Met Jeroen Simaeys en Rocky Peeters naast elkaar op het middenveld en met Peter Delorge in hun rug had Herman Vermeulen het in de competitie graag geprobeerd. Want dat gaf, zag hij tijdens de Turkse oefenstage tegen Duisburg, de juiste chemie. Het kon, dacht de trainer, zijn door blessures geteisterde elftal misschien eindelijk een vaste vorm geven en met hoge flanken laten voetballen. Samen met Kristof Lardenoit, Bart Deelkens en Ibrahim Tankary vormde Rocky Peeters het kwartet versterkingen dat Herman Vermeulen erbij wilde en tijdens de winterstop kreeg, respectievelijk een rechtsachter, een doelman, een diepe spits en een grote middenvelder. Maar Rocky Peeters kwam geplaagd door een blessure onder Vermeulen nooit echt aan spelen toe. En tijd om met zijn aanwinsten te bewijzen dat de voor sommigen ergerlijk wisselende opstellingen waarin hij zijn ploeg had laten spelen daarmee tot het ve...

Met Jeroen Simaeys en Rocky Peeters naast elkaar op het middenveld en met Peter Delorge in hun rug had Herman Vermeulen het in de competitie graag geprobeerd. Want dat gaf, zag hij tijdens de Turkse oefenstage tegen Duisburg, de juiste chemie. Het kon, dacht de trainer, zijn door blessures geteisterde elftal misschien eindelijk een vaste vorm geven en met hoge flanken laten voetballen. Samen met Kristof Lardenoit, Bart Deelkens en Ibrahim Tankary vormde Rocky Peeters het kwartet versterkingen dat Herman Vermeulen erbij wilde en tijdens de winterstop kreeg, respectievelijk een rechtsachter, een doelman, een diepe spits en een grote middenvelder. Maar Rocky Peeters kwam geplaagd door een blessure onder Vermeulen nooit echt aan spelen toe. En tijd om met zijn aanwinsten te bewijzen dat de voor sommigen ergerlijk wisselende opstellingen waarin hij zijn ploeg had laten spelen daarmee tot het verleden zouden behoren, was de trainer niet gegund : nog voor hij de nieuwkomers samen op het veld kon uitproberen, kreeg Vermeulen de bons. "Mijn eerste fout is geweest", zegt Vermeulen nu, "dat ik die transfers niet heb afgedwongen voor het seizoen, maar meegegaan ben in de filosofie van de club. Ik ben in Sint-Truiden eigenlijk nooit mijzelf geweest : ik heb mij aangepast aan de cultuur van de club, maar ik had mij harder moeten opstellen. En mijn tweede is dat ik onderweg mijn eigen menig te veel in vraag heb gesteld, rekening heb gehouden met heilige huisjes en daardoor mijn koers te veel heb aangepast."Weinig onvertogen woorden vallen in de spelersgroep over het contact met hun ex-trainer te noteren. Alleen, zo geven spelers aan, "waren we misschien iets meer bezig met de tegenstander dan met de eigen ploeg en misschien werd er ook iets te weinig gewezen op onze eigen kwaliteiten. In thuiswedstrijden was het hoog vastzetten en druk ontwikkelen daardoor minder."Vermeulen, geeft iedereen toe, is een meester in het uitleggen van wat hij wil. Een analist pur sang. "Maar je moet spelers er ook in doen geloven", zegt technisch directeur Guy Mangelschots, die de groep na het vertrek van de trainer zelf op zijn plichten en kwaliteiten wees. Want aan geloof in eigen kunnen, daaraan mangelde het de voorbije weken. Het heilige vuur heeft Vermeulen - gehinderd door de berichten over mogelijke omkoperij bij wedstrijden van zijn ploeg - nooit in de hel van Staaien kunnen blazen. Zijn voetbal, zo heette het, paste daardoor niet meer in het profiel van de club. Het is vreemd dat een club als Sint-Truiden, die zich blijkbaar liever wentelt in karaktervoetbal, in eerste instantie wel besloot een trainer aan te stellen die voetbal anders ziet. Maar geconfronteerd met die vaststelling ziet Guy Mangelschots daar geen graten in. "Want zoiets kan je bij elke trainer die ontslagen wordt zeggen. Als je dat op voorhand wist, dan deed je het niet." Met nog steeds een trits afwezigen ( Dimitri de Condé, Désiré Mbonabucya, Peter Delorge en Marco Nijs) was het hoe dan ook een bevrijd voetballend Sint-Truiden dat zaterdag Club Brugge partij gaf. Het publiek zette zich en bloc achter de ploeg, die de scorende Rocky Peeters in het middenveld had en op het einde Nicky Hayen liet opschuiven en achterin zo man tegen man speelde. De kandidaat-landskampioen had er de handen vol mee. "Het werk van Herman Vermeulen is niet voor niks geweest," zegt Nicky Hayen, "dat bewijzen de kwaliteiten die in de groep zitten. Maar we hebben tegen Club wel meer met het hart dan met het verstand gespeeld en dat was de voorbije weken wel eens anders." In die richting ook is het dat Sint-Truiden heel snel zijn nieuwe trainer vond in Thomas Caers. "Hij heeft de mentaliteit van deze ploeg : hij was er zelf het karakter van, hij is een vechter", aldus Roland Duchâtelet. Meer dan de helft van de Truiense wedstrijden, uit en thuis, heeft hij gezien, zegt Thomas Caers. Hoewel hij sinds het einde van zijn spelerscarrière voor Sporta in Tongerlo werkte, is Staaien nooit veraf geweest : soms kwam de groep er trainen en geregeld stond hij in contact met Herman Vermeulen, die hulptrainer was bij AA Gent toen Caers daar voetbalde en die hij als eerste op de hoogte bracht van zijn aanstelling als diens opvolger. Karakter, uitstraling en mentaliteit zijn de lovende woorden die hem, ofschoon onervaren, als trainer voorafgaan. "In de omgang ben ik vrij direct en kort : zo zal ik als trainer ook zijn", zegt Thomas Caers. "Ik zal meer stabiliteit geven in het spelconcept. Ik denk dat het nodig is dat de jongens een houvast hebben. Ik hou niet van spelers die achteruitlopen, ik wil dat ze vooruit denken en de speler in balbezit onder druk zetten. Zoals ik ze vandaag heb zien spelen, daar zal mijn spelconcept naartoe gaan."Twee keer scoorde Sint-Truiden met dat concept tegen Club Brugge. Een enkele ontgoocheling om de late tegentreffer van Grégory Dufer, maar vooral veel woorden van tevredenheid om de getoonde inzet vielen nadien bij Sint-Truiden te noteren, wat niet wegneemt dat de ploeg op die manier nochtans niet méér had bereikt dan wat onder Herman Vermeulen nog problematisch heette : een zoveelste gelijkspel. RAOUL DE GROOTE