Zoals Genk op de openingsspeeldag thuis met 2-3 van Lokeren verloor, zo is het eigenlijk de rest van het seizoen blijven sukkelen : de ploeg voetbalde in de 4-4-2 waarmee ze kampioen werd, creëerde kansen als vanouds, scoorde en liet scoren, maar dat laatste door individuele fouten net iets te veel.
...

Zoals Genk op de openingsspeeldag thuis met 2-3 van Lokeren verloor, zo is het eigenlijk de rest van het seizoen blijven sukkelen : de ploeg voetbalde in de 4-4-2 waarmee ze kampioen werd, creëerde kansen als vanouds, scoorde en liet scoren, maar dat laatste door individuele fouten net iets te veel. Was het gebrek aan scherpte het gevolg van de landstitel of heeft de Champions League sommigen mentaal te zwaar belast ? Liepen spelers met te veel zelfvertrouwen naast hun schoenen of stelden de tegenstanders zich voortaan anders op Genk in ? Veel vragen omringden afgelopen seizoen de ploeg, maar des te moeilijker viel op den duur nog uit te maken wat nu oorzaak en wat gevolg was. Wel duidelijk vast te stellen was het gebrek aan een constante lijn in de prestaties en het onvermogen om de tenoren uit de competitie het hoofd te bieden. Moest er niet eens tactisch anders gespeeld worden, was de vraag die daarom halverwege de Champions League opdook en SefVergoossen tot vervelens toe de rest van het seizoen is blijven achtervolgen. Neen, vond de trainer, die er desgevraagd ook telkens op wees dat hij in de loop van wedstrijden wel altijd kleine aanpassingen had gedaan. Een verhaal van vallen en opstaan bleef het, waar ook nog eens de malaria-aanval en de door de club gehekelde levenswandel van MoumouDagano doorheen kwamen gefietst. Goed zat de spits zo al niet in de wedstrijden en nu raakte de Burkinees fysiek en mentaal definitief knock-out geslagen. Toen het collectief nog altijd niet bleek te lukken, kwam, ten tweede male van de voorzitter, de kritiek dat de transfers de ploeg te weinig bijbrachten : "3,3 miljoen euro investeren in een kampioenenploeg die daardoor verzwakt blijkt, is weggegooid geld", sprak hij scherpe taal. Kevin Vandenbergh deed wat hij kon, Davy Schollen verbeidde op de bank, anderen zakten weg. Igor Tomasic, Almir Sulejmanovic, Seyfo Soley, Takayuki Suzuki : de fanfare der reddelozen ging steeds valser spelen. Dan na het ontslag van RobertRaes - voorzien voor eind dit seizoen, maar door oplopende spanningen vervroegd - met PaulTheunis maar een nieuwe voorzitter van de sportieve commissie aangesteld en, onder druk van de zware loonlast, de bezem door de selectie gehaald. Vierentwintig spelers liefst wil RC Genk naar een andere ploeg zien vertrekken. Maar ook daar was duidelijkheid soms ver te zoeken. Na enkele goede wedstrijden op het eind kreeg Thomas Chatelle toch nog een nieuw contract voorgelegd. door Raoul De Groote