Hitzfeld zelf beweert dat hij momenteel hoegenaamd niet warm loopt voor de functie van bondscoach. Maar hij heeft wel een mening over de Mannschaft, die al een tijd loopt te kwakkelen en ei zo na het WK van volgend jaar in Japan en Zuid-Korea miste.
...

Hitzfeld zelf beweert dat hij momenteel hoegenaamd niet warm loopt voor de functie van bondscoach. Maar hij heeft wel een mening over de Mannschaft, die al een tijd loopt te kwakkelen en ei zo na het WK van volgend jaar in Japan en Zuid-Korea miste. Ottmar Hitzfeld : Neen. Met de 1-5 tegen Engeland en de 0-0 tegen Finland hebben de spelers en de trainer echte dieptepunten meegemaakt. Zo diep vallen kan goed zijn voor de verdere ontwikkeling. De barragewedstrijden tegen Oekraïne hebben duidelijk aangetoond dat de Mannschaft gesterkt uit de crisis gekomen is. Daar moeten ze in ieder geval aan werken. Onze spelers van Bayern München weten dat ze door een staalbad van gevoelens moeten gaan. Maar ook dat ze het zelf in de hand hebben om de openbare mening via hun prestaties te beïnvloeden. Als de prestatie slecht is, dan moeten ze haat en spot trotseren. Maar daar worden ze nog harder van.Hij moet vooral geloofwaardig zijn. Het is niet altijd slecht voor het team als de trainer toegeeft dat hij zich gespannen voelt. Dan merken de spelers dat de coach gevaar vreest en dat maakt ze scherp. Ook ik ben vaak gespannen, zeker als er belangrijke beslissingen te nemen zijn. Maar soms, als de druk te groot dreigt te worden, moet de trainer zijn ploeg wat voorspiegelen. Dat let ik erop dat de zorgen die ik me maak, niet van mijn gezicht af te lezen zijn.Ik heb bij Bayern München nog een contract tot 2004, en ik beleef er veel vreugde aan mijn werk.Elk team heeft een potentieel. De vraag is hoe je dat potentieel tot rendement kunt brengen. Toen ik in Zwitserland trainer van FC Aarau was, liep er geen enkele ster in het team rond. En toch noemden ze ons FC Wonder omdat we altijd de toppers versloegen. Dat kwam omdat we daartegen altijd pressing speelden. Dat systeem is gebaseerd op een hoge bereidheid om te lopen. Welnu, loopvermogen en strijdlust kan men elk elftal bijbrengen. Daar kan ik niet op antwoorden. Kijk, het is mogelijk dat ik er op een moment als trainer mee stop. Dat hangt van mijn gezondheid af, van de vreugde die ik eraan beleef, van de resultaten die ik behaal. Maar met voorspellingen ben ik altijd voorzichtig. Alles kan snel veranderen in het voetbal. Het kan dat ik moe word, of vaststel dat ik op het einde van mijn Latijn ben. Ik word er ook niet jonger op en de druk is immens. Misschien overkomt het me op een moment dat ik gewoon maar mens wil worden, of dat ik een pauze wil nemen.Toen Beckenbauer trainer was, heeft hij toch ook geen enkele training gemist. Dat gaat trouwens niet. Je moet het contact met de spelers behouden, de polsslag van de ploeg voelen. Voetballers zijn geen machines. Elke speler heeft zijn eigen identiteit. Wij vormen slechts tijdelijk een eenheid.Tussen zelfbewustzijn en arrogantie loopt altijd een dunne lijn. Wij willen de besten zijn en daar komen wij openlijk voor uit. Natuurlijk, hoe meer lof je toegezwaaid krijgt, hoe groter de druk wordt om aan dat hoge verwachtingspatroon te beantwoorden.Dat is het ook en we hebben dat zelfbewustzijn nodig om te overleven. Als beschutting. Als wij zouden twijfelen, zouden we de verwachtingen niet meer kunnen inlossen. Twijfel verschaft een team alibi's. Bij Bayern bestaan er geen uitvluchten. Wordt het team door het noodlot achtervolgd en vallen er acht, negen spelers tegelijkertijd uit met blessures ? Sorry, dat is bij Bayern geen excuus. Er bestaat een groot verschil tussen een ploeg die wil winnen en een ploeg die moet winnen. Wij hebben de mentaliteit van het moeten winnen.Het maakt deel uit van het opvoedingsproces van een team dat het elke wedstrijd en elke tegenstander ernstig neemt. Ook al omdat we telkens de club vertegenwoordigen. Dus heeft elke speler, die bij ons een contract ondertekend heeft, de plicht om negentig minuten per wedstrijd het beste van zichzelf te geven. Anders riskeert hij dat ik hem een tijd op de tribune posteer.Vaak heeft een trainer niet eens de tijd om diep na te denken en moet hij op zijn instinct betrouwen. Gelukkig heb ik goede alarmklokken ingebouwd. Maar op zulke momenten moet een trainer ijskoud en zakelijk zijn. Ik denk nu bijvoorbeeld aan die training, waarop Bixente Lizarazu Lotthar Matthäus een oorveeg gaf. Matthäus wilde er toen de brui aan geven en naar huis gaan. Dus moest ik Lotthar ervan overtuigen dat we ons geen onrust konden veroorloven en dat hij de vereniging schade toebracht als hij zich beledigd zou blijven voelen. Lizarazu verontschuldigde zich, beide spelers hebben verder getraind. In zulke momenten moeten een trainer totaal overtuigd zijn van de maatregelen die hij neemt. Soms schrikken mensen wanneer ze zien dat er behalve Fink en doelman Oliver Kahn geen Duitser meer in de ploeg zit. Daarom hebben we ons ook tot doel gesteld om in de toekomst zoveel mogelijk Duitsers aan te trekken. Omdat Bayern het uithangbord van het Duitse voetbal is. Als de beste ploeg van Duitsland alleen nog maar buitenlanders opstelt, lijdt de Duitse nationale ploeg daaronder.Bij ons wordt elke speler op training naar een hoger niveau gestuwd. Wie hier doorbijt, ontwikkelt zich als voetballer. Spelers als Carsten Jancker of Alexander Zickler dachten of denken eraan om ons te verlaten, omdat ze niet altijd spelen. Maar uiteindelijk komen ze allemaal tot bezinning, en beseffen ze dat ze elders misschien die typische winnaarsmentaliteit van Bayern München zullen kwijtspelen. Spelers van Bayern zijn door die winnaarsmentaliteit aangestoken als door een virus. door Maik Grossekathöfer en Jörg Kramer,"Twijfel verschaft een team alibi's. Bij Bayern bestaan er geen uitvluchten."