Een jaar geleden ontving België Euro 2000. Een groot feest was het, met fonkelnieuwe stadions en steden die op kleurrijke wijze door voetballiefhebbers overspoeld werden.
...

Een jaar geleden ontving België Euro 2000. Een groot feest was het, met fonkelnieuwe stadions en steden die op kleurrijke wijze door voetballiefhebbers overspoeld werden.Inmiddels heeft het leven zijn normale gang hervat. En Alain Courtois zijn post van secretaris-generaal bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond. In zijn riant kantoor herinnert een enkele affiche en een kleine mascotte, discreet op een kast geposteerd, aan het grote voetbalevenement van vorig jaar. Alain Courtois heeft tegenwoordig wel andere katten te geselen. 2001 is nog niet eens halfweg, maar aan ellende had de secretaris-generaal alvast geen gebrek. Op zijn bureau stapelen de dossiers zich op. Aanvankelijk vooral onverkwikkelijke geschiedenissen waarbij managers betrokken waren; de jongste tijd ziet Courtois zich vrijwel dagelijks geconfronteerd met corruptieschandalen. Hij weigert zich te laten wegzinken in een spiraal van negativisme, maar : "Het spreekt vanzelf dat we moeten ingrijpen. Er gebeuren dingen die we betreuren. Het is hoog tijd dat het voetbal zich integreert in de maatschappij en een positief imago krijgt." Geen mens zal Courtois hierin tegenspreken. Alleen : hoe kom je aan zo'n positief imago ? Door maatregelen te nemen, beseft Courtois. Bijvoorbeeld, om het misbruik van jonge buitenlandse spelers aan banden te leggen. Courtois : "Men zegt dat de voetbalbond niks méér doet dan van links naar rechts te hollen om overal uitslaande brandjes te blussen. Ik wens erop te wijzen dat we onze handelswijze baseren op een ministeriële rondzendbrief. Daarin wordt ons gevraagd om te waken over de inschrijving van nieuwe buitenlandse voetballers in het register van de gemeente waar ze gaan wonen. Punt uit. De clubs hebben overdreven, en sommigen volharden in de boosheid. Wij hebben de meest radicaal mogelijk maatregel genomen : een speler van buiten de Europese Unie sluiten we alleen maar aan als men ons zijn werk- én zijn verblijfvergunning voorlegt." Voortaan zal de KBVB bij de aanvang van elk seizoen de lijst van nieuwe buitenlandse spelers aan de bevoegde overheid bezorgen. Die zal dan alles op zijn correctheid verifiëren.Wie transfers zegt, zegt managers. Alain Courtois wil niet veralgemenen, en nog veel minder wil hij de managers de oorlog verklaren. "Bepaalde grote voetbalcarrières zouden nooit tot stand gekomen zijn zonder managers. In principe zijn managers een goede zaak, ik ben er absoluut voor, op voorwaarde dat ze beantwoorden aan welbepaalde selectiecriteria. Ik pleit voor de oprichting van een Orde : een soort van algemene erkenning zou het makkelijk maken om de managers te identificeren, die in de ogen van iedereen met alles in orde zijn. De Vlaamse Gemeenschap heeft zich over de materie gebogen. Ze heeft een eigen afwijking gestemd. Ik geef een voorbeeld. Een manager kan volgens de Vlaamse Gemeenschap best een speler van Racing Genk naar Real Madrid transfereren, maar hij stelt zich buiten de wet als hij diezelfde speler van Racing Genk naar Club Brugge zou verkassen."Dit soort toezicht zou zich ook over de andere gemeenschappen van dit land moeten verspreiden. Het is logisch dat de gemeenschappen willen weten wie onder hun jurisdictie wat doet. De positie die de Vlaamse Gemeenschap inneemt, bevestigt mijn wens : het is noodzakelijk dat de manager een reëel statuut krijgt. Daar zou iedereen baat bij vinden : de manager, de spelers, de clubs. Laten we alles in het werk stellen om malifide managers buitenspel te zetten. Zij profiteren alleen maar van het gebrek aan structuren bij bepaalde clubs." Een bijkomend probleem vormt de hyprocrisie waarvan sommige hoge pieten van het wereldvoetbal getuigen ten opzichte van Fifamanagers die tegelijkertijd een club leiden. Courtois: "Ik heb een brief gestuurd naar al die mensen van wie ik wist of dacht dat ze met twee petten werken. De reglementen zijn voor deze materie te vaag, ze laten geen enkele gespierde tussenkomst toe. Zolang de geviseerde persoon niet deel uitmaakt van de raad van beheer, kan je op geen enkele manier reageren. Ik heb die mensen gevraagd om zichzelf eens goed in de spiegel te bekijken. Ik hoop dat we dergelijke belangenconflicten kunnen vermijden, maar ik besef ook wel dat ik in de woestijn aan het preken ben. Sommigen hebben zich niet eens verwaardigd me te antwoorden. De politieagent gaan uithangen is geen oplossing. Ik geef er de voorkeur aan om met die mensen in dialoog te gaan, een moreel debat op te starten." Er is verandering op til. Aan de Houba de Strooperlaan onderwerpen ze de wet van 1978 aan een grondige studie. Een project met aanpassingen aan die wet werd naar het ministerie van Werkgelegenheid gestuurd. Met het verzoek om een amendement om de wet op een privé-sector - met name het voetbal - van toepassing te maken. Op de vraag of dit nu de laatste repliek op het arrest- Bosman is, reageert Courtois laconiek. "België mag niet benadeeld worden ten opzichte van zijn Europese buurlanden. Wij zijn het enige land waar een prof zijn club kan verlaten door simpelweg het arbeidscontract te verbreken, dat hij met die club getekend heeft." Als de KBVB deze afwijking erdoor krijgt, zit het spel pas goed op de wagen, zoveel is zeker. Hoogstwaarschijnlijk zijn we dan vertrokken voor een helse juridische carrousel. "We lijden onder een gebrek aan coördinatie", vindt Courtois. "In België helpt de overheid de sport niet. Ons land telt achthonderdduizend competitiesporters. Dat is een enorme macht. Voeg daaraan de recreatiesporters toe, dan kom je aan anderhalf miljoen mensen. Ik vraag me af wie voor al deze mensen een coherente politiek gaat bepalen. Want hier gaapt een enorme leegte. Laten we verschillende bruggen aanleggen : federaties-overheid, federaties-onderwijs, Gemeenschappen onder elkaar. De Kroaten hebben dat goed begrepen. Dat land lijkt wat op het onze. Kijk naar de sportresultaten die ze boeken. Ze hebben kampioenen in diverse disciplines."Nog een nevralgiek hoofdstuk : dat van de licenties. In een aantal clubs heeft het behalen van een licentie aardbevingen veroorzaakt. En die schokken stellen allicht nog niets voor in vergelijking met de rampen die we op het einde van volgend seizoen mogen verwachten.Courtois toont zich streng. "Wij zeggen : het wordt tijd dat de clubs hun financiën zuiveren. De rol die we daarin spelen komt perfect overeen met die van een handelsrechtbank. Maar voor ons is het ook een wapen tegen het zwart geld in het voetbal. Momenteel krijgen we wind van voren in verband met het licentiedossier van Virton. Mensen roepen dat het een schande is, dat we een sprookje verbrijzelen. Genoeg, zeg ik. Wat vragen we van Virton ? Ten eerste, dat de club een infrastructuur heeft die strookt met de afdeling waarnaar ze promoveert. Ten tweede, dat de club vijftien spelers onder contract heeft. We hebben het hier over contracten van 64.000 frank per jaar. Dat kan toch niet te veel gevraagd zijn. En nogmaals, we vragen dat ook om te vermijden dat spelers onder tafel worden betaald. Opdat iedereen gelijk voor de wet zou zijn. De licentiecommissie is er niet om clubs te beschermen en andere te bestraffen. Ze oordeelt volgens objectieve criteria, en ze oordeelt rigoureus. De criteria zijn voor alle clubs dezelfde, en we zullen zorgen dat ze gerespecteerd worden."door Daniel Renard