Op 25 oktober 2015 werd Georges Leekens voorgesteld als nieuwe coach van Sporting Lokeren, daags nadat Bob Peeters gaan winnen was op het veld van Westerlo. Een potsierlijk stukje theater was het die zondagochtend, met als centraal thema de 'vriendendienst' van Leekens voor de club die hij al tweemaal eerder leidde. Die bizarre binnenkomer zorgde er van bij de start voor dat Leekens diende op te boksen tegen de publieke opinie. Bovendien zorgde het voor een flinke vertrouwensbreuk tussen technisch directeur Willy Reynders, beschermheer van Peeters, en voorzitter Roger Lambrecht.
...

Op 25 oktober 2015 werd Georges Leekens voorgesteld als nieuwe coach van Sporting Lokeren, daags nadat Bob Peeters gaan winnen was op het veld van Westerlo. Een potsierlijk stukje theater was het die zondagochtend, met als centraal thema de 'vriendendienst' van Leekens voor de club die hij al tweemaal eerder leidde. Die bizarre binnenkomer zorgde er van bij de start voor dat Leekens diende op te boksen tegen de publieke opinie. Bovendien zorgde het voor een flinke vertrouwensbreuk tussen technisch directeur Willy Reynders, beschermheer van Peeters, en voorzitter Roger Lambrecht. Met zijn gekende formule van positivisme en zin voor organisatie wist de voormalige Belgische bondscoach Lokeren uit de onderste regionen van het klassement te halen. Al was dat zelden of nooit met sprankelend voetbal, eerder gestoeld op defensieve onverzettelijkheid en opportunisme bij standaardsituaties. 'De fout die de voorzitter toen maakte, was Leekens in mei een contractverlenging aanbieden', vertelde een bron binnen de club vorige week bij het afscheid van Leekens (in onderling overleg, benadrukte de club), na de thuisnederlaag tegen KV Oostende. 'Je voelde aan alles dat het niets zou worden en dat gevoel werd bevestigd tijdens de voorbereiding. Er werd te weinig en te laks getraind. Sommigen, Jaja Coelho en João Carlos Chaves op kop, profiteerden daarvan. De fysieke testen waren een drama. Geen wonder dat we die eerste speeldagen steevast in de tweede helft wegzakten.' Georges Leekens, vroeger zo geroemd vanwege zijn disciplinaire kwaliteiten en teambuildingskills, is een net iets te gezellige trainer geworden, die teert op ervaring en buikgevoel. Mensen binnen de club die hem bij zijn vorige passages (1999-2001 en 2007-2009) op Daknam meemaakten, bevestigen: 'Hij is niet meer dezelfde Georges. Het is voorbij.' Trainingen waren te monotoon en te oubollig, elke suggestie tot vernieuwende trainingsconcepten of flexibele tactische systemen werd in de wind geslagen, wat tot flink wat frustratie leidde bij zijn ambitieuze en gediplomeerde assistenten Arnar Vidarsson en Patrick Van Houdt. Leekens klopte veel uren op Daknam, maar hield zich daar veeleer bezig met randzaken, zoals het vernieuwen van kleedkamer en perszaal, dan met het sportieve uitbouwen. Puur op persoonlijk vlak had nochtans niemand binnen de club problemen met Leekens. Spelers kregen een coach die het hen niet te moeilijk maakte: uiteraard kweekt dat goodwill. Maar dat Jaja Coelho bijvoorbeeld een week naar Brazilië mocht tijdens de interlandbreak in plaats van op de club zijn knie te laten oplappen en aan zijn fysiek te werken, was een zoveelste bewijs dat sommige spelers een beschermd statuut genoten. Iets wat ook stilaan tot 'vriend' Roger Lambrecht doordrong. In september al werd Runar Kristinsson een eerste keer gepolst. Het valt allerminst uit te sluiten dat Leekens vanaf dat moment ook zijn hengeltjes in het buitenland uitgooide. Dat hij enkele dagen na zijn ontslag al een contract tekende als bondscoach van Algerije, staaft dat vermoeden. Uiteindelijk waren er drie kandidaten in de running als nieuwe trainer van Sporting Lokeren. Ex-spelers Runar Kristinsson en Besnik Hasi, en ex-trainer Paul Put. Die laatste genoot de voorkeur van Lambrecht, maar lag moeilijk inzake publieke opinie. Dan was Kristinsson een veel slimmere en veiliger keuze: clubmonument en publiekslieveling. Bovendien vrij, nadat hij in september ontslagen werd bij het Noorse Lillestrøm. De 47-jarige IJslander was de absolute favoriet van technisch directeur Willy Reynders. 'Al sinds Runar hier als speler vertrok, zijn wij constant in contact gebleven. Dankzij hem hebben we een paar geslaagde transfers kunnen doen in IJsland, zoals Alexander Scholz en recenter Sverrir Ingason en Ari Skúlason. Ik had Runar hier vorig jaar al eens voorgesteld als coach, maar dat lag toen moeilijk want hij had er net zijn eerste jaar bij Lillestrøm op zitten.' 'Met Runar gaan we op zoek naar een stijlbreuk, we willen op een andere, positievere manier voor de dag komen. Naar de supporters en spelers toe heeft Runar alleszins al een streepje voor. Ik geloof in de tandem met Arnar Vidarsson, die nog nauwer bij de A-kern betrokken zal worden. Arnar heeft destijds als speler veel voor Runar, de nummer 10, moeten werken, dat zal nu niet anders zijn', grijnst Reynders. 'Ze hebben kwaliteiten die elkaar aanvullen. Arnar is directer en Runar iets omzichtiger in zijn aanpak. Het is de bedoeling dat iedereen binnen de technische staf meer inspraak krijgt, zonder dat er nog met nummers gewerkt wordt.' Een steekje naar Leekens toe. 'We hebben nood aan offensieve automatismen, want daar was de voorbije weken weinig van te merken', liet Reynders nog optekenen tijdens de persvoorstelling van Kristinsson. Onder Leekens lukte Lokeren slechts acht goals in twaalf competitiewedstrijden, waarvan de helft uit stilstaande fases. Leekens wilde dat zijn spelers in de eerste plaats aan hun defensieve taken dachten en dan pas aan vooruit lopen. Op dat vlak was zaterdag in Eupen, met Vidarsson op de bank en Kristinsson in de coulissen aanwezig, al meteen een 'Lokeren nieuwe stijl' te zien. Met meer diepgang en snellere balcirculatie, een preview van het voetbal dat het IJslandse trainersduo voor ogen heeft. Zelfs bij afwezigheid van een echte spits - zowel Coelho als Tom De Sutter lagen in de lappenmand - creëerde Lokeren veel meer kansen dan in de voorgaande wedstrijden. Onder meer dankzij de snelheid en beweeglijkheid van Guus Hupperts. De Nederlandse flankspeler, een transfer van Reynders, werd genegeerd door Leekens. Hetzelfde met jeugdtalent Bob Straetman, die in het slot inviel en de gelijkmaker scoorde. Het zijn spelers die de diepte zoeken en niet, zoals Ayanda Patosi en Coelho, altijd in de bal komen. 'Dit was een heel ander Lokeren dan de vorige weken', erkende Eupentrainer Jordi Condom. Als straks De Sutter terugkeert, moet die wisselwerking tussen een balvaste spits en lopende vleugels nog beter gaan renderen. Het moet het toeschouwersaantal op Daknam, dat van gemiddeld 8000 naar 6800 is gezakt, weer aanzwengelen. Operatie 'charmeoffensief' is ingezet. Als Runar Kristinsson erin slaagt Lokeren binnen de top tien te parkeren wordt zijn contract tot het einde van het seizoen automatisch verlengd met één jaar, verklaarde voorzitter Lambrecht. Die hoopt het spook van Peter Maes eindelijk te kunnen verdrijven op Daknam. De Limburgse brulboei schonk de Wase club op vijf jaar tijd twee bekers en drie PO1-deelnames. Met deze bedenking: Maes beschikte over Hans Vanaken, Denis Odoi en Alexander Scholz. Het is ook (en misschien vooral) hún erfenis die zo zwaar doorweegt. DOOR MATTHIAS STOCKMANS - FOTO BELGAIMAGE