We mogen niet klagen." Vraag eender wie in de omgeving van de club hoe het ermee staat, en je krijgt unisono hetzelfde antwoord. Met reden ook. Deze week staat de klassieker tegen Maaseik op het programma maar voor de rest heeft Volleyteam Knack Randstad Roeselare in de Belgische competitie al tegen alle toppers gespeeld. Het verloor daarin voor het klassement amper één puntje (door een vijfsetter, thuis tegen Menen). "Maar dat mag je zeker niet afdoen als 'een steek laten vallen', zegt spelverdeler Frank Depestele. We speelden niet bijzonder goed en voor hetzelfde geld had het een nederlaag kunnen zijn, maar tegen ons plooien andere ploegen zich ook dubbel, hé."
...

We mogen niet klagen." Vraag eender wie in de omgeving van de club hoe het ermee staat, en je krijgt unisono hetzelfde antwoord. Met reden ook. Deze week staat de klassieker tegen Maaseik op het programma maar voor de rest heeft Volleyteam Knack Randstad Roeselare in de Belgische competitie al tegen alle toppers gespeeld. Het verloor daarin voor het klassement amper één puntje (door een vijfsetter, thuis tegen Menen). "Maar dat mag je zeker niet afdoen als 'een steek laten vallen', zegt spelverdeler Frank Depestele. We speelden niet bijzonder goed en voor hetzelfde geld had het een nederlaag kunnen zijn, maar tegen ons plooien andere ploegen zich ook dubbel, hé."Ook Europees zit Roeselare nog volop in koers voor een plaats in de tweede ronde. Op schema, maar al bij al toch iets wisselvalliger gepresteerd dan in de eigen competitie. De 3-2-overwinning tegen vice-Europees kampioen Thessaloniki was een ware stunt, het 3-0-verlies bij het Neder-landse Nesselande een opdoffer. "Daar hebben we wél een steek laten vallen", aldus coach Dominique Baeyens. "Al moet ik zeggen : het blanke resultaat geeft een vertekend beeld van die match. In de eerste set krijgen wij ook een vijftal setballen. Set 3 net hetzelfde. Afgaan was het dus niet."Afin, de landskampioen én bekerhouder gaat dit seizoen gewoon verder waar hij vorig seizoen ophield. Continuïteit is het sleutelwoord. Het grootste gedeelte van de ploeg bleef behouden, de nieuwkomers - de Duitser Armin Dewes, een middenman van 2,12 m, en de Tsjechische receptiehoekspeler Tomas Rubacek - passen zich vrijwel probleemloos aan. "Bij het begin van het seizoen moesten we eigenlijk meer naar onze vorm zoeken, dan naar onze samenhang", zegt spelverdeler Frank Depestele. "De twee nieuwkomers hebben zich snel aangepast en ze werden ook makkelijk aanvaard. Dat is ook logisch : we hebben een heel 'speelse' groep, met veel energie, dat bevordert het integratieproces. Het grootste voordeel met die twee is dat we ons in de breedte versterkt hebben. Dewes bijvoorbeeld vind ik blokkerend de beste van onze middenmannen, maar hij heeft het moeilijk om zich vast in de ploeg te knokken omdat er met Stancu en Márquez sterke concurrenten voor 'm staan. We zijn geen voetbalploeg, waar er 31 individuen rondlopen. Wij zijn maar met zijn twaalven : één ploeg. De trainer hanteert wel geen echt rotatiesysteem, maar de vaste kern weet wel : ik moet goed spelen of ik val ernaast. Onze reserven pushen ons voortdurend."Armin Dewes voelt het aan den lijve en kan de redenering van zijn spelverdeler helemaal volgen. "Voor mij was het toch even aanpassen : het is mijn eerste avontuur in het buitenland. Nu verschilt het leven in België natuurlijk niet zoveel van dat in Duitsland, maar toch : het zit 'm in details. Dat de trainingen hier voor 90 procent in het Engels verlopen, bijvoorbeeld. Maar die integratie verliep bijzonder vlot. Dat heeft volgens mij alles te maken met de professionele mentaliteit die hier heerst."Nog zo'n positief punt aan deze groep is dat hij de lat voor zichzelf ontzettend hoog legt. Alles hetzelfde als vorig jaar, alleen Europees nog een ronde verder komen : dat is de ambitie. Uitgesproken zelfs. Er was een tijd dat Roeselare al tevreden was als het op één van die drie vlakken de betere was van Maaseik. Titel, beker én Europese kwalificatie, met minder zijn de spelers nu niet meer tevreden. Veel trainers zouden zich in de handen wrijven bij zo'n gemotiveerde groep. Dominique Baeyens, altijd de nuchterheid zelve, ziet toch ook gevaren. "De jaren dat we telkens tweede werden, onthielden we wat we fout deden, wat er beter kon. Een uitstekende basis om op verder te werken, natuurlijk. Maar als je alles gewonnen hebt, fixeer je jezelf op de positieve zaken. De beste matchen van vorig jaar worden nu de norm. Maar dat is niet meer realistisch. Ik moet nu zelfs de verwachtingen van mijn eigen spelers temperen. In de bekerfinale vorig jaar speelden we echt een perfecte wedstrijd. Jezelf daarmee vergelijken, in oktober al, is niet realistisch. Daarom zeg ik hen : we zijn sterk genoeg om iedereen te kloppen, maar we zijn niet sterk genoeg om onszelf te kloppen. Daarmee bedoel ik : we zouden de druk op onszelf wel eens té hoog kunnen leggen."Balans, evenwicht, harmonie : het zijn de codewoorden van de huidige ploeg, een geolied geheel. Met toch een bijzondere vermelding voor het middencompartiment. Vrij jong (de Roemeen Stancu en de Venezolaan Márquez zijn allebei 23), maar bijzonder getalenteerd. Aanvoerder Iván Contreras : "Het was vorig jaar al prettig om vast te stellen hoe onze middenmannen presteerden. En dit jaar hebben ze zich volgens mij nog ontwikkeld."De aanvoerder én de trainer. Dát zijn de vaste waarden, de hoeders van het schip, de ankerpunten binnen de ploeg. Bewust van sterkte én zwakte. Contreras : "Dat er dit jaar weinig nieuwe spelers bijkwamen, houdt misschien ook wel gevaren in. Iedereen in België weet ondertussen al wel hoe we spelen, we kunnen nog weinig tegenstanders verrassen. Daar ligt volgens mij onze grootste uitdaging voor de rest van het seizoen : we moeten proberen 'complexer' te spelen. Aanvallend al eens voor andere opties proberen te kiezen."De resultaten zijn er, de mentaliteit is goed en ondanks de successen houdt de groep zich met de nodige zelfkritiek zélf scherp. Kan het nog beter ? Toch wel, ja. Er zou nog wat meer regelmaat mogen komen in de prestaties. De Europese match tegen Nesselande, bijvoorbeeld : dat had beter gekund. Zowel qua resul-taat als qua spelniveau. "De ontgoocheling was inderdaad groot", geeft Depes-tele toe. "Positief is dan weer dat we ons snel hebben kunnen herpakken. Het getuigt van maturiteit binnen de groep. We reageerden onmiddellijk met een stunt tegen Thessaloniki. Al mogen we ons daar ook weer niet aan laten vangen. Vorig jaar klopten we verrassend het Italiaanse Piacenza, maar lagen we er toch nog uit. In feite zitten we gewoon op schema. Niet meer, maar ook niet minder.""Constanter worden." Armin Dewes haalt het spontaan naar voren. Voor de Euro-pese matchen zeker, maar volgens hem ook in de nationale competitie. "Outstanding zou ik ons niet durven noemen. Menen, Lennik, Torhout... Dat zijn best stevige ploegen. Eerlijk gezegd : het algemene niveau van de Belgische competitie heeft mij wat verrast. Dat had ik niet zo hoog ingeschat."En dan heeft hij Maaseik nog niet meegemaakt, altijd een klassieker. Al maken de Limburgers de laatste weken niet zo'n beste beurt. Maar oppassen is steeds weer de boodschap. "Maaseik", aldus spelverdeler Depestele, "zit nu in een situatie waarin wij vorig jaar zaten : jonge ploeg, veel nieuwkomers, draait nog niet zoals het zou moeten draaien. Maar tegen het eind van het seizoen, als de prijzen verdeeld worden, zullen ze er wel weer staan. (Fijntjes.) Het is natuurlijk moeilijk in te schatten, maar ik heb wel de indruk dat wij vorig jaar rond deze periode toch al een beetje verder stonden dan Maaseik nu."Zou de mentale oorlog al begonnen zijn ? l KRIS CROONEN'WE ZIJN GEEN VOETBALPLOEG, WAAR ER 31 INDIVIDUEN RONDLOPEN. WIJ ZIJN ééN PLOEG.' FRANK DEPESTELE