, zowel nationaal als Europees." Een terugkeer naar een Belgische club ziet Eric Struelens niet meteen zitten. "Ik sta open voor alles, maar geen enkele Belgische club deed me al een voorstel. Daarentegen heb ik wel goede contacten met gereputeerde clubs als Malaga, Valencia, Tau Vitoria, Fortitudo Bologna, AEK Athene en andere. Van zodra één van die clubs mijn voorwaarden aanvaardt, teken ik meteen."Mijn mooiste herinneringen aan vier jaar Real ? De titel in 2000, gewonnen op het veld van Barcelona. En het professionalisme dat ik aantrof. Hier moet een speler aan niets anders denken dan aan basket spelen."Elke stap die Eric Struelens zette in zijn carrière, was er een naar het zuiden : van Mechelen, over Charleroi en Parijs naar Madrid. Telkens ook behaalde hij er landstitels. Het afscheid van Madrid verliep een beetje in mineur. Wat een imposant eeuwfeest moest worden, draaide uit op een ontgoocheling voor de club. Geen Final Four in de Euroliga, eruit in de kwartfinales van de Copa del Rey en nieuw verlies tegen zwart beest Estudiantes in de kwartfinales van de play-offs. "Vreemd, want we hadden een bijzonder sterk team," meent de Belg. "Spelers als Dragan Tarlac, Zan Tabak en Sasha Djordjevic behoren op hun positie tot de besten van Europa. Naarmate het seizoen vorderde, stonden we met een half gehandicapte ploeg op het terrein. In de Euroliga lieten we het thuis afweten met vijf nederlagen. Het vreemde is dat we tegen al die ploegen wel gingen winnen op verplaatsing." Op de indrukwekkende palmares van Eric Struelens blijft één regel blank. Hij won geen Europacups. "Maar dat kan nog veranderen," lacht hij. Een andere lacune : de Brusselse pivot heeft nooit de NBA van dichtbij mogen meemaken. Nu hij 32 is, lijkt de kans dat hij ooit de plas oversteekt bijzonder klein geworden. Het raakt zijn koude kleren niet, want : "Op de McDonald's Open in 1997 in Parijs heb ik persoonlijk tegen Michael Jordan mogen spelen. Een onvergetelijk moment." Gezien zijn status blijft het daarenboven opmerkelijk dat Struelens nooit heeft kunnen overtuigen in het shirt van de Belgian Lions. Het is een bladzijde die hij definitief heeft omgedraaid. "Recent had ik een onderhoud met Lucien Van Kersschaever. Hij probeerde me van de kwaliteit van de nieuwe bondsstructuur te overtuigen. Ik ben er trouwens zeker van dat Giovanni Bozzi me in zijn preselectie van 24 man had opgenomen voor de volgende kwalificatiecampagne. Ik wil best geloven dat het nieuwe management overloopt van de goede intenties, maar mijn besluit staat vast. Sommige jongeren steken hun neus aan het venster, zij moeten hun kans krijgen. Ik heb mijn tijd gehad." Gevraagd naar een positieve ervaring met de Belgian Lions, graaft hij enkele minuten lang diep in zijn geheugen. "Er was de kwalificatie voor het Euro 1993 in Berlijn. Ik speelde toen als jonge gast naast Rik Samaey. Over de periode daarna vind ik weinig goeds te melden." Maar zelfs in Berlijn verliep niet alles vlekkeloos. Er was de uit de hand gelopen discussie over een paar basketsloffen : een incident dat, telkens er weer wat wrevel opdook tussen Struelens en de bond, aangehaald werd. "Ik weet wat sommige mensen van mij denken : ik ben een probleemkind. Mij een zorg dat ik niet bij iedereen geliefd ben, ik heb toch maar mooi mijn carrière uitgebouwd."Had hij, gezien zijn weinig geslaagde comebacks in het shirt van de Belgian Lions, niet beter af en toe categoriek geweigerd in plaats van zich schoorvoetend toch tot een terugkeer te laten verleiden ? "Misschien, maar elke keer haalde mijn vaderlandsliefde de bovenhand. Ik wilde gewoon goed doen. Het shirt van de nationale ploeg mogen dragen, laat mij zeker niet onverschillig. Af en toe opteerde ik, tegen het advies van Real Madrid in, om toch voor België te spelen. Telkens keerde ik ontgoocheld terug."door Daniel Devos'Mij een zorg dat ik niet bij iedereen geliefd ben, ik heb toch maar mooi mijn carrière uitgebouwd.'