Wie de nieuwe trainer bij La Louvière werd, was voor de spelers bij wijze van spreken bijzaak. Hoofdzaak was dat men van de vorige afgeraakte. Niet dat Daniel Leclercq als onbekwaam werd beschouwd, integendeel. Op zijn trainingen werd weinig aangemerkt.
...

Wie de nieuwe trainer bij La Louvière werd, was voor de spelers bij wijze van spreken bijzaak. Hoofdzaak was dat men van de vorige afgeraakte. Niet dat Daniel Leclercq als onbekwaam werd beschouwd, integendeel. Op zijn trainingen werd weinig aangemerkt. Op de menselijke kwaliteiten van de ontslagen coach viel des te meer aan te merken. Sinds de start van de voorbereiding voedde zijn groeiend wantrouwen en minachting voor de kwaliteiten van de hem ter beschikking gestelde voetballers een groeiend gebrek aan zelfvertrouwen. Van week tot week verscheen het elftal van La Louvière, ongeacht de opstelling, aan de aftrap met steeds meer faalangst. Vanaf de voorbereiding op het nieuwe seizoen ergerde hij zich ook naar buiten toe aan het gebrek aan voetballend vermogen binnen de kern. Heeft in Frankrijk iedere eersteklasseprof een uitstekende technische opleiding genoten aan één van de vele befaamde centres de formation, dan stoten in België nogal wat spelers puur op karakter door. Leclercq ergerde zich blauw als hij weer eens een verkeerde voorzet op training zag. En aarzelde niet om de betrokken speler te verplichten die beweging tot in de perfectie te herhalen. Maar dan niet op een aanmoedigende, wél een neerbuigende manier. Op de duur durfde niemand nog iets te ondernemen. Met het uitblijven van goeie resultaten zocht Leclercq verwoed naar een oplossing. Niet op tactisch vlak, maar door op een bijna paranoide wijze op zoek te gaan naar wie hem en het team eventueel saboteerde. Toen hij vorige week na de aankondiging van zijn ontslag op maandag aangaf dat hij het niet echt meende, maar slechts de spelers wilde prikkelen, veranderde de voorzitter zijn besluit niet meer : het hoofdstuk-Leclercq was afgesloten. Van de tien kandidaturen werd Ariel Jacobs uitverkoren. Jacobs zat een half jaar zonder werk, was in beeld bij het Turkse Yozgatspor en FC Antwerp waar hij één van de 27 kandidaten was en tekende nu tot 2004. La Louvière koos hem omdat hij communicatief sterk is en de verstoorde dialoog met de spelers kan herstellen. Hij moet opnieuw hun gevoel van eigenwaarde stimuleren, ze overtuigen dat ze wél eerste klasse waard zijn. Interne verdeeldheid is er niet. De opmerkingen van de voorzitter dat de vorige trainer best ook zijn Franse spelers meebrengt omdat die zich eerder gedroegen als toeristen, viel ook bij de andere spelers niet in goeie aarde. Er is geen kloof tussen de Franse spelers en de anderen, hoe zeer Leclercq zijn landgenoten ook waarschuwde voor hun ploegmaats. Jacobs moet ook een nieuwe filosofie uitwerken : hij kent veel jong talent en moet die, na het behoud, naar La Louvière lokken. Voortaan mikken de wolven niet meer op namen, maar willen ze via de nieuwe trainer investeren in jong talent dat later met een meerwaarde kan verkocht worden. Het dossier van de nieuwe trainer was het eerste werk voor de nieuwe manager, Roland Louf. Die werkte de voorbije zomer al eens voor de club, maar stopte omdat die taken niet verenigbaar waren met zijn job bij gokbedrijf Bingoal én omdat het niet klikte met zijn voorganger, Jean-Claude Verbist. Louf heeft werk genoeg op stapel : zo traint de Japanner Endo (ex-KV Mechelen) al sinds juli met de kern, maar vorige week tegen Gent was hij nog altijd niet speelgerechtigd wegens problemen met zijn aansluiting. door Geert Foutré