Het Europese kampioenschap basketbal in Italië zit erop en de Belgische nationale damesploeg blijft met een kater achter. Een ticket voor de Olympische Spelen was het vooropgestelde doel, met andere woorden : bij de eerste vijf eindigen op het EK. Na een knappe eerste ronde, met zeges tegen Roemenië, Duitsland en Litouwen, plaatsten de Belgian Cats zich nochtans op indrukwekkende wijze voor de tweede ronde. Ook daarin begonnen ze knap met winst tegen Turkije, maar nederlagen tegen Letland en uittredend Europees kampioen Tsjechië zorgden nadien voor de ontnuchtering. In de kwartfinale ...

Het Europese kampioenschap basketbal in Italië zit erop en de Belgische nationale damesploeg blijft met een kater achter. Een ticket voor de Olympische Spelen was het vooropgestelde doel, met andere woorden : bij de eerste vijf eindigen op het EK. Na een knappe eerste ronde, met zeges tegen Roemenië, Duitsland en Litouwen, plaatsten de Belgian Cats zich nochtans op indrukwekkende wijze voor de tweede ronde. Ook daarin begonnen ze knap met winst tegen Turkije, maar nederlagen tegen Letland en uittredend Europees kampioen Tsjechië zorgden nadien voor de ontnuchtering. In de kwartfinale kwam België immers uit tegen favoriet Spanje en daarin bleek het al gauw een maatje te licht : 53-72-verlies. In een duel om de vijfde stek moesten Ann Wauters & co opnieuw aan de bak tegen Tsjechië, met opnieuw een nederlaag tot gevolg. Niets op af te dingen en conclusie eenvoudig : België was goed, maar niet goed genoeg voor de top. Nadien wonnen de Cats in een overbodige partij nog wel van Frankrijk, waardoor ze uiteindelijk op een zevende plaats eindigden. Daarmee presteerden de Belgische dames één plaatsje minder sterk dan op het EK van vier jaar geleden in Griekenland. Toen heerste het gevoel dat het Belgische damesbasketbal, onder impuls van boegbeeld Ann Wauters, een mooie periode tegemoet ging. Er werd voor het eerst in de geschiedenis méér financiële ruimte vrijgemaakt voor de nationale damesploeg dan voor de herenploeg, de Belgian Lions. Met name Laurent Buffard, een Franse coach die zes Franse titels behaalde en tweemaal de Euroliga won, werd als bondscoach aangesteld. Voor aanvang van het EK gold onze nationale ploeg als een van de outsiders voor de Europese titel (uiteindelijk gewonnen door Rusland). Ook de Belgische meisjes zelf geloofden daarin en alom werd deze generatie beschouwd als de sterkste ooit. Dat dit EK niet het vooropgestelde olympische ticket opleverde, zorgt nu voor heel wat twijfel in het Belgische kamp. Wordt de geldkraan dichtgedraaid en kiest de bond weer resoluut voor het sterk verjongde herenteam onder leiding van Eddy Casteels ? Veel zal afhangen van Ann Wauters. De Belgische pivot toonde op het voorbije EK nogmaals haar wereldklasse en werd met 19,7 punten per wedstrijd topschutter van het toernooi. Na het EK deelde Wauters mee dat ze hoopte dat België verder blijft bouwen aan een toekomst in het damesbasketbal, maar daarbij liet ze in het midden of zij al dan niet deel zal uitmaken van die toekomst. Voor mogelijke geldschieters van de Belgian Cats een heikel punt. Bovendien kondigde Laurent Buffard zijn afscheid aan als Belgische bondscoach. "Mijn missie zit erop. Ik hoop dat België zich plaatst voor het volgende EK", verklaarde hij droog. Wat rest, zijn veel vraagtekens ... Een spijtige zaak, want zelfs zonder olympisch ticket blijft deze generatie Cats de meest getalenteerde uit de geschiedenis, en van een topper als Wauters kan je niet meer dan één keer in de zo veel jaar profiteren.