In de aanval van Club Brugge loopt naast vedetten als Bosko Balaban, Javier Portillo en Gert Verheyen een stille werker : Jeanvion Yulu-Matondo. Een negentienjarige belofte van het Belgische voetbal die vorig seizoen doorbrak onder Trond Sollied en dit seizoen bevestigt onder Jan Ceulemans. Thuis noemen ze hem Jean, in het voetbal Yulu. Hij is geboren in Zaïre, maar getogen in België. "Ik groeide op in Kinshasa, in een echte voetbalfamilie", vertelt Yulu-Matondo. "Mijn vader speelde in de Zaïrese tweede klasse. Toen ik vijf jaar was, nam hij het hele gezin mee naar Europa om hier zijn voetbalgeluk te beproeven. Er kwam echter niets van in huis en hij ging aan de slag als leverancier. In België groeide ik op bij een tante in Ans, het dorp waar ik mijn eerste voetbalpassen zette. De trainer daar besloot meteen dat ik in de aanval moest spelen. Mijn famili...

In de aanval van Club Brugge loopt naast vedetten als Bosko Balaban, Javier Portillo en Gert Verheyen een stille werker : Jeanvion Yulu-Matondo. Een negentienjarige belofte van het Belgische voetbal die vorig seizoen doorbrak onder Trond Sollied en dit seizoen bevestigt onder Jan Ceulemans. Thuis noemen ze hem Jean, in het voetbal Yulu. Hij is geboren in Zaïre, maar getogen in België. "Ik groeide op in Kinshasa, in een echte voetbalfamilie", vertelt Yulu-Matondo. "Mijn vader speelde in de Zaïrese tweede klasse. Toen ik vijf jaar was, nam hij het hele gezin mee naar Europa om hier zijn voetbalgeluk te beproeven. Er kwam echter niets van in huis en hij ging aan de slag als leverancier. In België groeide ik op bij een tante in Ans, het dorp waar ik mijn eerste voetbalpassen zette. De trainer daar besloot meteen dat ik in de aanval moest spelen. Mijn familie heeft die man voor altijd in de armen gesloten : hij is mijn peter geworden."Na Ans kreeg de pijlsnelle aanvaller de kans om te rijpen bij Excelsior Moeskroen, binnen het gerenommeerde Futurosportprogramma. Hij herinnert het zich nog goed. "Eén van mijn neven diende er een test af te leggen en zijn vader wilde absoluut dat ik meeging. Uiteindelijk hebben ze mij weerhouden. Ik was dertien en kwam er in de handen terecht van onder meer Philippe Saint-Jean, de technische directeur van de voetbalschool. Er zat veel talent in die ploegen van Moeskroen, hoor, spijtig dat er daarvan zo weinig hun kans krijgen in het eerste elftal. In 2001 sprong ik tijdens een jeugdwedstrijd blijkbaar in het oog van enkele scouts van Club Brugge. Nzelo Lembi adviseerde me op hun aanbod in te gaan."De professionele voetbalcarrière van Jeanvion Yulu-Matondo begon pas goed in januari 2005. "Cedomir Janevski, toenmalige coach van de beloften, stelde me voor om de A-kern te vervoegen op stage in Spanje. Daar pas kreeg ik Trond Sollied voor het eerst te zien. Hij was erg tevreden met wat hij in Málaga van mij gezien had en na de stage hakte hij de knoop door : ik mocht bij de profs blijven tot het einde van het seizoen. In februari bood de club mij een profcontract aan voor drieënhalf jaar. In de terugronde kreeg ik van Sollied heel wat gelegenheid om mij te bewijzen : in de Beker van België tegen Olympic Charleroi en in vier competitiewedstrijden. Mijn eerste grote moment volgde in de derby tegen Cercle Brugge : ik scoorde toen het doelpunt van de overwinning."Een tweede hoogtepunt in de nog prille loopbaan van Yulu-Matondo was zijn prestatie in de Champions Leaguewedstrijd van 14 september tegen het vermaarde Juventus Turijn. "Mijn eerste basisplaats voor Club Brugge in een officiële wedstrijd. De trainer vertelde het mij al de dag voordien, maar ik moet zeggen dat ik er redelijk kalm onder bleef. Ik was niet nerveuzer dan in de wedstrijd tegen Olympic Charleroi. Oké, we verloren wel van de Italianen, maar één ding kunnen ze mij alvast nooit meer afnemen : ik scoorde in de Champions League tegen een grootheid uit het Europese voetbal."In Brugge, maar ook bij de nationale beloften kennen ze intussen de waarde van de zwarte parel. De ploeg die zich ei zo na kwalificeerde voor het EK en onlangs nog gelauwerd werd als Ploeg van het Jaar steunde op de trefzekerheid van onder meer Yulu-Matondo. "Hij was nog niet echt bekend bij het grote publiek toen hij bij ons al een vaste waarde was", zegt Jean-François de Sart, de coach van de nationale beloften. "Maar met zijn vier goals, waarvan drie in tien minuten tijd, tegen San Marino onderstreepte hij zijn belang voor het team. Wat kan je van een spits meer verlangen ? Ik gebruikte hem meestal in de punt van een aanval met drie, terwijl hij bij Brugge vaker op rechts opereert. Zijn snelheid laat hem toe op beide posities te renderen. Yulu toont daarenboven altijd veel inzet en een uitstekende mentaliteit. Het enige wat mij eigenaardig genoeg opviel, was zijn gebrek aan tactische visie. Zelfs al had hij Sollied als coach (lacht). Op dat vlak ligt zijn grootste progressiemarge : weten wanneer hoe te lopen."Hoe dan ook wist de pijlsnelle en krachtige spits, die soms doet denken aan Obafemi Martins van Inter Milan, al snel de harten van de Brugse fans te veroveren. Wordt ongetwijfeld vervolgd. l PIERRE DANVOYE'ZIJN GROOTSTE PROGRESSIEMARGE LIGT OP HET TACTISCHE VLAK.' JEAN-FRANçOIS DE SART